Brexit και βρετανικές εκλογές, εβδομάδα 29 Απριλίου-5 Μαΐου

Στις 28 Απριλίου του 2011 ο Έντ Μπολς, τότε σκιώδης υπουργός Οικονομικών των Εργατικών, πληκτρολόγησε το όνομα του στο twitter, με σκοπό να ψάξει άρθρα για εκείνον. Αντί για search, πάτησε tweet. Εδώ και έξι χρόνια, η 28η Απριλίου γιορτάζεται από τον Βρετανικό πολιτικό κόσμο ως η Ed Balls Day. Ο Μπολς αποσύρθηκε από την πολιτική, αναζήτησε για λίγο την τύχη του στον χορό, αλλά οι μετριοπαθείς Labour δεν έχουν πάψει να τον περιμένουν.

Στη θέση του εμφανίστηκε την Πρωτομαγιά, ο Τόνι Μπλερ, είκοσι χρόνια ακριβώς από την ιστορική του νίκη το 1997.  Αυτή τη φορά, όχι ως υποψήφιος, αλλά ως επιφανής αντί-Brexiter. Υπενθύμισε, εμμέσως πλην σαφώς, στους συντρόφους του πως χάρις στον ίδιο, εκείνη την Παρασκευή του ‘97, είχαν ξυπνήσει νικητές, και με τα ποσοστά που συγκεντρώνει σήμερα η Μέι.

Ως υποψήφιος, επέστρεψε όμως ο Βινς Κέιμπλ, ηγετικό στέλεχος των Lib Dems. Ο πρώην υπουργός Επιχειρήσεων και Καινοτομίας, πολιτικός ευρείας αποδοχής στη Μεγάλη Βρετανία, ως δάσκαλος στα οικονομικά (και στον χορό) προειδοποίησε τους συμπατριώτες του: «Hard Brexit και υγιής οικονομία δεν πάνε μαζί,  βαδίζουμε προς κραχ, χειρότερο από το 2008».  

Παραδόξως, εκείνος που συμφωνεί μαζί του για το ρίσκο της διαπραγμάτευσης, είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος μετέφερε στον Telegraph το Σάββατο, τη δική του πικρή εμπειρία, όταν πήγε να τα βάλει με την Ευρώπη.

H τελευταία φορά που οι συντηρητικοί αναγνώστες της εφημερίδας άκουσαν κάποιον δεξιό να τους μιλάει για τον Βαρουφάκη, ήταν όταν ο Τζορτζ Όζμπορν μετέφερε την άποψή του για τον πρώην ομόλογό του. O υπουργός Οικονομικών του Κάμερον είχε υποστηρίξει ότι ο λόγος για τον οποίον οι Εργατικοί αναζητούν τις οικονομικές συμβουλές του Βαρουφάκη, είναι «γιατί μάλλον ο Μίκι Μάους είναι απασχολημένος».

Ο Γιάνης όμως δεν κοιτάει κόμματα, όταν είναι να βοηθήσει. Γι’ αυτό έδωσε και στη Μέι έξι συμβουλές διαπραγμάτευσης μέσω του Guardian. Στο ίδιο φύλλο, ο δημοσιογράφος Πολ Μέισον χαρακτήρισε το καινούργιο βιβλίο του Γιάνη, ως μία από τις καλύτερες πολιτικές βιογραφίες όλων των εποχών.

Ο remainer Μέισον υιοθετεί αυτούσιο το πολιτικό αφήγημα του Βαρουφάκη, ακόμη όμως δεν έχει εξηγήσει στους Βρετανούς, αλλά και στους Έλληνες, γιατί η Ευρώπη είναι νεοφιλελεύθερη για την Ελλάδα, αλλά προστάτιδα των δικαιωμάτων των εργαζομένων στη Μεγάλη Βρετανία.  

Μία αντίφαση που κυνηγάει από το δημοψήφισμα τους ριζοσπάστες Εργατικούς. Όπως άλλωστε, και η παροιμιώδης από μέρους τους απαξίωση των οικονομικών δεδομένων, ανάγλυφη σε κωμικό βαθμό, στη μέχρι στιγμής κορυφαία συνέντευξη της προεκλογικής περιόδου. Η Ντάιαν Άμποτ μπέρδεψε τόσο πολύ το κόστος της πρόσληψης νέων αστυνομικών, ώστε ντρέπεσαι να βλέπεις το απόσπασμα, σαν δραματική σκηνή σε κωμική βιντεοταινία.

Σε αυτό δηλαδή που εξελίσσεται η σύγκρουση της Μέι με τον Γιουνκέρ. Εκείνος της είπε ότι η Ευρώπη δεν είναι λέσχη του γκολφ για να φεύγει κανείς όποτε θέλει, και η Μέι του απάντησε ότι θα διαπιστώσει πολύ σύντομα γιατί τη λένε «φοβερά δύσκολη γυναίκα». Ο χαρακτηρισμός ανήκει στον Κένεθ Κλαρκ, τον μοναδικό βουλευτή των Συντηρητικών που καταψήφισε το άρθρο 50, αφού πρώτα πέρασε γενεές δεκατέσσερις τους Leavers στο κόμμα του, νομίζοντας ότι το μικρόφωνο του ήταν κλειστό.

Τη Μέι πάντως δεν την ενοχλούν όσοι την προειδοποιούν για το κόστος, αλλά οι σαμποτέρ που το αυξάνουν χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Οι Βρυξέλλες ανέβασαν τον λογαριασμό του Brexit από 60 σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Θα είναι πράγματι το διαζύγιο του αιώνα, όπως έγραψε το Fact την Τρίτη, αν όχι σε δράμα, σίγουρα σε κόστος.
Snapshot: Οι εκλογές σε μία φωτογραφία, δημοσκόπηση ή ένα βίντεο

Θύμιος Τζάλλας.

Brexit και βρετανικές εκλογές, εβδομάδα 22-28 Απριλίου.

Την περασμένη Παρασκευή, η Μεγάλη Βρετανία πέρασε το πρώτο της 24ώρο από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, χωρίς να χρειαστεί άνθρακα για το ρεύμα της. Δεν ήταν η μοναδική ιστορική μέρα της εβδομάδας. Τρεις μέρες αργότερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα ανακοίνωσε ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του, από το 1920 οπότε ιδρύθηκε, δεν θα κατεβάσει υποψήφιο στις εκλογές. Θα στηρίξει -μαντέψτε- τους Labour του Τζέρεμι Κόρμπιν. Ο αρχηγός των Εργατικών έχει υποσχεθεί τέσσερις έξτρα αργίες, οπότε μπορεί αν θέλει να κηρύξει τις δύο μέρες εθνικές επετείους.

Οι άλλες δύο αργίες ανήκουν στους Τόρις με όσα, εξίσου ιστορικά, επίκεινται να τους συμβούν. Για πρώτη φορά από το 1850, το κόμμα ετοιμάζεται να κερδίσει την Εργατική Ουαλία. Αντίστοιχα πρωτόγνωρα είναι και τα δημοσκοπικά ευρήματα στη Σκωτία. Αν επιβεβαιωθούν, βάζουν τέλος στο κλισέ που λέει ότι οι συντηρητικοί βουλευτές είναι σπανιότερο είδος από τα δύο Panda που υπάρχουν στη χώρα. Ο Ντέιβιντ Μαντέλ θα αποκτήσει παρέα.

Οι ανανεωμένοι Σκωτσέζοι Συντηρητικοί, υπό την ηγεσία της Ρουθ Ντέιβιντσον, της πιο ταλαντούχου πολιτικού αυτή τη στιγμή στη Μεγάλη Βρετανία, ίσως στερήσουν 12 έδρες από το SNP. Αν οι Συντηρητικοί τα καταφέρουν σε Σκωτία – Ουαλία, οι εκλογές θα χάσουν τον κατά τόπους εθνικό τους χαρακτήρα, και η άνοδος των εθνικιστικών κομμάτων, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, θα ανακοπεί.

Ήδη η αρχηγός του SNP Νίκολα Στέρτζον άρχισε να αποσυνδέει το αίτημα της για δημοψήφισμα από το αποτέλεσμα των εκλογών. Το ίδιο έκανε και ο Γκι Φερχόφσταντ, αλλά για το Brexit. Ο επικεφαλής διαπραγματευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υποστήριξε ότι η διαφαινόμενη νίκη της Μέι δεν θα έχει αντίκτυπο στις διαπραγματεύσεις. Πράγματι, η Μέρκελ δεν φάνηκε να επηρεάζεται ιδιαίτερα χθες, στην πρώτη της ουσιαστικά σύγκρουση με τη Μέι.

Ίσως οι πιο σημαντικές εκλογές για το ευρωπαϊκό μέλλον της Βρετανίας να έχουν ήδη διεξαχθεί κατά το ήμισυ σε άλλη χώρα. O Μακρόν έχει περιγράψει το Brexit ως έγκλημα. Αυτά ακούνε οι Βρετανοί Κεντρώοι όλων των κομμάτων, και δηλώνουν σύντροφοι του Γάλλου πολιτικού. Το ρεκόρ έχει ένας φιλελεύθερος συντηρητικός, ο Τζορτζ Φρίμαν, επικεφαλής Πολιτικού Σχεδιασμού των Τόρις, που πρόλαβε να τουϊτάρει τέσσερις φορές μέσα σε μία ώρα το βράδυ της Κυριακής ότι ο Εμάνουελ είναι φίλος του.

Ο Εμανουέλ όμως, είναι και Γάλλος, γι’ αυτό και πλέον αναζητείται στη Βρετανική του εκδοχή. Αν φυσικά είναι κανείς αρκετά θαρραλέος για να αναλάβει το εγχείρημα της ανάκλησης του Brexit με το κλίμα που επικρατεί στη χώρα. Η Daily Mail στο πιο πολυσυζητημένο μέχρι στιγμής πρωτοσέλιδο της προεκλογικής περιόδου, περιέγραψε ως σαμποτέρ τους πολιτικούς που αντιτίθεται στην εθνική προσπάθεια εξόδου από την ΕΕ.

Η κατηγορία για εσχάτη προδοσία συνέπεσε χρονικά με την πρόταση της Γκιζέλα Άλεν, υποψήφιας του UKIP στις τοπικές εκλογές στη Γλασκόβη, για επαναφορά της θανατικής ποινής. Η Μεγάλη Βρετανία οφείλει την κατάργησή της στον Ρόι Τζένκινς. Τον πολιτικό των Labour που πέτυχε τις ιστορικές φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις των ‘60s, εγκατέλειψε το κόμμα του όταν αυτό στράφηκε στη ριζοσπαστική αριστερά το 1981, και ίδρυσε το κεντρώο, και για μερικούς μήνες ακαταμάχητο SDP. Συνετρίβησαν άπαντες το 1983, από τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

34 χρόνια αργότερα, το έργο είναι το ίδιο. Αναζητείται μόνο κάποιος Μακρόν για τον ρόλο του Τζένκινς.  Ο Κόρμπιν υποδύεται τον παλιό του σύντροφο Μάικλ Φουτ, και η Μέι τη σιδηρά κυρία. Για να μην μείνει μάλιστα σε κανέναν αμφιβολία, φρόντισε να επαναλάβει 38 φορές τη λέξη strong στην ώρα της πρωθυπουργού την Τετάρτη.  

Snapshot Οι εκλογές σε ένα βίντεο, μία δημοσκόπηση ή μία εικόνα

Θύμιος Τζάλλας
Ο Θύμιος Τζάλλας είναι πολιτικός επιστήμονας και συνεργάτης της Hansard Society 

Brexit και βρετανικές εκλογές εβδομάδα 16 – 21 Απριλίου.

 

British Chancellor of the Exchequer George Osborne poses for the media with the traditional red dispatch box outside his official residence, 11 Downing Street in London, prior to unveiling the budget, Wednesday, July 8, 2015. It is the first economic budget since Britain’s Conservative party won the general election with an overall majority. (AP Photo/Matt Dunham)

Όταν στη Μεγάλη Βρετανία διεξάγονται εκλογές, δραματικές και συνυφασμένες με το ευρωπαϊκό της μέλλον, ξέρεις ότι δεν θα αργήσουν οι παραλληλισμοί με τους εμβληματικούς ελληνικούς χειρισμούς του 2015. Ο Guardian, την ημέρα της αιφνιδιαστικής προσφυγής στις κάλπες από την Τερέζα Μέι, επικαλέστηκε το αρνητικό προηγούμενο του Αλέξη Τσίπρα, όταν εκείνος επιχείρησε, με αντίστοιχες εκλογικές διαδικασίες, να θέσει προ τετελεσμένων την ΕΕ. Το ίδιο επιχείρημα και από τη δημοσιογράφο Μιράντα Γκριν, στη συζήτησήτης με τους Financial Times εδώ (στο 04.27).

Τουλάχιστον, ο ΣΥΡΙΖΑ γνώριζε με ποιον ήταν πριν από το δημοψήφισμα, πράγμα το οποίο εξακολουθούν να αγνοούν οι Εργατικοί, αφού η σκιώδης υπουργός Εξωτερικών Έμιλι Θόρνμπερι είπε στο BBC ότι το κόμμα δεν έχει διαλέξει ποια πλευρά υποστηρίζει στοθέμα του Brexit. Όχι ότι είναι εύκολο. Οι Labour εκλέγουν βουλευτές σε 16 από τις 20 ισχυρότερες έδρες του Remain, και σε 12 από τα 20 προπύργια του Leave.

Μέχρι να αποφασίσει η ηγεσία -πιθανώς σε δεύτερο δημοψήφισμα, όπως άρχισαν από χθες να υπονοούν τα στελέχη της, αλλά απέκλεισε ο ίδιος ο Κόρμπιν- οι κεντρώοι άρχισαν να φεύγουν. Ο Άλαν Τζόνσον, πρώην επικεφαλής της καμπάνιας του κόμματος για το Remain, δήλωσε ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος, ενώ ο Τόνι Μπλερ ζήτησε από τους ψηφοφόρους να επιλέξουν Remainers, και όχι κόμματα. Στο ίδιο μήκος κύματος και άλλες πολιτικές δυνάμεις, με τον πρώην αρχηγό των Lib Dems, Πάντι Άσνταουν να ζητάει υπερκομματική συνεργασία, αλλά και τους Πράσινους να λένε ότι θα στηρίξουν Remainers όπου μπορούν. Και να μπορούν πάντως, τα νούμερα δεν βγαίνουν στο φιλοευρωπαϊκό μέτωπο.

Κεντρώους χάνουν και οι Τόρις, αφού ο Τζορτζ Όζμπορν ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος. Η Τερέζα Μέι τον είχε πάψει από υπουργό Οικονομικών, λέγοντάς του ότι «καλό είναι να μάθει πρώτα το κόμμα». Εκεί δηλαδή που πλέον αφοσιώνονται όλοι οι υπουργοί προκειμένου να επανεκλεγούν, περιορίζοντας έτσι και τα ελέω Brexit, εκτοξευμένα στα ύψη έξοδα μετακίνησης τους στο εξωτερικό. Ο περιορισμός των δαπανών, έστω και συμβολικός, πρέπει να ανακουφίζει τον υπουργό Οικονομικών Φίλιπ Χάμοντ, ο οποίος άκουσε το ΔΝΤ να του λέει ότι πρέπει να βρει άλλα 14,5 δις προκειμένου να καλύψει το έλλειμμα μέχρι το 2022. Δεν θα αργήσει ούτε εκείνος να επικαλεστεί το ελληνικό προηγούμενο, όχι για τις προβλέψεις του κ.Τσίπρα, αλλά του ΔΝΤ.

Εκτός από Κεντρώους, αποχωρούν πρώην και νυν στελέχη του UKIP, το οποίο έχει πάρει την κατιούσα. Ο Ντάγκλας Κάρσγουελ δεν θα είναι ξανά υποψήφιος. Τον ακολούθησε ο Νάιτζελ Φάρατζ που αποφάσισε, μετά από 7 αποτυχημένες προσπάθειες στο Ουέστμινστερ, να παραμείνει στις Βρυξέλλες, από όπου όμως είναι είναι σίγουρο ότι θα παρεμβαίνει συχνά στις εκλογές. Κάτι που θα αποφύγει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως τόνισε ο εκπρόσωπος της, Μαργαρίτης Σχοινάς. Βέβαια, αμέσως μετά, είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί αυτό που έχει ζητήσει ο υπουργός Brexit Ντέιβιντ Ντέιβις. Να κρατήσει δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο στο έδαφος του την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (τον διεκδικούν 21 χώρες, ανάμεσα τους η Κύπρος και η Ελλάδα). Όπως μάλιστα λέει το έγγραφο της Επιτροπής που αποκάλυψε το Politico, το ΗΒ θα πρέπει να πληρώσει και τα έξοδα μετεγκατάστασης… αν ακούει ο κ. Χάμοντ.

Snapshot: οι εκλογές σε μία δήλωση (βίντεο), μία δημοσκόπηση, ή μία εικόνα

Θύμιος Τζάλλας
Ο Θύμιος Τζάλλας είναι πολιτικός επιστήμονας και συνεργάτης της Hansard Society