Brexit, η εβδομάδα που πέρασε, 15-22 Ιουλίου

Πολύ δεξιός για τους Εργατικούς, πολύ αριστερός για τους Liberal Democrats, ο Σερ Βινς Κέιμπλ είναι από την περασμένη Πέμπτη ο νέος αρχηγός των Lib Dems. Ο Κέιμπλ είναι γνωστός κυρίως για δύο λόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο: είχε προβλέψει την κρίση του 2008, και ιδιωτικοποίησε τα ταχυδρομεία, ως υπουργός Επιχειρήσεων στην κυβέρνηση συμμαχίας με τον Κάμερον.

Πριν δύο εβδομάδες είπε ότι το Brexit δεν το βλέπει να γίνεται, και επειδή οι προβλέψεις του πιάνουν, η δήλωση έγινε παντού θέμα. Στην πρώτη του ομιλία ως αρχηγός, υπογράμμισε την εμπειρία του, και έτεινε χείρα βοήθειας στον Remainer υπουργό Οικονομικών Φίλιπ Χάμοντ: “Ήμουν ενήλικας την εποχή που ο Μπόρις ήταν με τα σορτσάκια, και ο ντόκτορ Φοξ με τις πάνες”, είπε ο Κέιμπλ, για να αστειευτεί με την ηλικία του, αλλά και την αίσθηση παιδικής χαράς που αποπνέουν οι παρεμβάσεις των δύο υπουργών.

Γεννημένοι το 1964 και 1961 αντίστοιχα, ο υπουργός Εξωτερικών και υπουργός Εμπορίου, έχουν περίπου 20 χρόνια διαφορά με τον 74χρονο αρχηγό των Lib Dems. Η ηλικία του Κέιμπλ υπογραμμίζεται ήδη ως πιθανό πρόβλημα από τα μέσα ενημέρωσης, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι δα και διακοσίων πενήντα, όσο δηλαδή θα ήταν περίπου σήμερα η Τζέιν Όστεν, αν ζούσε ακόμη, όπως καταλάθος είπε στη Βουλή η σκληροπυρηνική Brexiteer Άντρια Λίντσομ.

Η ηλικία των πολιτικών αρχηγών στη Μεγάλη Βρετανία αναδεικνύει και μία πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή της αντισυστημικής ψήφου. Οι οριακά απόμαχοι πολιτικοί, μάλλον καταγράφονται στις παρυφές του πολιτικού συστήματος, οπότε η ψήφος προς αυτούς απενεχοποιείται. Στις εκλογές του 2015 ο μέσος όρος ηλικίας των αρχηγών των τριών μεγάλων κομμάτων στη Βρετανία ήταν 47, σήμερα είναι 67. Ένα χρόνο δηλαδή πριν τα 68, το νέο ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης που ανακοίνωσε η κυβέρνηση την Τετάρτη.

Ως αντιστάθμισμα στο μέτρο, η κυβέρνηση μελετά τη χαλάρωση των περιορισμών στις αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Θα γίνει, αλλά με μέτρο, όπως είπε στη Βουλή ο Ντάμιαν Γκριν, ο κατά γενική ομολογία ισχυρότερος άνθρωπος σήμερα στην κυβέρνηση: “Αν ακολουθούσαμε τις υποσχέσεις των Labour (για αυξήσεις), θα καταλήγαμε στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα. Εξαιτίας των ανεύθυνων υποσχέσεων των κυβερνήσεων τους, ο κόσμος υποφέρει, γιατί αναγκάζονται να κάνουν περικοπές στον δημόσιο τομέα”.

Τις αυξήσεις δεν υποστηρίζει ο Φίλιπ Χάμοντ, ο οποίος στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο είπε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν προνομιακούς μισθούς σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, ειδικά μάλιστα οι οδηγοί των τρένων, αφού τη δουλειά τους είναι τόσο εύκολη που θα μπορούσε να την κάνει και γυναίκα.

Οι Brexiteers συνάδελφοί του σφύριξαν αμέσως στα μέσα ενημέρωσης τα σχόλια, με αποτέλεσμα ο Χάμοντ να περάσει πολύ δύσκολη εβδομάδα. Η επιβράβευση όμως για τον υπουργό Οικονομικών ήρθε την Παρασκευή. Οι Βρετανοί προσανατολίζονται να ακολουθήσουν τη δική του γραμμή στο Brexit. Αποφάσισαν περίοδο προσαρμογής μετά το 2019, κατά την οποία θα ισχύσει η ελεύθερη μετακίνηση των Ευρωπαίων. Οι Times λένε ότι η περίοδος θα ισχύσει μέχρι το 2021, Ο Guardian μέχρι το 2023. Δηλαδή Brexit εφτά χρόνια μετά το δημοψήφισμα, κι αν… Είναι η σημαντικότερη είδηση της εβδομάδας και ήρθε από το Λονδίνο, και όχι τις Βρυξέλλες όπου διεξάγονται οι επίσημες διαπραγματεύσεις.

Το καθεστώς παραμονής των Ευρωπαίων υπηκόων είναι εξαιρετικά περίπλοκο. Η Ουαλή βουλευτής των Εργατικών Τζο Στίβενς επικαλέστηκε την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή το παράδειγμα μίας Ελληνίδας. Είναι παντρεμένη με Βρετανό υπήκοο, έχουν σπίτι στο Κάρντιφ, αλλά λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ζουν στο εξωτερικό τα τελευταία 20 χρόνια. Το παιδί τους έχει βρετανικό διαβατήριο, η ίδια όμως έχει μόνο ελληνικό. Η οικογένεια απευθύνθηκε στη Στίβενς, ρωτώντας την πότε πρέπει να επιστρέψουν στη Βρετανία, ώστε το παιδί τους να μπορέσει να πάει σχολείο χωρίς προβλήματα. “Δεν έχω ιδέα τις να τους απαντήσω”, είπε η Στίβενς. Αν το έχουν ξεδιαλύνει στην κυβέρνηση μέχρι το 2023 ας το πούνε και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους της χώρας – είναι περίπου 3,2 εκατομμύρια.

Snapshot:  Η εβδομάδα σε μία εικόνα, μία δημοσκόπηση ή ένα βίντεο