Media Roundup 12-19 (22) Ιουλίου (Updated)

“Kαμιά από τις υπάρχουσες εκκρεμότητες δεν ήταν αγεφύρωτη και κανένα από τα εμπόδια δεν αποτελούσε λόγο για να θυσιαστεί η επίλυση όπως συνέβη. Tο βέβαιο είναι ότι οι ζημιωμένοι από το Κραν Μοντανά είναι οι Ελληνοκύπριοι (διχοτόμηση πλέον με βεβαιότητα, τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο χωρίς ελπίδα αποχώρησης) και οι Τουρκοκύπριοι (η πατρίδα τους τουρκική επαρχία στην ουσία ή και στην πράξη). … Το προφανές ερώτημα είναι γιατί έλαβε χώρα η στροφή 180 μοιρών τους τελευταίους μήνες από πλευράς ελληνοκυπριακής ηγεσίας, ενώ πριν ο Αναστασιάδης και οι συνεργάτες του ήταν έξαλλοι με τις απανωτές «τρικλοποδιές» του απορριπτικού Νίκου Κοτζιά (γνωστό θιασώτη του εθνικιστή Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος επιδίωκε, εξωπραγματικά και άδικα, ελληνοκρατούμενη Κύπρο με τους Τουρκοκύπριους στο περιθώριο);”, αυτά υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, στην ανάλυση του  (στο FACT την προσυπογράφουμε) στο Chronos Magazine του καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Αλέξη Ηρακλείδη. Διαβάστε την οπωσδήποτε. “Κραν Μοντανά. Το Κυπριακό Αδιέξοδο”.

Με αφορμή την μήνυση κατά της Σώτης Τριανταφύλλου από τον Παναγιώτη Δημητρά, ο Γρηγόρης Φαρμάκης γράφει στο Books’ Journal για τον αντιρατσιστικό νόμο, υποστηρίζοντας ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα πολύ κακό νόμο που περιορίζει τα όρια της ελευθερίας των ατόμων. “Περιορίζει ο νόμος της ελευθερίας ή η ελευθερία τον νόμο;”.

Με αφορμή πρόσφατο άρθρο του πρώην ηγέτη των Liberal Democrats Tim Farron ο επίκουρος Καθηγητής της Φιλοσοφίας της Θρησκείας Χαράλαμπος Βέντης γράφει στο FACT για το κατά πόσο η σύγχρονη κοινωνία λειτουργεί περιοριστικά σ’ενα Χριστιανό και μάλιστα Φιλελεύθερο. “Φιλελεύθερος και Χριστιανός σε κρίση συνείδησης”.

Μια φράση που χρησιμοποιούν συχνά οι ψυχολόγοι είναι το “φροντίζω τον εαυτό μου”. Τί σημαίνει αυτό; Σε αυτή την κρίσιμη ερώτηση απαντά η ψυχοθεραπεύτρια Νάσια Ευθυμιοπούλου. “Φροντίζοντας τον εαυτό μου”.

Με αφορμή την επέτειο της Μεταπολίτευσης η οποία είναι πολύ κοντά σε αυτή του δημοψηφίσματος του Ιουλίου του 2015 ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης καταγράφει τις παθογένειες της περιόδου που τα τελευταία δύο χρόνια “υποτροπίασαν” δημιουργώντας μια αρνητική εικόνα για την περίοδο που η χώρα σημειώνει τα μεγαλύτερά τη επιτεύγματα. “Μια χώρα, για να βγει στο φως ύστερα από χρεοκοπία τέτοιου βάθους και διάρκειας, χρειάζεται να τη συνεγείρει ένας συλλογικός παλμός ανασυγκρότησης. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έκαναν τον κύκλο τους. Εναπόκειται στις δυνάμεις της φιλευρωπαϊκής Ελλάδας να δείξουν τον δρόμο, η καθεμιά με την αυτονομία της, αλλά με κοινό προσανατολισμό να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα για να στοχεύσουν στην καρδιά των νέων δομικών προβλημάτων που ναρκοθετούν το μέλλον αυτής της χώρας”, επισημαίνει ο Γιάννης Βούλγαρης.
“Στα χρόνια της υποτροπής” (Τα Νέα).

Ο καθηγητής Νικόλας Σεβαστάκης παρατηρεί ότι σε σχέση με το παρελθόν η βία ως συγκεκριμένη εκδήλωση έχει μειωθεί αισθητά. Σήμερα η βία έχει γίνει πιο αόρατη και πιο γενική. “Τι μεσολάβησε ανάμεσα στο τότε και στο σήμερα; Ότι ουσιαστικά η σχέση κυριαρχίας εξημερώθηκε. Όχι παντού, ούτε με τον ίδιο ρυθμό και με επιτυχημένα αποτελέσματα. Αλλά, σε γενικές γραμμές, η εξουσία του δασκάλου, του πατέρα, του κρατικού λειτουργού, όλες αυτές οι δυνάμεις της πειθαρχικής κοινωνίας συρρικνώθηκαν, χάνοντας τον στιβαρό τους πυρήνα”, παρατηρεί ο Νικόλας Σεβαστάκης. Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο. “Η βία έχει χάσει αλλά είναι πάντα εδώ” (LIFO)

Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία, Β. Ιρλανδία. Μεγάλη Βρετανία, Μεγάλο Μπέρδεμα! O συνεργάτης μας Θύμιος Τζάλλας εξηγεί πολύ ωραία τα “έθνη και τις πατρίδας” εντός της μίας (και μοναδικής) Μεγάλης Βρετανίας. (Inside Story)
O Δημήτρης Αθηνάκης γράφει για τον μυθιστοριογράφο και θεατικό συγγραφέα Κώστα Μουρσελά ο οποίος απεβίωσε την Παρασκευή που μας πέρασε. “Κώστας Μουρσελάς, ένας σεμνός και τρυφερός άνθρωπος”. (Καθημερινή)
Το έχουμε πει πολλάκις αλλά κανείς δεν μας ακούει. Όποιος βρει το φάρμακο για την αναβλητικότητα θα θησαυρίσει.Άλλο ένα άρθρο για το θέμα. Πώς “σπας” τις συμπεριφορές που σε οδηγούν στην αναβλητικότητα και την καταβύθιση στο ζοφερό κόσμο των ενοχων. “This is how you get stuff done” (The New York Times)
Κλείνει στο Παρίσι η θρυλική μπουτίκ Colette από την οποία ξεκίνησαν την καρριέρα τους αρκετοί σχεδιαστές μόδας. Γράφει στο Blond Confusion η Εύη Φέτση. “Η Colette δεν μένει πια εδώ”.
Το επόμενο FACT το Σάββατο το βράδυ με την ειδησεογραφική ανασκόπηση της εβδομάδας. Ευχαριστούμε που μας διαβάζετε!