Δείκτης Εμπιστοσύνης της Edelman 2017

 

Για 17η συνεχή χρονιά η εταιρεία Edelman δημοσιεύει τον “Δείκτη Εμπιστοσύνης” μια αξιόπιστη έρευνα κοινής γνώμης που αποτυπώνει τη στάση των πολιτών ανά τον πλανήτη απέναντι στα πρόσωπα και τους οργανωμένους θεσμούς της κοινωνίας. Είθισται η δημοσίευση του Δεικτη Εμπιστοσύνης κάθε χρονιά να δημοσιεύεται την παραμονή της έναρξης του World Economic Forum από τον ίδιο τον R.Edelman στο Νταβός της Ελβετίας.

Η φετινή έρευνα και μετά τα θυελλώδη πολιτικά γεγονότα του 2016 αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ήρθε να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους μας.

Καταγράφεται κι  άλλη, μεγαλύτερη υποχώρηση της εμπιστοσύνης προς κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, media, ΜΚΟ

Το 71% δηλώνει ότι δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη σε κυβερνητικά στελέχη, ενώ το 63% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τους διευθύνοντες συμβούλους επιχειρήσεων. Η καθίζηση του κλίματος εμπιστοσύνης συμπληρώνεται από τα ποσοστά στα media, αλλά και στις ΜΚΟ, που και αυτές έχασαν μέρος της εκτίμησης του γενικού κοινού.

Τα δύο τρίτα των απαντήσεων δείχνουν ότι οι πολίτες πιστεύουν ότι το σημερινό σύστημα λειτουργεί εναντίον των απλών πολιτών. Μάλιστα το 50% των πολιτών υψηλού μορφωτικού επιπέδου δηλώνουν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα.

Η υποχώρηση σε όλους σχεδόν τους δείκτες εμπιστοσύνης ήταν συνεχής τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά η φετινή είναι ακόμα μεγαλύτερη και έρχεται σε συνέχεια εκλογικών αποτελεσμάτων του 2016, που πιστοποίησαν και με αυτό τον τρόπο τα ευρήματα των ερευνών και του Trust Barometer.

Εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις έχει λιγότερο από to 43% στις αναπτυσόμενες χώρες και κάτω από to 25% στις ανεπτυγμένες. Η αξιοπιστία των διευθυνόντων συμβούλων έπεσε κατά 12% μέσα σε ένα χρόνο. Η εμπιστοσύνη σε κάποιο ‘πρόσωπο σαν και μένα’ έχει φθάσει το επίπεδο αυτής προς πανεπιστημιακούς ή ειδικούς, που είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν προς κυβερνητικά στελέχη ή διευθύνοντες συμβούλους. Η υποχώρηση των ΜΚΟ αποδίδεται στο ότι θεωρούνται καλές στο να βοηθούν τους πιο αδύνατους, αλλά δεν έχουν πετύχει στο να υποστηρίζουν τα μεσαία στρώματα.

Το 60% του γενικού πληθυσμού έχει ανησυχία μήπως χάσει τη δουλειά του λόγω παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία, μαζί με τις γρήγορες τεχνολογικές αλλαγές, τη διαφθορά και τη μετανάστευση αποτελούν τα κύρια θέματα που απασχολούν τους πολίτες του κόσμου.

Tα στοιχεία του Trust Barometer, όπως κάθε χρόνο, δίνουν υλικό σε σημαντικά Μέσα όπως Financial Times, New York Times, Reuters, Bloomberg κλπ για να δημοσιεύσουν αναλύσεις σχετικά με την κρίση εμπιστοσύνης, την πόλωση, το λαϊκισμό και τις τάσεις που θα επηρεάσουν τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (Γαλλία, Γερμανία κλ)

Τα πλήρη στοιχεία της έρευνας εδώ.

Ζητήσαμε το σχόλιο του κ.Στάθη Χαϊκάλη, Προέδρου της Communication Effect που εκπροσωπεί στη χώρα μας και σε χώρες της ΝΑ Ευρώπης την εταιρεία Edelman

“Η έρευνα της Edelman καταγράφει ότι η διαχείριση της κρίσης της Ελλάδας πριν 6 χρόνια ήταν η απαρχή της συνεχούς υποχώρησης της εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας είχε το δυσάρεστο προνόμιο να προηγείται χρονικά στην πορεία μείωσης της εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς. Τώρα που η τάση αυτή ενισχύεται αισθητά στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, τα περιθώρια να επικαλείται η Ελλάδα ιδιαιτερότητες φαίνεται να στενεύουν”.

 

Υπουργός της κυβέρνησης ζήτησε από το Συμβούλιο της Ευρώπης να καταδικαστεί η χώρα

Το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ είναι σταθερή πηγή πληροφόρησης για εμάς. Κάνουμε πάντα τον κόπο και το διαβάζουμε ολόκληρο και δεν περιοριζόμαστε στην περίληψη του συνοδευτικού δελτίου τύπου.

Έτσι λοιπόν, σήμερα το πρωί κι ενώ διαβάζαμε το αναλυτικό δελτίο ανακαλύψαμε, έκπληκτοι, ότι ο Υπουργός Εργασίας κ.Γιώργος Κατρούγκαλος, στα τέλη του Οκτωβρίου και εκπροσωπώντας τη χώρα που είχε βρεθεί εναγόμενη στο Συμβούλιο της Ευρώπης από τη ΓΣΕΕ ζήτησε από το δικαστήριο να καταδικάσει τη χώρα ώστε να φανεί υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζόμενων!

Το απόσπασμα το διαβάζετε στην τελευταία παράγραφο της α’ενότητας.

Έτσι φθάσαμε στο σημείο, ο εκπρόσωπος της ελληνικής
κυβέρνησης που ήταν η εναγόμενη πλευρά και στην ακρόαση στο
Συμβούλιο της Ευρώπης, δηλαδή ο Υπουργός Εργασίας, να ζητά με το
ίδιο του το στόμα την καταδίκη της χώρας του, ώστε να εμφανισθεί ως
υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όντως, μία τέτοια
προσέγγιση υπογραμμίζει με τον κατηγορηματικότερο τρόπο το
έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας μας. Δεν είναι λοιπόν, παράξενο γιατί
η χώρα μας αντιμετωπίζεται με δυσπιστία στη διεθνή κοινότητα. Και
χωρίς την αξιοπιστία αυτή όχι μόνο δεν θα μπορέσουμε να έχουμε
προσέλκυση νέων επενδύσεων, αλλά θα διώξουμε από την Ελλάδα και
όσους ακόμη μπορούν να φύγουν.

Το θέμα βέβαια είναι τεράστιο. Υπουργός να ζητά την καταδίκη της χώρας του ενώ η κυβέρνησή του προσπαθεί να πείσει για την αξιοπιστία της προκειμένου να προσελκυσει επενδυτές. Και όλα αυτά για το τρίτο μνημόνιο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισε και ο ίδιος ο κ.Κατρούγκαλος.

Μας φαίνεται απίστευτο.

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το newsletter με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ

Τρία #facts για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

athens-pride

Γράφει ο Αλέξανδρος Δ.Μίχας*

Η πρόσφατη επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί σταθμό στην ιστορία διεκδίκησης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τη χώρα μας και μας  δίνει μια καλή ευκαιρία να ανατρέξουμε και σε άλλες χρονολογίες ορόσημα για τα δικαιώματα του ανθρώπου στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο και αυτή η ανασκόπιση μας δίνει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε ότι δικαιώματα που σήμερα τα θεωρούμε δεδομένα κερδήθηκαν, δεν χαρίστηκαν.

Η πορεία των δικαιωμάτων του ανθρώπου δεν είναι γραμμική, ούτε ακολουθεί κάποια λογική σειρά· βλέπουμε χώρες να είναι πρωτοπόροι στην προστασία ενός δικαιώματος και ταυτόχρονα να αρνούνται σθεναρά ένα άλλο. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια ιστορία με σπουδαίες κατακτήσεις, αλλά και πολλά κεφάλαια που καλούμαστε ακόμα να γράψουμε. επικεντρώθηκε στο καθολικό δικαίωμα της ψήφου, την απαγόρευση της δουλείας και την κατάργηση της θανατικής ποινής.

#FACT: Απαγόρευση της δουλείας.

Το σύγχρονο Ελληνικό κράτος μπορεί να είναι περήφανο για το γεγονός ότι, ήδη από την επαναστατική περίοδο, με το υπ’ αριθμόν αρχείου 151 έγγραφο του Αρχιγραμματέα της Επικρατείας, Μινίστρο των Εξωτερικών Υποθέσεων και Πρόεδρο του Συμβουλίου των Μινίστρων Θεόδωρο Νέγρη απευθυνόμενο προς τον Μινίστρο του Πολέμου, όριζε ότι «εις την ελληνική επικράτειαν ούτε πωλείται ούτε αγοράζεται άνθρωπος. Αργυρώνητος δε παντός γένους και πάσης θρησκείας, άμα πατήσας το Ελληνικό έδαφος, είναι ελεύθερος και από τον δεσπότην αυτού ακαταζήτητος». Η ίδια διατύπωση επαναλαμβάνεται στο πρώτο Σύνταγμα του 1844.
Διεθνής σύγκριση: Η Βρετανική Αυτοκρατορία κατήργησε ολοκληρωτικά τη δουλεία το 1833, μέσω του Slavery Abolition Act3. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η δουλεία καταργήθηκε με την 13η Τροπολογία που υπέγραψε ο Αβραάμ Λίνκολν το 1865.
#FACT Δικαίωμα ψήφου.

Η καθολική ψηφοφορία για τους ενήλικους άνδρες καθιερώνεται στο Σύνταγμα του 1864. Επεκτείνεται στις γυναίκες, καθιστώντας την ψηφοφορία πραγματικά καθολική, το 1952. (Σημείωση: Πρώτη συμμετοχή γυναικών ως εκλογέων σε εκλογές απαντάται στις Δημοτικές του 1934, όταν, όμως, επετράπη η ψήφος μόνο στις εγγράμματες και άνω των 30, με αποτέλεσμα να προσέλθουν στις κάλπες μόλις μερικές δεκάδες)
Διεθνής σύγκριση: Η πρώτη χώρα που απέδωσε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου είναι η Νέα Ζηλανδία (1893) και, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Φινλανδία (1907). Ενδεικτικά, ακολούθησαν η Βρετανία (1918 – μόνο οι άνω των 30), οι Ηνωμένες Πολιτείες (1920), η Γαλλία (1955) και η Ελβετία (1971 σε Ομοσπονδιακό επίπεδο).
Ενδιαφέρουσα είναι και η χρονική απόσταση μεταξύ αναγνώρισης καθολικής ψηφοφορίας στους άνδρες και επέκτασης του δικαιώματος στις γυναίκες: Ενδεικτικά, στην Ελλάδα χρειάστηκαν 88 χρόνια, στην Γαλλία 107 (1848-1955), στην Ελβετία 123 (1948-1971). Ενδιαφέρουσα πηγή, εκπαιδευτικού χαρακτήρα, εδώ.

#FACT: Κατάργηση της θανατικής ποινής.

Στην Ελλάδα η θανατική ποινή καταργήθηκε σε δύο στάδια: Αρχικά νομοθετικά, με το άρθρο 33 του ν.2172/19934· και κατόπιν συνταγματικά, με την Αναθεώρηση του 2001. Η τελευταία εκτέλεση θανατοποινίτη στην Ελλάδα έλαβε χώρα το 1972 και επρόκειτο για τον Βασίλη Λυμπέρη, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για την ανθρωποκτονία της εν διαστάσει συζύγου, της πεθεράς και των δύο τέκνων του και εκτελέστηκε με τουφεκισμό.
Διεθνής σύγκριση: Η Διεθνής Αμνηστία καταγράφει ως πρώτη χώρα που κατήργησε την θανατική ποινή την Βενεζουέλα (1863). Στην Ευρώπη η πρώτη κατάργηση καταγράφεται το 1865 από το κρατίδιο του Σαν Μαρίνο, για να ακολουθήσει η Ισλανδία το 1928.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2015, 140 χώρες έχουν καταργήσει την θανατική ποινή. Στην Ευρώπη, θλιβερή εξαίρεση αποτελεί μόνο η Λευκορωσία, η οποία τον τελευταίο χρόνο καταδίκασε σε θάνατο δυο πολίτες, χωρίς, όμως, να προχωρήσει στην εκτέλεσή τους. Θανατική ποινή υφίσταται ακόμη (μεταξύ άλλων) στην Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία, την Αίγυπτο, την Λιβύη, το Ιράν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Βόρεια Κορέα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες παρατηρήθηκε κάμψη της εφαρμογής κατά τον τελευταίο χρόνο. Συγκεκριμένα, το 2015 εκτελέστηκαν 28 πολίτες σε έξι πολιτείες έναντι 35 πολιτών σε επτά πολιτείες το 2014.

*Ο Αλέξανδρος Δ.Μίχας είναι δικηγόρος. 

**Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ.

Πέντε facts για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

 

EPP_logo.svg

Με αφορμή την ελληνική κρίση, ακούμε στις ειδήσεις διαρκώς αρτικόλεξα που αντιστοιχούν σε ευρωπαϊκά κόμματα, πολιτικές οντότητες, οικονομικούς θεσμούς. Συχνά, έχουν παίξει κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα μας κι όμως ξέρουμε ελάχιστα πράγματα γιαυτούς, συχνά δεν ξέρουμε καν σε τί αντιστοιχεί το αρτικόλεξο!

Σήμερα το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα κλείνει 40 χρόνια ύπαρξης και στην πραγματικότητα μιλάμε για την ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου στην οποία ανήκουν τα δεξιά και κεντροδεξιά κόμματα των χωρών-μελών της Ένωσης. Το κόμμα της κυρίας Μέρκελ, για παράδειγμα, ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το European People’s Party. Από τη χώρα μας, στο ΕΛΚ συμμετέχει η Νέα Δημοκρατία.

Επιμεληθήκαμε, λοιπόν, με τη βοήθεια της κυρίας Μαίης Ζαννή, Αναπληρώτριας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας που έχει εργαστεί επί σειρά ετών στις Διεθνείς Σχέσεις της Νέας Δημοκρατίας, κάποια facts για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Πέντε #facts για το ΕΛΚ.

  1. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) ιδρύθηκε το 1976. Είναι η πολιτική
    οικογένεια της κεντροδεξιάς, αυτοπροσδιορίζεται ως ο ευρωπαϊκός πολιτικός φορέας  με βαθιές ρίζες στην ιστορία και τον πολιτισμό της ευρωπαϊκής ηπείρου. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα έχει πρωτοστατήσει πάνω ευρωπαϊκό σχέδιο και ήταν ο βασικός εκφραστής του από τη σύλληψή του ακόμα.
  2. Επικαλούμενο, διαρκώς, τους ιδρυτές της Ευρώπης – RobertSchuman, Alcide De Gasperi και Konrad Adenauer το ΕΛΚ πιστεύει σε μια ισχυρή Ευρώπη που θα βασίζεται σε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο, βασισμένο πάνω στην αρχή της επικουρικότητας.
  3. Το ΕΛΚ είναι η μεγαλύτερη πολιτική οργάνωση στην Ευρώπη με 75 κόμματα μέλη από 40 χώρες, 12 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, 14 Ευρωπαίους Επιτρόπους (συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου), καθώς και τη μεγαλύτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
  4. Στους στόχους του ΕΛΚ είναι μια δημοκρατική, διαφανής και αποτελεσματική Ευρώπη που θα είναι κοντά στους πολίτες της. Το ΕΛΚ προωθεί την οικονομίας της ελεύθερης αγοράς με κοινωνική συνείδηση.
  5. Το ΕΛΚ θα γιορτάσει την 40η επέτειό του σήμερα, στο Λουξεμβούργο . Η τιμητική εκδήλωση , που συνδιοργανώνει με το κόμμα CSV του Λουξεμβούργου, θα περιλαμβάνει ομιλίες από τους εξής ηγέτες του ΕΛΚ:

Angela Merkel, Ομοσπονδιακή Καγκελάριος της Γερμανίας
Jean – Claude Juncker, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Donald Tusk, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
Herman Van Rompuy, πρώην Προέδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
Marc Spautz, Πρόεδρος του CSV
Joseph Daul, Πρόεδρος του ΕΛΚ
Manfred Weber, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ στο
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Antonio López-Istúriz, Γενικός Γραμματέας του ΕΛΚ

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας, εγγράφεστε εδώ

Στηρίζουμε την πρόσκληση του Vouli Watch για περισσότερη διαφάνεια.

diafania

Χθες, 11 Μαίου, δόθηκαν στη δημοσιότητα, μετά από τριετή καθυστέρηση, οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των Βουλευτών και Ευρωβουλευτών (Πόθεν Έσχες) καθώς και των υπευθύνων για τα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων. Κατά πάγια πρακτική δημοσιοποιούνται μία φορά κάθε έτος για ένα μόνο μήνα.

Ο σύντομος χρόνος δημοσιοποιήσης δικαιολογείται από τη Βουλή με το επιχείρημα ότι οι δηλώσεις περιέχουν «προσωπικά δεδομένα», τα οποία προστατεύονται από το νόμο ως ατομικά δικαιώματα. Η προστασία τους υποχωρεί προσωρινά στην υπηρεσία των αρχών της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Οι δηλώσεις αφορούν στο έτος 2013, δηλαδή την χρήση του 2012.

Η πλατφόρμα Vouli Watch που χρησιμοποιούμε καθημερινά για να συντάξουμε το #FACT υπέβαλλε το εξής αίτημα το οποίο και στηρίζουμε:

“Το Vouliwatch, στο πλαίσιο του σκοπού του για υποστήριξη και προώθηση της διαφάνειας και της ανοιχτότητας, καλεί, σήμερα την ελληνική Βουλή να αλλάξει τον τρόπο και χρόνο δημοσίευσης των δεδομένων αυτών, να “ανοίξει” τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης που αναρτά, ώστε να είναι επεξεργάσιμες και αναζητήσιμες από τους πολίτες και, κυρίως, να διατηρεί τα στοιχεία αυτά στην ιστοσελίδα της μόνιμα ή τουλάχιστον για μία Βουλευτική θητεία.

Οι Βουλευτές, ως δημόσια πρόσωπα, συναινούν στον έλεγχο της δραστηριότητάς τους από τους πολίτες που εκπροσωπούν και τους εκλέγουν και, ως εκ τούτου, οφείλουν να στηρίζουν ενεργά τη νομοθεσία και τις πρακτικές που ενισχύουν την κοινοβουλευτική και πολιτική διαφάνεια, όπως εφαρμόζεται ήδη σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη

Το Vouliwatch, από σήμερα, θα ενημερώνει διαρκώς τα προφίλ των Βουλευτών και Ευρωβουλευτών με τα δημοσιευμένα οικονομικά τους στοιχεία και θα τους καλέσει να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, ώστε να παραμείνουν αναρτημένα στην πλατφόρμα μας και μετά την πάροδο του ενός μήνα που προβλέπεται από την Βουλή, με την ελπίδα να ανταποκριθούν θετικά.

Με αυτόν τον τρόπο θα κάνουμε ένα συμβολικό βήμα προς την αναγκαία διαφάνεια και λογοδοσία που χρειάζεται να επιδείξει το πολιτικό μας σύστημα”.

Πηγή: Vouliwatch