Εκλογές στη Βαυαρία:Τι να προσέξουμε τώρα;

Σύμφωνα με κάθε λογική, όλα τα μάτια ενόψει της Κυριακής πρέπει να στρέφονται στην Γερμανία. Δηλαδή … στην Βαυαρία και τις εκλογές της- και τις συνέπειες των εκλογών αυτών για την υπόλοιπη Γερμανία και, συνεπώς,  για την Ευρώπη.
Οχι λόγω του γερμανικής λεπτότητας χιούμορ του Βαυαρού, CSU, υπουργού Εσωτερικών της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και παρολίγον ολετήρα της Κυβέρνησης Συνασπισμού CDU/CSU-SPD Χορστ Ζέεχοφερ, που μας θύμισε ότι η Βαυαροκρατία υπήρξε η καλυτερη εκδοχή διακυβέρνησης της Ελλάδας! Αλλά λόγω της καθοδηγητικής λειτουργίας των Γερμανικών πραγμάτων στους μήνες που έρχονται.
Μολαταύτα, θα μας επιτρέψει ο αναγνώστης να ξεκινήσουμε από κάπου αλλού. Απο την “άλλη”φέρουσα μέλλον συνάντηση, Σαλβίνι-Λεπέν. Δείτε γιατί: “οι εχθροί της Ευρώπης είναι αυτοί που έχουν οχυρωθεί στις Βρυξέλλες”κατά τον Ματέο Σαλβίνι στην προ ημερών κοινή τοποθέτησή του με την Μαρίν ΛεΠεν. Οπου, επιπλέον, ανεκήρυξε “εχθρούς του Ευρωπαϊκού λαού τους Γιουνκέρ και Μοσκοβισί”. Η ΛεΠεν πήρε παρευθύς την μπάλα για να εξηγήσει ότι “η ΕΕ έχει οικοδομηθεί πάνω σε πολλές υποσχέσεις αλλα με πολύ λίγα επιτεύγματα καί με αποτελέσματα εντελως αξιοθρήνητα”.
Αμφότεροι οι Σαλβίνι και ΛεΠεν έσπευσαν όμως να ορκισθούν νομιμοφροσύνη στην Ευρώπη. Βέβαια, μια δική τους “Ευρώπη” : ο Ευρωσκεπτικισμός τους φθάνει μέχρι την αναφορά σε “μια εναλλακτική Ευρώπη”- και μάλιστα με τις Ευρωεκλογές του Μαίου να τίθενται ως σταθμός. “Το ραντεβού του Μαίου θα είναι το τέλος μιας διαδρομής, μια επανάσταση της κοινής λογικής”, με αναφορές στην μάχη κατά της επισφαλούς εργασίας και της ανεργίας ώστε να προσγειωθεί η συζήτηση σε κατι που να μιλάει στους ανθρώπους/αυριανούς ψηφοφόρους. Ενώ η Λεπέν πήγε πίσω σε μνήμες Στρατηγού Ντε Γκωλ με το: “τον Μάιο θα γραφτεί ιστορία, η ανάδυση μιας Ευρώπης των Εθνών”. Γιατί όλη αυτη η αναφορά; Επειδή και οι πλέον Ευρωσκεπτικιστές/ Ευρωφοβοι, μέσω “Ευρώπης”προσδιορίζονται. Κρατήστε το αυτό.
Πάμε όμως τώρα στις Βαυαρικές εκλογές: τι πρέπει να προσέξουμε; Πρώτον, με πόσο θα χάσει η μέχρι προ καιρού περίπου αυτοδύναμη CSU/ οι Σοσιαλκοινωνιστές, δεξιόστροφοι που πήγαν ακόμη πιο δεξιά για να ανακόψουν  την γνήσια ακραία AfD (κρατήστε, εδώ, μια επιφύλαξη). Μετριόταν η CSU στο 33-35%, “καταστροφικό”: να δούμε όμως. Δεύτερο κόμμα έχουν εγκατασταθεί οι Πράσινοι που σταθερά ανεβαίνουν: οι Βαυαροί Πράσινοι ειναι οι λιγότερο ριζοσπάστες του είδους, αλλά με 16-18% αφήνουν σαφέστατα πίσω το AfD στην τρίτη θέση, με 12-14%. Τι θα δώσει το αύριο ως δυνατότητες πρωτοβουλίας στους Πράσινους που εκτοπίζουν το SPD; (Εδώ μια πρόσθετη παρένθεση: μέχρι και την ιδιότυπη στήριξη Εβραιογερμανών ψηφοφόρων έχει πλέον το AfD – υποτίθεται λόγω των αντι-μεταναστευτικών επιλογών του. Που… ήρκεσαν για να σβήσουν τον αντισημιτισμό που το διακρίνει. Μην βιαζόμαστε να πούμε ότι “καταλαβαίνουμε”την Γερμανία). Τέταρτο κόμμα, άλλες δημοσκοπήσεις δίνουν το SPD/ Σοσιαλδημοκρατικό με 10-12%, άλλες τους “Ελευθερους Ψηφοφόρους”/FW, με 10-11% (Αυτοί είναι βαυαρική ιδιοτυπία, με προγραμματική βάση που θυμίζει patchwork). Φιλελεύθεροι/FDP και Αριστεροί/Die Linke ειναι στο 34,5%, στο όριο δηλαδή.
Α, ναι. Και την Δευτέρα θα πρέπει να βγει τοπική Κυβέρνηση: εδώ θα φανούν οι δυνατότητες συνασπισμού, που θα οδηγήσουν το αύριο στην Γερμανία – σε εθνικό πλέον επίπεδο, όταν κάποια στιγμή, ο Μεγάλος Συνασπισμός εκμετρήσει τον βίον του. Και απ’ εδώ θα ξεκινήσει άλλη μια διάσταση στην πορεία προς τις Ευρωεκλογές.

Αντώνης Παπαγιαννίδης

Μετρήσεις και ατάκες

Διαδηλωτές κατά της ακροδεξιάς στη Γερμανία

Όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές στην Βαυαρία – θυμίζουμε: ήταν για τις 14 Οκτωβρίου, λίγες μέρες αργότερα έχουμε έκτακτη Κορυφή της ΕΕ για το Brexit: τόσο όλοι θα ασχολούμεθα με το πόσο έχει φθαρεί το άλλοτε κυρίαρχο CSU/οι Χριστιανοκοινωνιστές, πόσο έχει αναδυθεί το ακραίο AfD, πόσο ( ακόμη και στην Βαυαρία) έχουν ανέβει οι Πράσινοι.

Θα προτείναμε στον αναγνώστη να σταθεί σε κάτι άλλο: την βαθύτερη μετακίνηση των συνολικών ισορροπιών στην Γερμανία, σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Δείτε το έτσι: βλέπουμε σήμερα στην χώρα-καρδιά της Ευρώπης (η διατύπωση δεν έχει αξιολογικό χαρακτήρα, σίγουρα όχι συναισθηματικό…) να διαμορφώνονται τρεις ανομοιογενείς ομάδες, αν μείνουμε στα ποσοστά. Προηγούνται,πάνω-πάνω αλλά με εντυπωσιακή υποχώρηση οι Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοινωνιστές (με κατι σαν 26-28%). Στην συνέχεια, με την πτώση των Σοσιαλδημοκρατών/SPD, την σταθερή άνοδο της AfD αλλά και την ακόμη ζωηρότερη στις τελευταίες εβδομαδες των Πρασίνων, διαμορφώνεται μια τριπλέτα (στην ψαλίδα 15-18%): την προσοχή «κρατάει» συνήθως το ότι η AfD προσπέρασε το SDP, πέρασε δεύτερο κόμμα, όμως το γεγονός ότι οι Πράσινοι (σαφώς λίγοτερο ριζοσπάστες απο άλλοτε, αλλά… Πράσινοι) γράφουν και πάνω απο το 15% επιτρέπει/επιβάλλει και διαφορετικές αναγνώσεις. Την τρίτη ομάδα αποτελεί το ανόμοιο ζεύγος Φιλελεύθέρων /FDP και Αριστερών (εδώ η ψαλίδα είναι 9-11,5%, με προηγοήμενη Die Linke).

Τι θα πουν αυτά; Οτι, με τον Μεγάλο Συνασπισμό CDU/CSU-SPD να τραντάζεται σε κάθε στροφή, με μια «λυση Δεξιά» (CDU-FDP-AfD) να αποτελεί ακόμη ταμπού στην Γερμανία (δεν είναι στην Αυστρία, εντάξει;), ο ρόλος των Πρασίνων υπόσχεται/απειλεί να γίνει ενδιαφέρων. Πάντως ο σημερινός (μη) Μεγάλος Συνασπισμός, ζήτημα είναι αν προσπερνάει ένα σχήμα Rot-Rot-Gruen, δηλαδή SPD – Die Linke -Πρασίνων.

Και μπορεί εκλογές στην (άλλοτε) σταθερή, εύτακτη κλπ. Γερμανία να μην βρίσκονται στο ραντάρ, πλην ανοιχτής κρίσεις/κατολίσθησης. (Για μας, πιθανότερος εκλυτικός παράγων οι εσωτερικές πιέσεις στην SPD να περάσει στην αντιπολιτευση, πριν λιώσει ολότελα – PASOK sierung/PASOK ification λέγεται αυτό, ήδη). Όμως η αντανάκλαση αυτών των εξελίξεων σε ΕυρωπαΪκό επίπεδο δημιουργεί άλλες σκέψεις. Εκει που το μετέωρο βήμα Μακρόν διερευνούσε συστράτευση με τους Φιλελεύθερους/ALDE (σημαιοφόρος ο αρκετά ξεπερασμένος Γκυ Φέρχοφσταντ) , σε μια λογική αντιπαράθεσης με την δεξιά/Δεξιά ενός Λαϊκόυ Κόμματος/ΡΡΕ (με σημαιοφόρο Μάνφρεντ Βέμπερ, κυρίως όμως μη-αρνούμενο την παρουσία Ορμπαν) τώρα η άνοδος των Πρασίνων ανοίγει άλλου τύπου προοπτικές, άμα συνδυαστεί με των Σοσιαλδημοκρατών/PES την αίσθηση ότι λιώνουν στο χιόνι.

Αν αυτά σας ηχούν πολύ Βόρειο-Ευρωπαϊκά, ξανα διαβάστε τον τρόπο με τον οποίο η Ιταλια ξεκίνησε την πορεία στην κατεύθυνση Χρονικού Προεξαγγελμένης Κόντρας με το Δημοσιονομικό Σύμφωνο/το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και όλα όσα «ανακαλύπτουμε» επ’ εσχάτων στην Ελλάδα. «Να είναι αυτός ο προϋπολογισμός του λαού, των πολιτών που στο παρελθόν υπέφεραν και ταπεινώθηκαν από το Κράτος» ήταν η κεντρική διατύπωση στην απόφαση της Κυβέρνησης Κόντε (δηλαδή Σαλβίνι/Ντι Μάιο) να ξεκινήσει στην διαδικασία Προϋπολογισμού με ένα στόχο ελλείμματος 2,4% του ΑΕΠ. Ακολούθησαν αναταράξεις. Άνοδος των αποδόσεων των Ιταλικών ομολόγων, επιθετικές δηλωσεις… βουλευτών, κι άλλες αναταράξεις. Ύστερα ο ΥΠΟΙΚ της Ιταλίας Τζιοβάννι Τρία το μάζεψε – Ευρωπαϊκότατα – υποσχόμενος μείωση ελλείμματος σε ορίζοντα 2020.
Η ατάκα όμως ανεπανάληπτη.

Αντώνης Παπαγιαννίδης

Στο “War Room” του Facebook.

Ο τρόπος που κυβερνήσεις, κόμματα και ομάδες συμφερόντων χρησιμοποιούν το facebook για να επηρρεάζουν τα εκλογικά σώματα ανά τον πλανήτη σε κρίσιμες αναμετρήσεις συζητιέται πλέον μέχρι και στα καφενεία. To facebook και ο ιδρυτής του καθημερινά γίνονται στόχος σφοδρών επικρίσεων για την αδυναμία του να εμποδίσει την πλατφόρμα να γίνει εργαλείο προπαγάνδας. Το αν αυτό είναι εφικτός τεχνικά είναι θέμα μεγάλης συζήτησης όμως η εταιρεία γνωρίζει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς τουλάχιστον να δείχνει ότι προσπαθεί να κάνει κάτι για να περιορίσει το φαινόμενο.

Έτσι λοιπόν, εν όψει των Midterm Elections τον Νοέμβριο, δημιούργησε ένα “War Roοm”, ένα Θάλαμο Επιχειρήσεων όπου μόλις 30 εξειδικευμένα στελέχη του και προγραμματιστές θα εποπτεύουν την πλατφόρμα και εξοπλισμένοι μ’ενα νέο εργαλείο που ανέπτυξαν πιστεύουν ότι θα είναι σε θέση να εντοπίζουν κάθε “περίεργη δραστηριότητα”.
Μάλιστα, προσκάλεσαν δημοσιογράφο των New York Times σ’αυτό τον ψηφιακό θάλαμο επιχειρήσεων για να τον δει και να συζητήσουν τα της λειτουργίας του, όχι όμως τα πάντα γιατί σύμφωνα με τους εκπροσώπους της εταιρείας τα όπλα τους δεν πρέπει να είναι απολύτως γνωστά.
Σημειώνουμε πως liberal media κύρους όπως το The Atlantic και οι New York Times, ειδικά το πρώτο, έχουν υπάρξει από τους σφοδρότερους επικριτές της πλατφόρμας για την ανοχή της στη διασπορά των fake news.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην παρατήρηση της υπεύθυνης αποτροπής στρατηγικών απειλών ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αλλάξει δραματικά οι στρατηγικές επιρροής των ψηφοφόρων μέσω facebook και twitter. Πλέον, οι ομάδες αυτές δεν δίνουν τόσο πολύ έμφαση στη διασπορά ψευδών ειδήσεων (fake news) όσο το να γιγαντώνουν ιστορίες ανά ομάδες χρηστών που είναι πρόθυμοι να τις πιστέψουν αφού πατάνε σε ήδη διαμορφωμένες προκαταλήψεις τους. Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Το “War Room” του Facebook θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία σε δύο εβδομάδες. Τα ψηφιακά εργαλεία εντοπισμού παρεμβάσεων δοκιμάστηκαν για πρώτη φορά τον περασμένο Δεκέμβριο στις προκριματικές εκλογές στην Αλαμπάμα και μάλιστα με επιτυχία. Έκτοτε έγιναν διάφορες βελτιώσεις στο software και στην πιο εξελιγμένη του εκδοχή θα δοκιμαστεί πάλι αυτό το μήνα στις εκλογές στη Βραζιλία.

“Το καλύτερο αποτέλεσμα για εμάς θα είναι κάθε περίπτωση να επιλύεται νωρίτερα και να μην φτάνει στο War Room το οποίο είναι η τελευταία γραμμή άμυνας”.

 

 

Τουρκικές εκλογές: Τι δείχνει η δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων

Δέκα μέρες πριν την αναμέτρηση της 24ης Ιουνίου, η Τουρκία γιορτάζει το τέλος της νηστείας του Ραμαζανιού,  και περιμένει αμίλητη την ημέρα της κρίσεως. Η δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων δείχνει με μεγάλη σταθερότητα την τάση μείωσης της επιρροής Ερντογάν και των φιλοκυβερνητικών κομμάτων και την ενίσχυση της αντιπολίτευσης.  Με την ίδια, ωστόσο, επιμονή δείχνει ότι τόσο ο Ερντογάν όσο και ο κυβερνητικός συνασπισμός του, προηγείται σταθερά των άλλων κομμάτων. Αλλά η εικόνα αυτή που κανονικά δεν θα άφηνε πολλά περιθώρια και αγωνίες για το τι θα συμβεί στις εκλογές,  αναστατώνει τους κύκλους της εξουσίας. Σύμφωνα με όσα καταθέτουν όλοι όσοι έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν με τους κύκλους αυτούς, δημοσιογράφοι, αναλυτές κομματικά στελέχη στελέχη της αυτοδιοίκησης γνωστοί για τις επαφές τους με αυτό τον χώρο,  μεταφέρουν ένα κλίμα αγωνίας -έως και πανικού- που επικρατεί. Ο Φατίχ Αλταϊλί, γνωστός για την εσωτερική ενημέρωση που απολάμβανε, έγραψε στην HABERTURK την ημέρα του Μπαϊραμιού ότι “περιμένουν ένα θαύμα για να ανατρέψει την κατάσταση”.
Τεχνικές αναλύσεις δείχνουν ότι αν  η επιρροή του Ερντογανικού στρατοπέδου  συρρικνωθεί κάτω από το 45%, τότε όποιο ποσοστό πάνω από 10% συγκεντρώσει το Κουρδικό κόμμα,  σημαίνει αυτόματα τον έλεγχο της εθνοσυνέλευσης από την αντιπολίτευση. Σημαίνει δηλαδή στρατηγική ήττα του Ερντογάν, ακόμα και αν εκλεγεί πρόεδρος. Μόνο αν το στρατόπεδο Ερντογάν συγκεντρώσει πάνω από 47% δεν θα απειλείται ο έλεγχος της Εθνοσυνέλευσης. Η δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων, ο μέσος όρος δηλαδή όλων των δημοσιευμένων ερευνών της κοινής γνώμης, δείχνει το φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο λίγο πάνω από το 47% !

Άλκης Κούρκουλας

Τουρκικές εκλογές: “Θα δανειστούμε από την Κίνα!”

του Άλκη Κούρκουλα

Και αυτή την εβδομάδα όλα δείχνουν ότι η στρατηγική Ερντογάν δεν λειτουργεί, η δημοτικότητα του αποδυναμώνεται, ενώ η οικονομία προαναγγέλλει ανατρεπτικές εξελίξεις.

Ένα μήνα πριν από τις εκλογές ο καθηγητής Αχμέτ Ινσελ, γράφει στη Τζουμχουριέτ ότι και οι δύο στόχοι της επίσπευσης των εκλογών,  δηλαδή η αποτροπή της συμμετοχής του Καλού Κόμματος και η εκμετάλλευση της εντυπωσιακής οικονομικής ανάπτυξης του 2017, δεν επιτυγχάνονται  Το κόμμα της κυρίας Μεράλ Ακσενέρ συμμετέχει και στις εκλογές και στην επιτυχή εκλογικά Εθνική Συμμαχία, πού διεκδικεί να ελέγξει την επόμενη εθνοσυνέλευση και ανταγωνίζεται στις δημοσκοπήσεις τις επιδόσεις του κόμματος της δικαιοσύνης και της ανάπτυξης (AKP).
Δημοσκόπηση της Mediar Research στις 26 Μαΐου με προσωπικές συνεντεύξεις 4.268 ατόμων, δείχνει ότι στήριξη στον Ερντογάν φτάνει το 43,5% ενώ τα κόμματα που τον στηρίζουν δηλαδή το AKP,  το MHP και το BBP συγκεντρώνουν συνολικά το 45,6% των ψήφων (39,61% το AKP 5,31% MHP και 0.71% το BBP).

Η Εθνική Συμμαχία (CHP, GOOD Party, Felicity Party, Democrat Party), σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, συγκεντρώνει 42,5% ενώ το κουρδικό HDP εκτιμάται ότι θα συγκεντρώσει 11,9%. Αν οι εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιωθούν οι Κούρδοι θα καθορίσουν την ισορροπία της επόμενης Εθνοσυνέλευσης.

Τι θα γίνει τότε; Τη δική του άποψη για το τι θα γίνει παρουσίασε στην φιλοκυβερνητική τηλεόραση Akit TV, ο διάσημος τηλεσεξολόγος και τηλεθεραπευτής συγγραφέας  Αχμέτ Μαράνκι. Ο γνωστός και ως “πρίγκηπας των βοτάνων”, υποστήριξε ότι θα ξεθάψει όπλα που έχει κρύψει στο δάσος του Βελιγραδίου έξω από την Κωνσταντινούπολη και θα βγει στους δρόμους!   Η δήλωση προκάλεσε θύελλα που συγκίνησε ακόμα και τους εισαγγελείς. Διατάχθηκε έρευνα και περιμένουμε τα αποτελέσματα .
Η εταιρεία Mediar Research εκτιμά ωστόσο ότι όσο περιμένουμε, η αντιπολίτευση κερδίζει το έδαφος που έχασε λόγω του αιφνιδιασμού, “Η οικονομική κρίση  κοστίζει στο μπλοκ της εξουσίας και ενισχύει την αντιπολίτευση”,  γράφει χαρακτηριστικά η έκθεση που συνοδεύει τη δημοσκόπηση.

Στην οικονομία τώρα παρακολουθούμε την ελεύθερη πτώση της Τουρκικής Λίρας (ΤΛ)  Την προαναγγελθείσα καταστροφή, αποδίδουν πλέον ονομαστικά στις θεωρίες και τις επεμβάσεις του προέδρου Ερντογάν και του περίεργου κύκλου των οικονομικών συμβούλων του.
Ο καθηγητής οικονομικών Aziz Konukman που χαίρει γενικότερης εκτίμησης δήλωσε αυτή τη βδομάδα ότι η ευθύνη του Ερντογάν στην νομισματική κρίση είναι πολύ μεγάλη, αλλά θεωρεί ότι ακόμα και η αλλαγή εξουσίας δεν θα αρκέσει για να λυθεί το πρόβλημα. Μέχρι σήμερα η εκροή κεφαλαίων από την Τουρκία , αντιστρέφονταν και δεν προκαλούσε  νομισματική κρίση, χάρις στην πολιτική των επιτοκίων η οποία γεφύρωνε πάντα το κενό ανάμεσα τον πληθωρισμό και την συναλλαγματική ισορροπία. Ο Ερντογάν και οι σύμβουλοί του εμπόδισαν την Κεντρική Τράπεζα στο να παίξει αποτελεσματικά αυτό το ρόλο και οδήγησαν την Τουρκική Λίρα στην σημερινή κατάσταση, και στην μονόδρομη εκροή κεφαλαίων από την Τουρκία.

Η πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κυρία Κριστιν Λαγκάρντ, που απουσίαζε επί χρόνια από την ειδησεογραφία στην Τουρκία, εμφανίστηκε αυτή τη βδομάδα ζητώντας να αφεθεί η Κεντρική Τράπεζα να παίξει το ρόλο της.
Παράλληλα άρχισαν να ακούγονται τα γνωστά στο Ελληνικό κοινό αερολογήματα “Θα δανειστούμε από την Κίνα”, τοποθετώντας στην κινεζική αγορά τα Τουρκικά ομόλογα ! (Ινσαλάχ) .

Άλκης Κούρκουλας

Τουρκία: Άλλο βουλευτικές άλλο προεδρικές εκλογές

του Άλκη Κούρκουλα

 Στην πορεία προς τις τουρκικές εκλογές της 24ης Ιουνίου, πρέπει να ξεχωρίσουμε δύο πράγματα: την προεδρική εκλογή και τις βουλευτικές εκλογές. Στην προεδρική εκλογή η απουσία κοινού υποψηφίου της αντιπολίτευσης και η δυναμική της  πόλωσης της τουρκικής κοινωνίας ευνοεί τον πρόεδρο Ερντογάν και δημιουργεί προϋποθέσεις για την ανάδειξη του από τον πρώτο γύρο.  Η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική για τις βουλευτικές εκλογές όπου η εντυπωσιακή συνεργασία της αντιπολίτευσης δημιουργεί τις προϋποθέσεις κυριαρχίας της αντιπολίτευσης στην εθνοσυνέλευση.
Στο ενδεχόμενο αυτό το οποίο δεν επιτρέπει την ομαλή λειτουργία του συστήματος που έχει δημιουργήσει ο Ταγίπ Ερντογάν. Πρόκειται για μια -επτέλους αποτεσματικη στρατηγική της αντιπολίτευσης;
Αν ο Ερντογάν χάσει τον έλεγχο της εθνοσυνέλευσης, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο ίδιος θα προκαλέσει ξανά εκλογές, όπως  έκανε άλλωστε και 2014. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να καταδειχθεί η κακοδιοίκηση και οικονομικές συνέπειες που έχει η εχθρική προς τον πρόεδρο εθνοσυνέλευση όπως άλλωστε έγινε και το 2014.  Μόνο αυτού του τύπου η τρομοκράτηση της κοινωνίας μπορεί να επιτρέψει την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών. Αυτή η στρατηγική ανησυχεί ακόμα περισσότερο τους οικονομικούς παρατηρητές που δυσκολεύονται να εξηγήσουν την περίεργη θεωρία που αναπτύσσει ο Ταγίπ Ερντογάν για τη σχέση επιτοκίων και πληθωρισμού.  Ενώ είναι προφανές ότι πρέπει να αφήσει την Κεντρική Τράπεζα να αυξήσει τα επιτόκια για να μπορέσει να ελέγξει και το νόμισμα και τον πληθωρισμό, συνεχίζει να ασκεί πιέσεις και αναγγέλλει ότι αυτές θα αυξηθούν όταν κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές, για να μειώσει τα επιτόκια υποστηρίζοντας ότι η μείωση των επιτοκίων θα οδηγήσει και σε μείωση του πληθωρισμού.  Η συμπεριφορά αυτή που καταδείχθηκε με πολύ θεαματικό τρόπο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής στο Λονδίνο και τις δηλώσεις και συνεντεύξεις που έκανε στο Blοomberg, έχουν τροφοδοτήσει ακατάσχετες θεωρίες που πιστεύουν ότι με κάποιο τρόπο προετοιμάζει ένα είδος καμένης γης για να νικήσει πολιτικά τους αντιπάλους του.
Όλη αυτή η συζήτηση γίνεται βέβαια ενόψει απουσίας πραγματικών δημοσκοπικών δεδομένων Αφού είναι προφανές ότι η πόλωση και η τρομοκρατία δεν επιτρέπουν ειλικρινείς απαντήσεις σε ερωτήσεις για την πολιτική συμπεριφορά. Εν τω μεταξύ η Ισραηλινή  εκδοχή  της επιβολής του νόμου και της τάξης στην Γάζα  και η ρητορική  Νετανιάχου/Trump, δίνουν μία (ακόμα) αναπάντεχη ευκαιρία στον Ερντογάν να  να προβάλει δημοφιλή για το ακροατήριό του, χαρακτηριστικά της ηγεσίας του. (Άλκης Κούρκουλας)

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας γραφτείτε εδώ

Βρετανία: Οι επτά εβδομάδες που άλλαξαν τη χώρα

Α. Τερέζα Μέι: Προσωπική ήττα

Η μαύρη πόρτα στο νούμερο 10 της οδού Ντάουνινγκ δεν έχει εξωτερική κλειδαρότρυπα κάνοντας πιο εύκολη την έξοδο από την πρωθυπουργική κατοικία παρά την είσοδο σε αυτή. Όταν τον Απρίλιο η Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι προκήρυξε πρόωρες εκλογές, το Συντηρητικό κόμμα κατείχε την πλειοψηφία της Βουλής των Κοινοτήτων, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν προβάδισμα άνω των 20 μονάδων και το ενδεχόμενο της κλειστής πόρτας έμοιαζε μακρινό. Επτά εβδομάδες αργότερα και με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής εδώ και είκοσι χρόνια (68,7%) η κάλπη ανέδειξε μια διαφορετική Βρετανία με απουσία αυτοδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης καθώς οι Τόρις κατέβηκαν στις 318 έδρες χάνοντας 13 και μαζί με αυτές και την απαραίτητη πλειοψηφία των 326 εδρών, για δεύτερη φορά σε τρεις συνεχόμενες αναμετρήσεις.

 Οι εκλογές αυτές ήταν μια προσωπική απόφαση της Πρωθυπουργού που, όπως η ίδια δήλωσε, προέκυψε από έναν μεγάλο περίπατο στην εξοχή της Ουαλίας με τον σύζυγό της λίγο πριν το Πάσχα. Με κεντρικό αφήγημα την σταθερή και ισχυρή κυβέρνηση της χώρας, που μόλις πριν έναν χρόνο στο δημοψήφισμα επέλεξε οριακά το Brexit, η Τερέζα Μέι δέχεται τώρα τις βολές των στελεχών του κόμματός της για την αβεβαιότητα στην οποία οδηγεί το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν πρόκειται όμως για το μοναδικό αντιθετικό δίπτυχο με πρωταγωνίστρια τη Πρωθυπουργό.

 Από τον Ιούλιο έως και τον Μάρτιο με δημόσιες τοποθετήσεις της η Τερέζα Μέι απέκλειε την προσφυγή στη κάλπη. Γι’ αυτό κι όταν τον Απρίλιο ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την απόφασή της, πριν καν ξεκινήσει η διαπραγμάτευση αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατηγορήθηκε πως βάζει το κόμμα πάνω από την χώρα. H Μέι απάντησε πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τη στάση τους στη Βουλή και την απροθυμία τους να αποδεχθούν το Brexit θέτουν σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις εξόδου. Το επιχείρημα αυτό όμως αποδομήθηκε καθώς με τους Τόρις να κατέχουν την αναγκαία πλειοψηφία των εδρών η αντιπολίτευση μέχρι και τον Απρίλιο δεν στάθηκε σοβαρό εμπόδιο σε κάποια από τις αποφάσεις της Πρωθυπουργού. Αντίθετα, οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων θα μπορούσαν να αποδειχθούν μεγαλύτερο εμπόδιο για την Μέι κι αυτό ουσιαστικά θέλησε να αποφύγει ελπίζοντας σε μια ισχυρή κυβέρνηση μετεκλογικά.

 Ένα άλλο παράδειγμα της ευμεταβλητότητας της Πρωθυπουργού που ευαγγελίζεται σταθερότητα και ισχύ είχε να κάνει με την υπαναχώρηση, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την παρουσίαση του προγράμματος των Συντηρητικών, σε αυτό που πλέον αποκαλείται “φόρος άνοιας” (dementia tax). H πρόταση των Τόρις σχετικά με τη κοινωνική περίθαλψη των πολιτών με ανάγκη νοσηλείας στο σπίτι λόγω κάποιας εκφυλιστικής ασθένειας προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις και κατήφορο στις δημοσκοπήσεις με αποτέλεσμα η Μέι να ανασκευάσει προσθέτοντας μια ειδοποιό παράμετρο που δεν υπήρχε στο μανιφέστο.

 Σε αντίθεση με τους Εργατικούς που έχτισαν την εκλογική τους καμπάνια γύρω από τη κοινωνική πολιτική, το κεντρικό αφήγημα των Συντηρητικών, όπως ήδη ειπώθηκε, ήταν από την αρχή το Brexit. Μια ισχυρή και σταθερή κυβέρνηση ήταν απαραίτητη να ηγηθεί των διαπραγματεύσεων εξόδου της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη κι εδώ η Μέι απέτυχε να απαντήσει σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων. Θέλησε να διαβεβαιώσει μια κοινωνία που τον περασμένο Ιούνιο υπερψήφισε το Brexit οριακά με ποσοστό 51,9% πως η απουσία συμφωνίας είναι καλύτερη από μία κακή συμφωνία χωρίς όμως να δώσει απάντηση σε όλα αυτά που συνιστούν μια κακή συμφωνία.

 Οι δύο τρομοκρατικές επιθέσεις σε Μάντσεστερ και Λονδίνο τσαλάκωσαν το προφίλ της ισχυρής και σταθερής κυβέρνησης θυμίζοντας στους ψηφοφόρους τις απολύσεις περίπου 20.000 αστυνομικών κατά τη διάρκεια των έξι χρόνων που η Τερέζα Μέι διατέλεσε Υπουργός Εσωτερικών.

 Επικοινωνιακά η προεκλογική εκστρατεία των Συντηρητικών είχε τα χαρακτηριστικά μιας προεδρικής καμπάνιας καθώς σε μεγάλο βαθμό ήταν προσωποπαγής. Με άλλα λόγια ήταν κυρίως καμπάνια της Τερέζα Μέι κι όχι του κόμματος. Από το λεωφορείο μέχρι το σκηνικό των ομιλιών τα σλόγκαν έγραφαν με μεγάλα γράμματα το όνομα της Πρωθυπουργού. Σε εθνικό επίπεδο ο κύριος όγκος των εμφανίσεων είχε να κάνει με την ίδια ενώ δεν έλειψαν οι φορές που κατηγορήθηκε για υπερβολική χρήση του πρώτου ενικού (“I”, “my Brexit” κλπ). Από τη μία λοιπόν η εκστρατεία των Τόρις εστίασε στη Πρωθυπουργό, από την άλλη η Τερέζα Μέι είχε φτωχή επικοινωνιακή απόδοση. Η απροθυμία της να πάρει μέρος σε τηλεοπτικές αναμετρήσεις με άλλους υποψηφίους σχολιάστηκε αρνητικά (“the lady’s not for turning up”), όπως άλλωστε και η αδυναμία της να ταυτιστεί με τους ψηφοφόρους.

 Εν κατακλείδι, η Τερέζα Μέι ήλθε πρώτη σε ψήφους όχι εξαιτίας αλλά παρά την προεκλογική της καμπάνια. Η φτωχή της όμως εκστρατεία μετέτρεψε την νίκη σε ήττα καθώς χάθηκε η αυτοδυναμία. Μάλιστα, εάν το Εθνικό Κόμμα Σκωτίας (SNP) δεν επέμενε σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, εικάζεται πως το κόμμα της Νίκολα Στέρτζον δεν θα είχε σημαντικές απώλειες εδρών από τις οποίες ωφελήθηκαν πρωτίστως οι Τόρις. Η κυβερνητική σύμπραξη με το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα της Β. Ιρλανδίας (10 έδρες) εξασφαλίζει την απόλυτη πλειοψηφία για τους Συντηρητικούς, όχι όμως και μια ισχυρή και σταθερή κυβέρνηση.

 Β. Τζέρεμι Κόρμπιν: Ο κύριος Ζεν

 Τον Ιούνιο του 2016, λίγες ημέρες μετά το δημοψήφισμα για την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δύο βουλευτές των Εργατικών κατέθεσαν μη δεσμευτική πρόταση μομφής κατά του αντιδημοφιλούς για τις αριστερές του καταβολές, Τζέρεμι Κόρμπιν, η οποία υπερψηφίστηκε με 172 ψήφους έναντι 44 κατά. Ο Κόρμπιν, που εκλέχθηκε ηγέτης των Εργατικών τον Σεπτέμβριο του 2015 με ποσοστό 60%, αρνήθηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του. Ένα χρόνο μετά και με το Εργατικό κόμμα λίγο πολύ σε εμφύλιο, κατάφερε να παραμείνει ο κύριος Ζεν, όπως ο ίδιος αποκαλεί τον εαυτό του, και να κάνει μια καλύτερη καμπάνια από αυτή που αναμένονταν. Το Εργατικό κόμμα ήλθε δεύτερο στην κάλπη κερδίζοντας 30 έδρες και ανεβάζοντας τον αριθμό των Βουλευτών του στους 262. Σε ποσοστό ψήφου πήρε 40% (12.874.985 ψήφοι) έναντι 42% (13.667.213 ψήφοι) των Συντηρητικών ενώ σε σχέση με τις εκλογές του 2015 είδε αύξηση 9,5% σε ψήφους.

 Αφήνοντας στην άκρη κάποιες από τις ακραία αριστερές του απόψεις ο Κόρμπιν απευθύνθηκε στο ακροατήριο με κεντρικό αφήγημα την κοινωνική πολιτική μεταφέροντας τη συζήτηση από τις διαπραγματεύσεις για το Brexit σε εσωτερικά ζητήματα της χώρας όπως η αύξηση των δαπανών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας και η αύξηση του κατώτατου μισθού. Το μανιφέστο των Εργατικών ήταν προϊόν διαβούλευσης και γι’ αυτό δεν αντικατοπτρίζει πλήρως κάποιες από τις θέσεις που παραδοσιακά υποστήριζε ο Κόρμπιν όπως η μη ανανέωση του προγράμματος αντιπυραυλικών υποβρυχίων.  

 Οι Εργατικοί στόχευσαν σε τρεις ομάδες. Τη νεολαία, τους απογοητευμένους ψηφοφόρους του κόμματος που αρχικά στράφηκαν στη Μέι και τους υποστηρικτές μικρότερων κομμάτων που υπολόγιζαν στρατηγικά τη ψήφο τους στο μονοεδρικό σύστημα (first past the post).

 Με βασική υπόσχεση την σταδιακή κατάργηση των πανεπιστημιακών διδάκτρων για προπτυχιακούς φοιτητές, ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα την ηλικιακή ομάδα 18-24, ο Κόρμπιν κατάφερε να κινητοποιήσει το κομμάτι αυτό της βρετανικής κοινωνίας που ναι μεν έχει μεγαλύτερη απήχηση στο κόμμα αλλά παραδοσιακά έχει και τη μικρότερη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Για παράδειγμα, στις εκλογές του 2015 το ποσοστό των νέων 18-24 που ψήφισαν ήταν το χαμηλότερο μεταπολεμικά καθώς μόλις το 40% έφτασε στη κάλπη, ένα νούμερο σχεδόν διπλάσιο για την ηλικιακή κατηγορία άνω των 65. Ακόμη και στο δημοψήφισμα, το εκπληκτικό 64% της συμμετοχής των νέων 18-24 ήταν το μικρότερο σε όλες τις κατηγορίες (90% των 65+).

 Γενικότερα, η αύξηση της συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία φαίνεται να ευνόησε τους Εργατικούς. Υπολογίζεται πως στις περιοχές που η προσέλευση στη κάλπη αυξήθηκε κατά 5%, σε σχέση με τo 2015, οι Εργατικοί κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών. Η μεγαλύτερη μετατόπιση καταγράφτηκε στο Bristol West. Με 77% συμμετοχή (+5%) οι Εργατικοί βγήκαν πρώτοι με 65,9% (πλειοψήφησαν κατά 52,1% των Συντηρητικών) διατηρώντας την περιφέρεια κι ανεβάζοντας το ποσοστό τους σε σχέση με το 2015 κατά 30 μονάδες.

 Η επιτυχία όμως του Κόρμπιν δεν οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο. Σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με την αποτυχημένη καμπάνια των Τόρις. Πολιτικές όπως ο “φόρος άνοιας”, σε συνδυασμό με τα φιλολαϊκά μέτρα που εξήγγειλαν οι Εργατικοί, έστρεψαν τους απογοητευμένους ψηφοφόρους στην εκλογική τους βάση. Το ίδιο αποτέλεσμα είχε και η χλιαρή επικοινωνιακή τακτική της Τερέζα Μέι. Το υποθετικό ερώτημα για τα ποσοστά των Εργατικών με διαφορετική ηγεσία δεν μπορεί να απαντηθεί. Το σίγουρο όμως είναι πως ο Κόρμπιν, που αμφισβητήθηκε έντονα από το ίδιο του το κόμμα και που ενδεχομένως θα αντιμετώπιζε νέα αμφισβήτηση μετά τη συντριπτική ήττα των Εργατικών στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου, για την ώρα κάθεται αναπαυτικά στην θέση του.

 

Βίκη Ελευθεριάδου

Brexit και βρετανικές εκλογές, εβδομάδα 27 Μαΐου-2 Ιουνίου

H Τερέζα Μέι εξακολουθεί να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, αν και τα εντυπωσιακά διψήφια νούμερα, έχουν πια σχεδόν εξαφανιστεί. Η Μέι θεωρείται πιο κατάλληλη για πρωθυπουργός και οι περισσότεροι προεξοφλούν τη νίκη της. Παρόλα αυτά, τις τελευταίες εβδομάδες, η πρωθυπουργός έδειξε ένα πρόσωπο που οι Βρετανοί δεν είχαν συνηθίσει. Μετά την καταστροφική ανακοίνωση του «Dementia Tax», η Μέι, στις συναντήσεις της με δημοσιογράφους εμφανίζεται αμήχανη, διαρκώς εκνευρισμένη και επιθετική. Πλέον προσπαθεί, είτε να αποφεύγει τα debate και τις συνεντεύξεις, είτε να μην απαντάει ουσιαστικά σε καμία ερώτηση. Η τελευταία της συνάντηση με δημοσιογράφο τοπικής εφημερίδας στο Πλίμουθ έγινε viral ως «τα τρία λεπτά του τίποτε».

 

Την ίδια στιγμή οι Εργατικοί χτίζουν το μομέντουμ τους. Αν και υπολείπονται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, και σχεδόν όλοι προβλέπουν άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Μέι, κερδίζουν σε δύο μέτωπα που είναι πολύ σημαντικά. Είναι το δημοφιλέστερο κόμμα όσον αφορά τις πολιτικές τους (αυτές περιλαμβάνουν τα πάντα: αύξηση κατώτατου μισθού, κατάργηση φοιτητικών διδάκτρων, επιδόματα για τους ηλικιωμένους). Επίσης αναμένεται να τους ψηφίσουν μαζικά οι νέοι. Παρόλα αυτά, έχουν και μεγάλες δυσκολίες. Καταρχάς, δεν είναι βέβαιο πόσο αξιόπιστες είναι οι δημοσκοπήσεις ως προς την άνοδο τους. Παραδοσιακά το κόμμα αυξάνει τα ποσοστά του λίγο πριν τις κάλπες, χωρίς όμως η δυναμική του να μεταφράζεται πάντα και σε ψήφους την ημέρα των εκλογών.

 

Δεύτερον, το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας με το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας δεν αρέσει καθόλου σε όσους αντιτίθενται στη διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου. Για την ακρίβεια, οι στενοί ιδεολογικοί δεσμοί Labour-SNP, υπήρξαν ένας από τους λόγους που εκμεταλλεύτηκαν πετυχημένα οι Τόρις στην καμπάνια τους, ώστε να κερδίσουν τις εκλογές του 2015. Τρίτον, η προβληματική πρόσληψη του Τζέρεμι Κόρμπιν από την κοινή γνώμη, με έναν τρόπο που όσοι δεν έχουν βιωματική σχέση με με την πολιτική ζωή της Βρετανίας, είναι δύσκολο να συλλάβουν. Ο αρχηγός των Εργατικών θεωρείται εξαιρετικά παράδοξη επιλογή για πρωθυπουργός. Το βασικό ερώτημα που θέτουν οι Συντηρητικοί στους ψηφοφόρους είναι αν μπορούν πράγματι να φανταστούν τον Κόρμπιν να διαβαίνει το κατώφλι της Ντάουνινγκ Στριτ.  

 

Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, μάλλον τον περιμένει με ανοιχτές αγκάλες, αφού ο διαπραγματευτης της ΕΕ, Μισέλ Μπαρνιέ εμφανίζεται έτοιμος να αναβάλλει την έναρξη των διαπραγματεύσεων σε περίπτωση που ο Κόρμπιν εκλεγεί πρωθυπουργός.

 

Οι βρετανικές εκλογές ακολουθούν τον κανόνα όλων των προηγούμενων αναμετρήσεων στις οποίες προέκυψε αναπάντεχο αποτέλεσμα. Λίγες μέρες πριν την αναμέτρηση, το αδιανόητο αρχίζει να συζητιέται ως πιθανό ενδεχόμενο, χωρίς όμως σχεδόν κανείς να πιστεύει ότι θα συμβεί. Ο Κόρμπιν είναι ακόμη πολύ πίσω, αλλά έξι μέρες, στην πολιτική είναι αρκετός χρόνος.

 

Snapshot. Οι εκλογές σε μία φωτογραφία, δημοσκόπηση ή βίντεο

Θύμιος Τζάλλας.

Βαλκάνια-ΠΓΔΜ: Εκλογή Ζόραν Ζάεφ στην Πρωθυπουργία- Απόπειρα δολοφονίας Τοντόροφ

Αλλαγή ηγεσίας μετά από μία δεκαετία και έξι μήνες πολιτικής αστάθειας στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με την εκλογή του σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ στην πρωθυπουργία από το κοινοβούλιο της χώρας.

Σε συνέχεια της εντολής σχηματισμού κυβέρνησης που έδωσε ο Πρόεδρος Ιβάνωφ πέντε μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου (FACT), το κοινοβούλιο της ΠΓΔM εξέλεξε με οριακή πλειοψηφία (In.gr) το βράδυ της Τετάρτης πρωθυπουργό τον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ, σε μια προσπάθεια να αρθεί το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο η χώρα βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια. Ο Ζόραν Ζάεφ έχει την υποστήριξη συνολικά 62 βουλευτών του 120μελούς κοινοβουλίου. Την κυβέρνηση Ζάεφ υποστηρίζουν τα δύο αλβανικά κόμματα που κατέχουν τις 8 από τις 25 υπουργικές θέσεις.

Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Ταλάτ Τζαφέρι άνοιξε στα Αλβανικά (Euractiv) την συνεδρίαση για την εκλογή του Πρωθυπουργού στέλνοντας το μήνυμα των αλβανικών κομμάτων για την υιοθέτηση της αλβανικής ως μια από τις επίσημες γλώσσες. Στην τοποθέτησή του ο Πρωθυπουργός έθεσε ως στόχο την επανεκκίνηση της διαδικασίας ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Υπενθυμίζουμε πως το 2008 η συμμετοχή της ΠΓΔΜ στη Βορειοατλαντική Συμμαχία πάγωσε εξαιτίας του ελληνικού βέτο.

Απόπειρα δολοφονίας απερχόμενου υπουργού 

Η αστυνομία συνέλαβε έναν 67χρονο την ώρα που επιχειρούσε να δολοφονήσει τον απερχόμενο Υπουργό Υγείας Νίκολα Τοντόροφ κατά τη διαδικασία παράδοσης – παραλαβής του Υπουργείου στον νέο ομόλογό του. Ο δράστης πλησίασε τον Υπουργό σημαδεύοντάς τον στο κεφάλι αλλά έγινε αντιληπτός εγκαίρως από την προσωπική του φρουρά και συνελήφθη.

Το κίνητρο του δράστη δεν ήταν πολιτικό. Πρόκειται για τον παππού μιας εννιάχρονης που επρόκειτο να χειρουργηθεί στην Τουρκία. Το Υπουργείο Υγείας καθυστέρησε να αποφασίσει την αποδοχή του αιτήματος για καταβολή νοσηλείων ύψους 30.000 ευρώ με αποτέλεσμα η νεαρή να χάσει τη ζωή της πριν την εγχείρηση. Ο θάνατός της τον Φεβρουάριο του 2015 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με τον κόσμο να καλεί τον Υπουργό σε παραίτηση. Ο Τοντόροφ θεωρείται ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του πρώην Πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουεφσκι.

Ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζαέφ έσπευσε να καταδικάσει την απόπειρα, αλλά το κόμμα του Γκρουέφσκι VMRO κατηγόρησε την Σοσιαλδημοκρατική SDSM ότι με την ρητορική της γύρω από το θέμα είχε στοχοποιήσει τον Τοντόρωφ. (Balkan Insight)

Αντιμέτωπη με την ακυβερνησία η Βρετανία εάν επιβεβαιωθεί η YouGov.

 

Πριν από ένα μήνα, το στοίχημα για την Τερέζα Μι ήταν αν θα εξασφάλιζε αυτοδυναμία με τριψήφιο νούμερο εδρών. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τη διαφορά με τους Labour να ξεπερνά τις είκοσι μονάδες. Χθες, η εταιρία Yougov βασισμένη σε ένα μοντέλο πρόβλεψης ανά εκλογική περιφέρεια, υποστήριξε ότι οι Συντηρητικοί ίσως χάσουν και την αυτοδυναμία που είχαν στην προηγούμενη Βουλή. Είχε προηγηθεί η δημοσκόπηση της περασμένης Παρασκευής από την ίδια εταιρία που έδειχνε τη διαφορά με τους Εργατικούς να έχει μειωθεί στις πέντε μονάδες.

Αν επαληθευτεί το σενάριο, η Μεγάλη Βρετανία θα οδηγηθεί σε ακυβερνησία, δέκα ημέρες πριν από την επίσημη έναρξη των διαπραγματεύσεων για το Brexit.  

Όμως, τα σενάρια που ακούγονται είναι πάρα πολλά για να μπορέσει να βγάλει κανείς άκρη. Τέσσερις διαφορετικές εταιρίες προβλέπουν πλειοψηφία για τους Συντηρητικούς που θα αγγίξει ή ξεπεράσει τις 100 έδρες. Η διαφορά (πάντα υπέρ των Τόρις) κυμαίνεται ανάμεσα στις 5 και τις 14 μονάδες.  

Οι εκλογές ήταν σίγουρες για τη Μέι, οι ίδιοι οι Εργατικοί έλεγαν ότι το ζητούμενο δεν είναι η ήττα της. Τώρα τρέχουν να προλάβουν. Ο Κόρμπιν ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά χθες την απόφασή του να συμμετάσχει τελικά στο αποψινό τηλεοπτικό ντιμπέιτ των αρχηγών, παρά την απουσία της πρωθυπουργού. Είναι σαν η προεκλογική περίοδος να έχει μόλις ξεκινήσει.

Θύμιος Τζάλλας.