Brexit, η εβδομάδα που πέρασε, 10-16 Ιουνίου

Η απώλεια της αυτοδυναμίας από την Τερέζα Μέι, μαζί με την άνοδο του Τζέρεμι Κόρμπιν, ήταν οι μεγάλες εκπλήξεις των εκλογών. Η δυναμική της επόμενης μέρας της αναμέτρησης, προσθέτει μία ακόμη απρόβλεπτη εξέλιξη: Παρά την ήττα του πλέον φιλοευρωπαϊκού κόμματος, των Lib Dems, η δημιουργία ενός υπερκομματικού συνασπισμού remainers είναι πιθανότερη από ποτέ. Η Ιβέτ Κούπερ των Εργατικών, οι συντηρητικοί Γούιλιαμ Χαγκ (πρώην υπουργός Εξωτερικών), Ρουθ Ντέιβιντσον (επικεφαλής των Σκωτσέζων Τόρις) και η αρχηγός του SNP Νίκολα Στέρτζον προτείνουν ήπιο Brexit, με προτεραιότητα την ενιαία αγορά, και όχι το μεταναστευτικό ζήτημα.

Η σκληρή γραμμή της Μέι φαίνεται να μπαίνει στην άκρη, μαζί με την ίδια τη Μέι, την οποία ο πρώην υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όζμπορν περιέγραψε ως dead woman walking. Η αρχή no deal is better than a bad deal, μάλλον πάει περίπατο. Σίγουρα πάντως δεν ισχύει για τις διαπραγματεύσεις με το DUP, με το οποίο οι Τόρις συμφώνησαν, προκειμένου να προλάβουν την έναρξη των επίσημων εργασιών της νέας Βουλής από τη Βασίλισσα την ερχόμενη Τετάρτη. Ανάμεσα στις προεκλογικές απαιτήσεις των Βορειοϊρλανδών, η αλλαγή ονομασίας της Ολυμπιακής Ομάδας.

Δύο μέρες πριν, τη Δευτέρα 19 Ιουνίου, στις Βρυξέλλες, ξεκινάνε οι διαπραγματεύσεις για το Brexit, σε μια διαδικασία που γελοιοποιεί ουσιαστικά τη χώρα. Οι Βρετανοί δεν θα έχουν νέα κυβέρνηση, ούτε καν έτοιμα τα χαρτιά τους για τη διαδικασία.

Το Brexit φαίνεται αυτές τις μέρες μια καρικατούρα, μπροστά στο πολιτικό ζήτημα που ανοίγει η ασύλληπτη τραγωδία στον ουρανοξύστη Γκρένφελ Τάουερ του βορείου Κένσιγκτον. Ενώ η Βρετανία προσπαθεί ακόμη να μάθει τις αιτίες και το μέγεθος της καταστροφής, η πολιτική συζήτηση αποκτά απρόβλεπτες διαστάσεις, αφού αγγίζει ένα τεράστιο κοινωνικό ζήτημα της χώρας: τις μεγάλες ανισότητες μέσα στις ίδιες γειτονιές και μάλιστα σε εποχή λιτότητας.

Πριν λίγες μέρες, σε μία από τις πιο εντυπωσιακές μεταστροφές ψήφου στη Μεγάλη Βρετανία, οι Εργατικοί κέρδισαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους το Κένσινγκτον, την πιο πλούσια εκλογική περιφέρεια της χώρας. Εκεί βρίσκεται και ο Γκρένφελ Τάουερ, όπου έσπευσε ο Τζέρεμι Κόρμπιν ζητώντας τη μεταφορά των άστεγων στα διαμερίσματα των πλουσίων. Οι συντηρητικοί βουλευτές άρχισαν να τον λένε μαρξιστή, αλλά αυτό που μένει είναι οι φωτογραφίες του Κόρμπιν να αγκαλιάζει τους συγγενείς των θυμάτων και αγνοουμένων. Στον αντίποδα η Τερέζα Μέι αρνήθηκε να συνομιλήσει με τους κατοίκους.

Στην τελευταία δημοσκόπηση η πρωθυπουργός είναι τόσο αντιδημοφιλής, όσο ο Τζέρεμι Κόρμπιν πριν από την προεκλογική περίοδο. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η χώρα έχει αλλάξει για μια ακόμη φορά. Σε μια περίεργη συμβολική σύμπτωση, σήμερα έχουμε την επέτειο της δολοφονίας της Τζο Κοξ. Η 16η Ιουνίου του 2015, μοιάζει πια κάπως, σαν η μέρα που άρχισαν όλα να πάνε στραβά.

Snapshot. Η εβδομάδα σε ένα βίντεο, πρωτοσέλιδο και μια δημοσκόπηση.