Πολιτική: Το ουσιαστικό κενό της ενημέρωσης

Η έναρξη της 3ης αξιολόγησης του Μνημονίου Σύριζα μας θυμίζει την καταστροφικής, όπως αποδείχθηκε, πρωτοβουλίας της κυβέρνησης Γιώργου Α.Παπανδρέου ν’απαγορεύσει στην Τρόικα των δανειστών να ενημερώνει η ίδια τον Τύπο. Τις συνέπειες της απαγόρευσης που φυσικά δεν ήραν οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά, τις ζούμε από την πρώτη εβδομάδα της κυβέρνησης των Συριζανέλ όπου καθιερώθηκε η πρωτοφανής, στον πλανήτη, πρακτική των non papers. Ως επαγγελματίας της επικοινωνίας διαβεβαιώνω πως ένα κανονικό non paper δεν μπορεί ποτέ να ταυτιστεί με αποδείξεις με συγκεκριμένο αποστολέα. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα: τον αποστολέα του non paper μπορεί όλοι να τον υποψιάζονται αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι αυτός γιαυτό άλλωστε τα non papers είναι ένα δυνατό όπλο που χρησιμοποιείται σπάνια και μόνο σε διαχείριση σοβαρών κρίσεων.
Το επικοινωνιακό embargo στην Τρόικα άνοιξε πίσω πόρτες και παράθυρα σε πολύ κόσμο να επικοινωνεί με τους δανειστές, μετατρέποντας Μέσα, δημοσιογράφους και influencers στα σόσιαλ μήντια σε κανονικούς “παπαγάλους” των δανειστών οι οποίοι βέβαια συχνά λειτουργούσαν και λειτουργούν ως ατζέντηδες συμφερόντων τρίτων.
Αυτός ο ιδιότυπος επικοινωνιακός κλεφτοπόλεμος ζημίωσε μετρήσιμα την κοινή γνώμη. Η φήμη αντικατέστησε οριστικά το FACT και βέβαια την επίσημη ενημέρωση, συσκότισε πολιτικούς, βουλευτές και πολίτες και λειτούργησε υπέρ του ισχυροτέρου.
Η καταγραφή της πορείας της διαπραγμάτευσης έχει αναγνωριστεί ως η πιο σημαντική συμβολή του FACT στην ενημέρωση. Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο, λειτουργώντας μ’ενα πολύ πυκνό και αυστηρό φίλτρο.
Θέτουμε όμως το ζήτημα της επίσημης ενημέρωσης. Αρκετοί ζητούν από την αντιπολίτευση να καταθέσει “πρόγραμμα” διακυβέρνησης. Από την πλευρά μας θα θέλαμε να πληροφορηθούμε κάποια στιγμή πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντιλαμβάνονται την επίσημη ενημέρωση από την κυβέρνηση γιατί η ενημέρωση παραμένει και η βασική αντηρίδα της δημοκρατίας στην κοινωνία. Β.Ε.