Η Β.Κορέα εκτόξευσε 2ο πύραυλο πάνω από την Ιαπωνία

Η Βόρεια Κορέα εκτόξευσε και δεύτερο βαλλιστικό πύραυλο πάνω από την Ιαπωνία, και συγκεκριμένα πάνω το νησί Χοκάιντο. Είναι η δεύτερη ρίψη πυραύλου μέσα σε τρεις εβδομάδες.

Η ρίψη του πυραύλου έγινε δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση της Πιονγκγιάνγκ ότι προχώρησε σε δοκιμή βόμβας υδρογόνου που μπορεί να τοποθετηθεί σε βαλλιστικό πύραυλο σαν κι αυτούς που εκτοξεύει προς την Ιαπωνία. Ο πύραυλος διήνυσε απόσταση ίση με εκείνη από το Λος Άντζελες μέχρι την Ουάσινγκτον (3.700 χιλιόμετρα) σε 17 λεπτά, πριν πέσει στον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Με αυτό το εύρος που δίνει η Βόρεια Κορέα, μπορεί να φτάσει αποτελεσματικά στο νησί Γκουάμ και στις εκεί αμερικανικές εγκαταστάσεις.

Άμεση ήταν η αντίδραση της Νότιας Κορέας στη νέα εκτόξευση πυραύλου. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας πραγματοποίησαν ασκήσεις με πραγματικά πυρά και με κινητοποίηση βαλλιστικών πυραύλων στα ανοιχτά της ανατολικής ακτής της χώρας. (Korean Times)
Το ίδιο οργισμένη ήταν και η απάντηση της Ιαπωνίας, με τον πρωθυπουργό Σίνζο Άμπε να δηλώνει ότι οι κυρώσεις τις οποίες επέβαλε πριν από λίγες ημέρες το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στην Βόρεια Κορέα πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και αυστηρά. Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Άμπε τόνισε ότι η Ιαπωνία “δεν θα ανεχθεί ποτέ τις επικίνδυνες, προκλητικές ενέργειες της Βόρειας Κορέας, οι οποίες απειλούν την παγκόσμια ειρήνη”.
Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Ρεξ Τίλερσον, απαίτησε από την Κίνα και τη Ρωσία να αναλάβουν άμεσα δράση και “από μόνες τους” εναντίον της Βόρειας Κορέας. Υπογράμμισε ότι “Η Κίνα προμηθεύει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που καταναλώνει η Βόρεια Κορέα”. (In.gr)

Διαβάστε ακόμα:

“Οι ΗΠΑ έχουν ακόμα μικρότερο κίνητρο να παρέμβουν για λογαριασμό της Νότιας Κορέας ή της Ιαπωνίας, αν η Βόρεια Κορέα μπορεί να πλήξει τις ίδιες. Το φαινόμενο όπου ένας εχθρός, εξοπλισμένος με πυρηνικά, καταφέρνει να χωρίσει έναν εγγυητή ασφάλειας από τον σύμμαχό του ονομάζεται απόζευξη (de coupling), φαινόμενο που δεν αντιμετωπίζεται με εγχειρίδια επιχειρήσεων της δεκαετίας του ‘60 και του Στρατηγού ΜακΝαμάρα”, γράφει σε μία ενδιαφέρουσα ανάλυσή της στο War on the Rocks η Mira Rapp-Hooper.