Brexit: Η εβδομάδα που πέρασε

Η φωτογραφία της Σαφίγια Κάαν ενώ αντιμετωπίζει τους ακροδεξιούς που επιτέθηκαν σε μία μουσουλμάνα στο Μπέρμιγχαμ έγινε viral. Για να αντιληφθούμε γιατί ένα από τα δεκάδες, συνήθως απαρατήρητα, επεισόδια στα οποία εμπλέκεται η περιθωριακή οργάνωση EDL (κάποιες φορές και με Έλληνες) έρχεται τόσο δυναμικά στο προσκήνιο, πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας στο προαύλιο του Ουέστμινστερ.

Από εκεί, δύο μέρες μετά από το περιστατικό στο Μπέρμιγχαμ, ξεκίνησε η νεκρώσιμη πομπή που μετέφερε το φέρετρο του Κιθ Πάλμερ. Tην πρόσφατη δολοφονία του αστυνομικού εκμεταλλεύεται η ακροδεξιά για να καλλιεργήσει την ισλαμοφοβία. Ήταν η δεύτερη φορά, μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, που το κοινοβούλιο θρήνησε έναν δικό του άνθρωπο, μετά τη δολοφονία της Τζο Κοξ από τον ακροδεξιό Τόμας Μέαρ, ενώ η προεκλογική συζήτηση για το Brexit κορυφωνόταν.

Τα δύο περιστατικά φανερώνουν το υπογείως φορτισμένο κλίμα μέσα στο οποίο η βρετανική κυβέρνηση επιχειρεί την αργή στροφή της προς τον ρεαλισμό όσον αφορά το μεταναστευτικό. Το ζήτημα δηλαδή το οποίο 2 στους 3 συντηρητικούς ψηφοφόρους αξιολογούν ως το ισχυρότερο κίνητρο για την ψήφο τους υπέρ του Brexit.

O ένας μετά τον άλλον, οι κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης (Τζόνσον, Ραντ και Ντέιβις) διαχωρίζουν τη θέση τους από τις υψηλές προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν προεκλογικά για δραστική μείωση του αριθμού των μεταναστών. Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση μελετά το σενάριο του ήπιου Brexit, στο μοντέλο της Νορβηγίας.

Όλα αυτά δεν αρέσουν καθόλου στους σκληροπυρηνικούς ευρωσκεπτικιστές, οι οποίοι, μετά από μία περίοδο ευφορίας, βγήκαν μπροστά ζητώντας συγκεκριμένα μέτρα: αναστολή για μία πενταετία του δικαιώματος εισόδου ανειδίκευτων εργατών, ετήσιο όριο καθαρής μετανάστευσης στους 50.000, κατώτατο ετήσιο εισόδημα 35.000 λιρών για να μπορέσει να έρθει κάποιος να ζήσει στη Βρετανία.

Το θέμα της μετανάστευσης συνδέεται άλλωστε και με την υπόσχεση των Εργατικών την περασμένη εβδομάδα για αύξηση του κατώτατου μισθού. Είναι, στην ουσία, ένα οικονομικό αντάλλαγμα προς τα λαϊκά στρώματα των Εργατικών ψηφοφόρων, οι οποίοι εσχάτως στρέφονται στο UKIP.

Δύσκολο εγχείρημα για τον αρχηγό των Εργατικών, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, οι οποίοι αναλαμβάνουν πιο χαλαρές αποστολές, μάλλον τολμηρές ακόμη για Έλληνες πολιτικούς. Ο Μπλερ μοιράστηκε με τους τηλεθεατές ανέκδοτα με ιταλική προφορά από την εποχή που ήταν πρωθυπουργός, και ο Μίλιμπαντ τραγούδησε A-ha, με αναφορά στα πανταχού πλέον παρόντα ’80ς.

Και οι δύο γνώρισαν μέρες τηλεοπτικής δόξας, σε μια περίεργη εβδομάδα στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία έκλεισε με την πρωτοφανή αναφορά της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης ότι μπορεί να έπεσε θύμα δολιοφθοράς τον περασμένο Ιούνιο από τους Ρώσους και τους Κινέζους (!) το σύστημα εγγραφής νέων μελών στους εκλογικούς καταλόγους (εξαιρετικά κρίσιμο για τους remainers, αφού πόνταραν στην κορύφωση των εγγραφών από το φιλοευρωπαϊκό ηλικιακό στρώμα 18-34).