Σημειώσεις

Εκλογές στην Ευρώπη (22/02/2017): “Ιεροσυλίες” στη Γερμανία, κρίσιμη εβδομάδα στη Γαλλία, “χαβαλές” στην Ολλανδία.

Γράφει η Μαρία Χούκλη.

*Γερμανία: Ο Σουλτς τα βάζει με τα “τοτέμ” της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας.

url-12

Η Μέρκελ πέρασε μπροστά (news247) από τον “άνθρωπο που κάνει ευτυχισμένους τους Σοσιαλιστές” όπως αποκαλεί τον Σούλτς το περιοδικό Focus. Μην φανταστείτε, όμως, ότι άνοιξε πολύ η ψαλίδα. Τα αδελφά κόμματα CDU/CSU, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσίευσε πάλι η Bild, όμως άλλης εταιρείας από εκείνη που έδινε προβάδισμα στο SPD, προηγούνται με μια μονάδα των κυβερνητικών εταίρων. Μέτρα σαν αυτό που αποκάλυψε το Reuters (DW), ότι οι υπηρεσίες ασφάλειας θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης στις ηλεκτρονικές συσκευές (κινητών τηλεφώνων, tablet και laptop) των προσφύγων που θα αιτούνται άσυλο, εκτιμάται πώς θα ενισχύσουν τα πανιά της Μέρκελ.

Αντιθέτως, ο Σούλτς ποντάρει στην μετακίνηση των Σοσιαλιστών αριστερότερα, με γενναίες υποσχέσεις στο πεδίο των κοινωνικών παροχών. Ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιτέθηκε στον Γκέρχαρντ Σρέντερ (euro2day), ένα από τα τοτέμ της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, επικρίνοντας τις φιλελεύθερης εμπνεύσεως μεταρρυθμίσεις του στην αγορά εργασίας που πραγματοποιήθηκαν από το 2003 έως το 2005 . Τα μέτρα αυτά, γνωστά με την ονομασία “Ατζέντα 2010”, αποτελούσαν για καιρό ένα λάβαρο για το SPD, καθώς περιλάμβαναν μειώσεις των κοινωνικών επιδομάτων και αύξαναν την πίεση στους ανέργους για να επιστρέψουν στην εργασία.

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτο Forsa εξηγεί στην Handelsblatt γιατί ματαιοπονεί ο υποψήφιος του SPD και δεν θα καταφέρει να κερδίσει τους ψηφοφόρους που έχασε το κόμμα του. “Οι Γερμανοί προτιμούν διασφαλισμένες θέσεις εργασίας έστω και με συγκρατημένες απολαβές, από αλόγιστες δαπάνες που θα βάλλουν σε κίνδυνο την απασχόληση”. Είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, προειδοποιούν οι σοβαροί αναλυτές. Οι κάλπες απέχουν επτά ολόκληρους μήνες, χρόνος που στην πολιτική ισοδυναμεί με αιώνα, ιδίως σε καιρούς μεγάλης ρευστότητας, σαν αυτούς που διανύει ακόμη και η πειθαρχημένη γερμανική κοινωνία.

*Γαλλία: Η κρίσιμη εβδομάδα των εκλογών.

url-13

Αν επιβεβαιωθούν και αυτή τη φορά τα στατιστικά δεδομένα, τότε μπορεί να βρεθούμε ενώπιον μιας ανατροπής της ανατροπής. Η πρωτιά της Μαρίν Λεπέν δεν αμφισβητείται. Η ηγέτης του Εθνικού μετώπου αποδεικνύεται “αδιάβροχη” ακόμη και όταν κατηγορείται ότι καρπώθηκε χρήματα του Ευρωκοινοβουλίου για να πληρώσει κομματικούς συνεργάτες.  Δεν θα προέλθει από εκεί η είδηση. Έρευνα της Opinionway (Ημερησία)για την εφημερίδα Les Echos, εμφανίζει τα ποσοστά του Μακρόν να υποχωρούν σε όλες τις προνομιακές για εκείνον κοινωνικές ομάδες και να σταθεροποιείται άν όχι να βελτιώνει την δυναμική του ο Φιγιόν. Και οι δύο εξασφαλίζουν ποσοστό 20% στον πρώτο γύρο, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση.

Η τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου είναι η αποφασιστική στιγμή, όπως την αποκαλεί ο πολιτικός αναλυτής Ολιβιέ Ντυαμέλ στην εφημερίδα Le Monde. Η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία εισέρχεται σιγά-σιγά στη φάση της αποκρυστάλλωσης της δυναμικής των κυρίων υποψηφίων για το Μέγαρο των Ηλυσίων, με βάση την ιστορία των προεδρικών αναμετρήσεων. Οι ψηφοφόροι έχουν σχηματίσει πλέον άποψη τι θα πουν στην κάλπη, τουλάχιστον στον πρώτο γύρο. Το παιχνίδι μπαίνει στην πιο σκληρή του φάση.

 

*Ολλανδία: Kamergotchi

geert_wilders_party_may_win_the_most_seatsx_but_will_it_govern_-_wolfgang_rattay_-_reuters.jpg_108505876
O Geert Wilders

Εικοσιδύο ημέρες μας χωρίζουν από τις βουλευτικές εκλογές στην Ολλανδία, το πρώτο μετά Βrexit και μετά-Τράμπ crash test σε χώρα του ευρωπαϊκού πυρήνα. Προεξοφλείται πρωτιά του Ακροδεξιού κόμματος του Χέιρτ Βιλντερς με δεύτερο τους κεντροδεξιούς του Μαρκ Ρούτε. Ο νυν πρωθυπουργός εξακολουθεί να έχει τη στήριξη του επιχειρηματικού κόσμου αλλά στις κάλπες θα προσέλθουν και οι πολίτες που ακούν με ευχαρίστηση τα συνθήματα του Βίλντερς με τελευταίο το “Δεν μισώ τους Μουσουλμάνους, μισώ το Ισλάμ” καθώς και τα πύρινα κηρύγματά του κατά του ευρώ. Οι πιθανότητες να γίνει πρωθυπουργός είναι σχεδόν μηδενικές αλλά ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού από όλα τα άλλα κόμματα δεν θα είναι περίπατος, εκτιμά αναλυτής του think tank CER.

Εν τω μεταξύ, κυκλοφόρησε ψηφιακή εφαρμογή που ζητεί από τους χρήστες να επιλέξουν ποιον υποψήφιο θα “διατηρήσουν ζωντανό” μέχρι τις 15 Μαρτίου. H εφαρμογή ονομάζεται kamergotchi , από το ιαπωνικό ηλεκτρονικό παιχνίδι tamagotchi και τη λέξη kamer (Tweede Kamer-Κάτω Βουλή).Το έχουν κατεβάσει εκατό χιλιάδες χρήστες και ο αριθμός αυξάνει συνεχώς.

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ.

Το Ασφαλιστικό στον Amagi (09/02/2017)

Στοιχειώνει την πολιτική συζήτηση από τη δεκαετία του ’90 το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας και όσα ποτέ δεν καταφέρνουμε ν’αλλάξουμε σ’αυτό.

Η αλήθεια είναι το ξέραμε ότι αυτή θα ήταν μια δύσκολη εκπομπή γιατί επιλέξαμε προσκεκλημένους που γνωρίζουν πολύ καλά το ζήτημα, έχουν εργαστεί και εργάζονται για τη μεταρρύθμισή του, οι Υπουργοί που μιλούν έδωσαν μάχες και διαπραγματευθηκαν και με την Τρόικα.

Ακούστε την εκπομπή, πιστεύουμε ότι είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική όχι μόνο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα αλλά των γενναίων αποφάσεων που πρέπει να παρθούν.

Στο 19′:36” παραμβαίνει ο Διονύσης Ρίζος, δικηγόρος, ειδικός στα θέματα κοινωνικής ασφάλισης και εργατικού δικαίου. Ως μάχιμος δικηγόρος, ο Διονύσης Ρίζος περιγράφει το εύρος του προβλήματος. Το παράδοξο σήμερα να εκδικάζονται προσφυγές του 2010 όταν έχουν ήδη ψηφιστεί έξι νόμοι που έχουν αλλάξει τους νόμους για το θέμα. Το φαινόμενο το δημόσιο να μην έχει προσκομίσει πλήρη φάκελλο για να εκδικαστεί μια αγωγή, με αποτέλεσμα οι υποθέσεις να παίρνουν διαρκώς αναβολές και να εκδικάζονται έξι και οκτώ χρόνια μετά. Είναι αδύνατον να υπάρχει μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό χωρίς να έχει προηγηθεί μια μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη. Η κυβέρνηση με τον τελευταίο νομο δημιούργησε αντικίνητρα ανάπτυξης δεδομένου ότι αυτό που απαιτείται είναι η δημιουργία νέων θέσεων μόνιμης εργασίας ώστε να καταβάλλονται οι εισφορές και να είναι γεμάτα τα ταμεία. Μας εξηγεί επίσης ποιες ειναι οι πολιτικές της ενεργού γηράνσεως και πώς λειτουργούν. Ο Διονύσης Ρίζος τελος προτείνει  να ξεχωρίσουμε λίγο το ασφαλιστικό από το δημοσιονομικό. Λύσεις υπάρχουν αλλά απαιτούν πολιτική βούληση.

Στο 55.27′ μέχρι το 1.04.00 παρεμβαίνει ο πρώην Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Κουτρουμάνης ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη να αποκτήσουμε δικό μας σχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση καθώς δεν είναι δυνατόν να φτάνουμε στο “παρα πέντε” κάθε αξιολόγησης για να αρχίσουμε να συζητάμε τι πρεπει να κάνουμε στο ασφαλιστικό. Επεσήμανε οτι λείπει ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Ο κ.Κουτρουμάνης εξέφρασε την άποψη ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί εφόσον ξεπεράσουμε τις παθογένειες των τελευταίων ετών.  Απαιτείται σχέδιο και συνεννόηση. Τα πολιτικά κόμματα δεν θα πάψουν ποτέ να έχουν ιδεολογικές διαφορές όμως, αυτό είναι ένα ζήτημα που επιβάλλεται να συμφωνήσουν σ’ενα σχέδιο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα σύμφωνα με τον κ.Κουτρουμάνη είναι ότι αρνούμαστε να παραδεχτούμε την πραγματικότητα.

Στο 1:14:00 παρεμβαίνει ο πρώτη Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ.Γιάννης Βρούτσης. Κάνει μια αποτίμηση του έργου της κυβέρνησης Σαμαρά στον τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης με μια εκτενή αναφορά στο διαφορετικό μείγμα πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας με έμφαση στην ανάπτυξη του ιδιωτικό τομέα και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Εξήγησε τη σημασία του εργαλείου της “Εργάνης” τόσο στον σχεδιασμό πολιτικών για την εργασία όσο και στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Δεσμεύθηκε για την επανεργοποίηση του “Ήλιου” ώστε να μπορούν οι πολίτες να παρακολουθούν ζητήματα εισφορών και θέσεων εργασίας. Κατέληξε  ότι η λύση του ασφαλιστικού είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Όσο λειτουργεί ως προνιακό σύστημα χωρίς ανταποδοτικό χαρακτήρα είναι καταδικασμένο να αποτυγχάνει.

Νέα δεδομένα για την κατάσταση της ύλης στο κέντρο της Γης.

 

url-11

Μία νέα έρευνα (nature.com) του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (KTH) της Σουηδίας προτείνει την αναθεώρηση της τρέχουσας γεωφυσικής μας αντίληψης περί της κατάστασης της ύλης στο κέντρο της Γης.

Έως τώρα, γνωρίζαμε ότι η φάση της συνιστώσας ύλης του πυρήνα είναι στερεά -βάσει της διάδοσης των καταγραφόμενων σεισμικών κυμάτων. Το γεγονός αυτό προκαλεί έκπληξη, δεδομένων των ακραίων συνθηκών που επικρατούν 6.400 χλμ κάτω από την επιφάνεια της Γης: 3.500.000 φορές η πίεση της επιφάνειας και θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 6.000 ° C – υψηλότερες ακόμη και από την επιφάνεια του Ήλιου!

Επίσης, γνωρίζουμε ότι το κυριότερο στοιχείο που συναποτελεί τον πυρήνα της Γης είναι ο σίδηρος. Σε θερμοκρασία δωματίου και υπό κανονική πίεση, τα άτομα του συναρμόζονται σε κρυσταλλική διάταξη κυβικού τύπου, ενώ υπό υψηλή πίεση/θερμοκρασία αναδιατάσσονται σε κρυσταλλική δομή εξαγωνικού πλέγματος.

Μέχρι πρότινος, εθεωρείτο ότι ο σίδηρος λαμβάνει εξαγωνική διάταξη στον πυρήνα της Γης, λόγω των ακραίων συνθηκών που επικρατούν. Εντούτοις, τα αποτελέσματα της νέας έρευνας προτείνουν ότι ο κρυσταλλικός σίδηρος λαμβάνει μία απρόσμενη και ιδιαίτερη κρυσταλλική δομή εκεί κάτω.

Αναλυτικά, η ομάδα χρησιμοποίησε έναν από τους μεγαλύτερους υπερ-υπολογιστές της χώρας, για να προσομοιώσει τις ατομικές διεργασίες που επιτελούνται στον πυρήνα και διαπίστωσε ότι η κυβική δομή όχι απλώς δεν είναι αδύνατη υπ’ αυτές τις συνθήκες, αλλά αντιθέτως ενισχύεται!
Αν και τα άτομα του σιδήρου αναδιατάσσονται συνεχώς, το μοτίβο εξαγωνικής αρχιτεκτονικής παραμένει άθικτο, εξου και η στερεά φάση του πυρήνα. Ένα τέτοιο μετασταθερό μοτίβο ατομικής διάχυσης δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ πριν σε εργαστηριακές συνθήκες.

Αν οι ερευνητές έχουν δίκιο, θα μπορούσε να επιλυθεί ένα μυστήριο που ταλανίζει τους γεωεπιστήμονες για δεκαετίες:

Για ποιο λόγο τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν με υψηλότερη ταχύτητα μεταξύ των πόλων, απ’ ότι μεταξύ ισημερινών πλατών; Οι ιδιότητες του πυρήνα με αυτή την απρόσμενη ατομική δομή του σιδήρου, οδηγούν σε ανισοτροπία, η οποία μπορεί να ερμηνεύσει επαρκώς το φαινόμενο!

Επιπροσθέτως, η περαιτέρω επεξεργασία των δεδομένων έδειξε, ότι ο πυρήνας της Γης μάλλον αποτελείται από 96% σίδηρο, ποσοστό μεγαλύτερο από υποδείξεις προηγούμενων εκτιμήσεων, με το νικέλιο και άλλα ελαφρά στοιχεία να συνθέτουν το υπόλοιπο.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτές οι υποθέσεις βασίζονται σε προσομοιώσεις. Αν δεν φτάσουμε με κάποιον ασύλληπτο, για τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, τρόπο στο κέντρο της Γης, δε θα μπορέσουμε να συλλέξουμε τις αποχρώσες ενδείξεις.

Τέτοιες έρευνες, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα σημαντικές, διότι η αναβάθμιση του πλαισίου κατανόησης των εσωτερικών διεργασιών στη Γη, μπορεί να παράσχει πιο αξιόπιστες προβλέψεις για το μέλλον του Πλανήτη μας, και να προσδώσει ακόμη μεγαλύτερη προβλεπτική αξία στα υπάρχοντα σεισμολογικά μοντέλα.

Παναγιώτης Μποζέλος

Ελλάδα και Κοινή Αγροτική Πολιτική.

rff

Γράφει η Ντίνα Σπυροπούλου*

Οι προοπτικές του αγροτικού τομέα βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων ειδικά εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων και αναλύσεων (μελέτη McKinsey Ελλάδα 2020, τοποθετήσεις κομμάτων σχετικά με την ανάπτυξη στην Ελλάδα, εκδόσεις τραπεζών για τον αγροτικό τομέα). Ο προβληματισμός εντάθηκε τα χρόνια της κρίσης και συνδέεται, κυρίως, με τις προτεραιότητες, τις πολιτικές, αλλά και με τη γνώση των εξελίξεων που επηρεάζουν ορισμένες κρίσιμες πλευρές του. Αυτές οι πλευρές αφορούν  στο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο ο τομέας αλλά και συνολικά η χώρα λειτουργεί και πιο συγκεκριμένα στο αγροτικό εισόδημα, στην παραγωγή και στην απασχόληση, στο εξωτερικό εμπόριο, στη χρηματοδότηση και στις επενδύσεις, στην εφοδιαστική αλυσίδα και την αγορά, αλλά κυρίως στις επιπτώσεις από τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολίτικης μετά το 2020.

Η σημασία της γεωργικής δραστηριότητας είναι τέτοια που ξεπερνά κατά πολύ την απλή παραγωγή προϊόντων διατροφής ή προϊόντων για λοιπή βιομηχανική χρήση (βαμβάκι, καπνά κλπ). Η πρωτογενής παραγωγή αποτελεί σήμερα αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Στην Ελλάδα, η αγροτική παραγωγή έχει σχεδόν διπλάσιο ποσοστό συμβολής στην εθνική ΑΠΑ (Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία) από τον μέσο όρο της ΕΕ-28 και μεγαλύτερο όλων των μεσογειακών οικονομιών, συμπεριλαμβανομένης τηςΓαλλίας. Επίσης, η αξία των εξαγόμενων αγροτικών προϊόντων παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια συνεχή αυξητική τάση. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι στις ιδιαίτερα δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, ο πρωτογενής τομέας δείχνει να αντιδρά καλύτερα, διατηρώντας μιαδυναμική και προοπτικές ανάπτυξης που προσελκύουν το επιχειρηματικό και επενδυτικό ενδιαφέρον. Η έλλειψη όμως υποδομών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία του συνόλου της αγροδιατροφικής αλυσίδας αποτελεί ίσως το σοβαρότερο μειονέκτημα.

Από την άλλη πλευρά, στο διάστημα των τελευταίων ετών ακόμα και πριν την οικονομική κρίση, το καθαρό αγροτικό εισόδημα μειώνεται διαρκώς. Τα αίτια της μείωσης του αγροτικού εισοδήματος είναι σύνθετα και πρέπει να αναζητηθούν σε βάθος χρόνου στη συνεχή μείωση των τιμών παραγωγού σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών των εισροών της αγροτικής εκμετάλλευσης (πετρέλαιο, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κ.α.) και βέβαια εντείνονται από τη μεγάλη έλλειψη πιστώσεων που διαχρονικά υπήρχε στον πρωτογενή τομέα. Αν μάλιστα τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχε η διεθνής διατροφική κρίση, οι τιμές του παραγωγού κυρίως των μονοετών καλλιεργειών θα είχαν μειωθεί ακόμη περισσότερο. Η αύξηση στις τιμές των εισροών οφείλεται κυρίως στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου και γενικότερα της ενέργειας τα πρώτα χρόνια λόγω αστάθειας στις χώρες παραγωγής και στην συνέχεια στην συνεχόμενη αύξηση της εθνικής φορολογίας. Οι εισροές δεν επηρεάζουν  μόνο το κόστος παραγωγής λόγω της αυξανόμενης τιμής τους, αλλά ήταν έτσι κι αλλιώς υψηλές μιας και η απόδοσή τους στην ελληνική αγροτική παραγωγή είναι πολύ χαμηλότερη από όσο θα έπρεπε, ιδιαίτερα και σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.  Αυτό οφείλεται κυρίως στα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, όπως στο μικρό μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, στον πολυτεμαχισμό τους, στον αναποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης και οργάνωσης τους από τους αβοήθητους και ελάχιστα καταρτισμένους αγρότες μας αλλά και στο κακό τεχνολογικό εξοπλισμό τους.

Τα αίτια της μείωσης του εισοδήματος του παραγωγού δεν εξαντλούνται όμως στην άνοδο των τιμών των εισροών και στα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, αλλά εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες θεσμικούς και πολιτικούς. Η δυσπραγία ή καλύτερα η αποδόμηση του συνεταιριστικού κινήματος ειδικότερα μετά τον νόμο Σκανδαλίδη, σε συνδυασμό με τα ανεξέλεγκτα εμπορικά δίκτυα, η μείωση της στήριξης του αγροτικού εισοδήματος  από την Κοινή Αγροτική Πολιτική, η οποία μετά την αναθεώρηση της το 2005-6 εξασφαλίζει μόνο ένα εισόδημα επιβίωσης ακόμη και σε παραγωγούς που δεν παράγουν, ενώ ο Εθνικός φάκελος αποτυγχάνει να εξομαλύνει και να στοχεύσει στην ελληνική πραγματικότητα είναι κάποιοι από αυτούς.  Ειδικότερα η επίδραση της ΚΑΠ είναι ιδιαίτερα σημαντική μιας και αποτελεί διαχρονικά το μεγαλύτερο και τώρα πια μάλλον το μοναδικό εργαλείο πολιτικής για τον Αγροτικό τομέα.

Στο διάστημα λοιπόν, των τελευταίων ετών πλην των αποτελεσμάτων της ύφεσης, η ευρωπαϊκή και κατά συνέπεια η ελληνική γεωργία κινήθηκαν σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον, χαρακτηριζόμενο, κυρίως, από τη ριζική αλλαγή των στοχεύσεων της Κοινής Αγροτικής Πολίτικης, μετά το 2003 με κορύφωση για το μετά 2013 (εφαρμόζεται τώρα στην ΕΕ) αλλά και από το ευρύ φάσμα πολιτικών και διαχειριστικών μεταρρυθμίσεων της που ακολούθησαν στη συνέχεια, από το 2008 και έπειτα.

Ας δούμε τώρα τι σημαίνει ΚΑΠ. Η Κοινή Αγροτική Πολίτικη είναι αναμφισβήτητα η μακροβιότερη και η πιο ολοκληρωμένη πολίτικη της ΕΕ. Η ανάγκη θέσπισης της εμφανίστηκε στην ατζέντα των ιδρυτικών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας στην δεκαετία του 1950. Τότε είχε σαν στόχο την εξασφάλιση επάρκειας τροφίμων στη δύσκολη περίοδο της ανασυγκρότησης της Ευρώπης μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν αναγκαία η αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας, η σταθεροποίηση των αγορών και η βελτίωση του επίπεδου ζωής του αγροτικού πληθυσμού.

Η εφαρμογή της ΚΑΠ τα τελευταία 40 χρόνια απέδειξε ότι η επιτυχής διαχείριση μιας οριζόντιας πολίτικης απαιτεί την ύπαρξη κοινών τιμών, κοινών εργαλείων διαχείρισης, κοινή χρηματοδότηση των μέτρων στήριξης, μηχανισμούς εμπορικής προστασίας και κοινά μέτρα αντιμετώπισης των διαρθρωτικών προβλημάτων της Ευρωπαϊκής γεωργίας και της Ευρωπαϊκής υπαίθρου γενικότερα.

Πράγματι βασιζόμενη αρχικά στις τρεις θεμελιώδεις αρχές (ενιαία εσωτερική αγορά, κοινοτική προτίμηση, χρηματοδοτική αλληλεγγύη) η ΚΑΠ:

έχει καταστεί η πιο ολοκληρωμένη Κοινή πολιτική της ΕΕ. Αν και αποτελεί μία πολιτική επί της αγοράς των γεωργικών προϊόντων, οι κανόνες της διέπουν ολόκληρο τον πρωτογενή τομέα, τόσο ως προς την λειτουργία των αγορών (από το χωράφι μέχρι τον τελικό καταναλωτή) όσο και ως προς τις αγροτικές δομές.
μέχρι και σήμερα είναι η σημαντικότερη τομεακή πολιτική της ένωσης από θεσμικής, κανονιστικής και δημοσιονομικής πλευράς
η θέσπιση και εξέλιξη της υπήρξε και εξακολουθεί να είναι το ισχυρότερο θεμέλιο της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η εφαρμογή της ΚΑΠ προϋποθέτει εξ αρχής ότι κρίσιμες αρμοδιότητες των κρατών -μελών σε ένα ολόκληρο παραγωγικό τομέα εκχωρούνται στα κοινοτικά όργανα.
Τον Ιούνιο του 2013, μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περισσότερο από δύο χρόνια επιτεύχθηκε μεταξύ των τριών θεσμικών Ευρωπαϊκών Οργάνων – Κοινοβούλιο, Συμβούλιο, Επιτροπή- πολιτική συμφωνία ως προς την μεταρρύθμιση της ΚΑΠ μετά το 2013. Οι διαπραγματεύσεις ήταν πρωτόγνωρες μιας και για πρώτη φορά έλαβε μέρος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτρέποντας πολλές φορές αποφάσεις δυσμενείς για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας. Το βασικό χαρακτηριστικό της νέας τότε ΚΑΠ είναι ότι έπαψε να είναι τόσο “κοινή”. Οι τέσσερις βασικοί κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου οι οποίοι αφορούν τις άμεσες ενισχύσεις, την ενιαία Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ), την αγροτική ανάπτυξη και την χρηματοδότηση, διαχείριση και έλεγχο της ΚΑΠ, έδωσαν στα κράτη μέλη πληθώρα κρίσιμων επιλογών για την εφαρμογή των προτεινόμενων ρυθμίσεων. Οι επιλογές αυτές κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή από τα κράτη-μέλη την 1η Αυγούστου 2014 ενώ η οριστική διαμόρφωση των κανονισμών έγινε μέσα στο 2014.

Δυστυχώς η Ελλάδα δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και αυτήν την φορά, παρουσιάζοντας έναν εθνικό φάκελο που δεν ανταποκρίνεται σε μία ολοκληρωμένη στρατηγική- σχέδιο για τον ελληνικό Αγροτικό Τομέα.

Αυτό είχε φανεί και στην απάντηση που είχε λάβει τότε ο έλληνας ευρωβουλευτής κ. Κύρκος σε ερώτηση προς τον Επίτροπο Μοσκοβισί. Συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2015 ο κ. Κύρκος ζήτησε να ενημερωθεί που βρίσκεται η εκπλήρωση των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει η τότε κυβέρνηση το 2014, προκειμένου να μην απολεσθούν τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά κονδύλια λόγω αδράνειας της χώρας μας.

Η απάντηση που έλαβε ο κ. Κύρκος από τον επίτροπο κ. Μοσκοβισί ανέφερε μεταξύ άλλων ότι:

• σημαντικό μέρος των σχεδίων του ΠΑΑ (Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης) δεν έχει προχωρήσει.
• δεν επετεύχθη ο στόχος για τις απαιτήσεις πληρωμών στην απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΓΤΑΑ για το 2014.
• δεν υποβλήθηκαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την εξασφάλιση εθνικής συμπληρωματικής χρηματοδότησης.
• το σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας του ελληνικού προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης (ΠΑΑ) για την περίοδο 2014-2020, που υποβλήθηκε το 2014, κρίθηκε υπερβολικά ασαφές.
• το σχέδιο δράσης για τη δημιουργία δικτύου συμβουλευτικών και τεχνικών υπηρεσιών και ηλεκτρονικού συστήματος συζητήθηκε με τις υπηρεσίες της Επιτροπής το 2014.

Αυτό τελικά είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο το ελληνικό ΠΑΑ 2014-2020, να εγκριθεί με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με των υπόλοιπων κρατών-μελών της ΕΕ και να τεθεί τελικά σε εφαρμογή στις 11.12.2015, αλλά και να φανεί ότι διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν τον αγροτικό τομέα περιστασιακά και χωρίς σχέδιο.

Υπενθυμίζεται ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) διαθέτει για την ελληνική γεωργία την προγραμματική περίοδο 2014-20 εγκεκριμένους πόρους άνω των 19 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που ξεπερνά το σύνολο των πόρων που θα λάβουν μαζί όλοι οι άλλοι τομείς της ελληνικής οικονομίας και -αναλογικά προς το γεωργικό ΑΕΠ- αυτά που λαμβάνει κάθε άλλο κράτος μέλος. Όμως, η αδυναμία έγκαιρου και αποτελεσματικού προγραμματισμού εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, που συνεχίζει να λειτουργεί εν μέσω της κρίσης με τους ρυθμούς και τα πρότυπα του παρελθόντος, δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες για την απορροφητικότατα των πόρων. Αυτό δε, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι λόγω της κατασπατάλησης πόρων με αδιαφανή κριτήρια και της συστηματικής παραβίασης κοινοτικών κανόνων στην Ελλάδα επιβλήθηκαν μόνο την τελευταία τετραετία πρόστιμα άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, κάνει την εικόνα ακόμη πιο εφιαλτική.

Τελικά, ωφεληθήκαμε από την ΚΑΠ;

Κατά την 36χρονη ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θεσμικά και οικονομικά η ελληνική γεωργία θα μπορούσε να έχει ωφεληθεί πολύ περισσότερο, αν οι κυβερνήσεις είχαν πετύχει να παρουσιάζουν ένα σχέδιο που θα περιέγραφε την στόχευση, τα ζητούμενα, τα μέσα και τα εργαλεία επιτυχίας για τον τομέα. Τέτοιο σχέδιο δεν υπήρξε ποτέ γενικά για την Ελλάδα πόσο μάλλον για τον τομέα αυτό. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από την πελαγοδρόμηση του ίδιου του τομέα τόσα χρόνια, αλλά αποδεικνύεται κιόλας από τους φακέλους που κάθε φορά οι Ελληνικές Κυβερνήσεις υποβάλλουν για την αξιοποίηση του μεγαλύτερου εργαλείου πολιτικής που έχουν. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αναδειχτεί ποτέ ως «διαμορφωτής» της αγροτικής πολιτικής αλλά παρέμεινε συνήθως παθητικός δέκτης των πολιτικών που διαμορφώνονταν στην ΕΕ.

Σήμερα, εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων και καθώς ξεκινάνε εκ νέου οι συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική μετά το 2020, ελπίζουμε και ευχόμαστε (πιθανά χωρίς ανταπόκριση) το ελληνικό πολιτικό σύστημα να συζητήσει σοβαρά την υιοθέτηση ενός μακρόχρονου σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα και να μην μείνει σε διαπιστώσεις, ευχολόγια και τελικά σε απλά μέτρα ανακούφισης των πληττόμενων αγροτών. Τέτοια μέτρα, που προφανώς υπάρχουν, όπως χαμηλότερη φορολογία και εισφορές, ο έλεγχος των τιμών εισροών και μέτρα για την μείωση τους (πχ αγροτικό πετρέλαιο), η εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων είτε από δάνεια είτε από δράσεις του πυλώνα 2 της αγροτικής ανάπτυξης κ.ά. αποτελούν πάγια συνδικαλιστικά αιτήματα των αγροτών και συνοδεύουν εδώ και χρόνια τις κινητοποιήσεις τους. Όμως το πρόβλημα του αγροτικού τομέα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς δομικές και θεσμικές αλλαγές που εκκρεμούν δεκαετίες και αδυνατούν τα βρουν λύση από τους διαρκώς εναλλασσόμενους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και παλιότερα Γεωργίας. Οι αλλαγές αυτές ενδεικτικά περιλαμβάνουν την πολιτική νερού και γης, την θεσμοθέτηση ενός οριζόντιου νόμου για τους συνεταιρισμούς και των άλλων μορφών οργάνωσης των παραγωγών που θα τους χειρίζεται ως ιδιωτικούς οργανισμούς (όπως δηλαδή πραγματικά είναι) την ενίσχυση των Διεπαγγελματικών οργανώσεων, την εκπαίδευση των παραγωγών, τη συμβολαιακή σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τη μεταποίηση μέσω του ΠΑΑ, την αλλαγή του καθεστώτος των αγροτικών ασφαλίσεων κ.ο.κ. Οι δομικές και θεσμικές αλλαγές όμως προϋποθέτουν την ύπαρξη του  προαναφερόμενου σχεδίου  για τον αγροτικό τομέα στην Ελλάδα. To αγροτικό ζήτημα τελικά, είναι σύνθετο αλλά ζωτικό για το μέλλον της Ελλάδας. Μετά από 36 χρόνια πουμετέχουμε στην Ένωση και υλοποιούμε την ΚΑΠ με τις διαφορετικές μορφές της, συνεχίζουμε ακόμη και σήμερα να έχουμε υπαρξιακά ζητήματα για το πώς θα προχωρήσει ο πρωτογενής τομέας. Σε αυτό δυστυχώς έχει βοηθήσει και η δαιμονοποίηση του αγρότη και των επιδοτήσεων κάθε τέτοια εποχή που γίνονται οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Θα έπρεπε όλα αυτά, και ειδικά μετά την παρατεταμένη ύφεση της ελληνικής οικονομίας να ανήκουν σε άλλη εποχή, και να είχαμε αρχίσει να δουλεύουμε όλοι μαζί για το καλό του τόπου μας.

Στοιχεία για την Αγροτική Οικονομία της ΕΕ-28 εδώ.

Στοιχεία για την Ελληνική Αγροτική Οικονομία, εδώ.

*Ντίνα Σπυροπούλου, γεωπόνος, αντιπρόεδρος της πολιτικής κίνησης ΜΠΡΟΣΤΑ 

Quick fact checking: Συζητήση στη Βουλή για τη Διαφθορα (10.02.2017)

Screen Shot 2017-02-10 at 4.20.49 PM

Ο Πρωθυπουργός Αλέξη Τσίπρας, απαντώντας στη Βουλή σε ερώτηση του Σταύρου Θεοδωράκη για διαφθορά, είπε, μεταξύ άλλων ότι τα βεβαιωμένα ποσά από τις λίστες φοροφυγάδων είναι άνω του €1 δισ. κι έχουν αποτελέσει την βασική πηγή χρηματοδότησης της κοινωνικής πολιτικής. Ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε, επίσης, στις 1000 δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί για Λίστα Μπόγιαρνς. Πηγή: Η ΑΥΓΗ.

Δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Ποια είναι τα FACTS

Σύμφωνα με στοιχεία για φοροδιαφυγή και λαθρεμπόριο που κατέθεσε στις 20.10.2016 (Kathimerini.gr) ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Τ. Αλεξιάδης είχαμε τα εξής:
• Λίστα Λαγκάρντ. Εχει ξεκινήσει ο έλεγχος (από το 2014) για 365 υποθέσεις και έχουν ολοκληρωθεί 177. Συνολικά έχουν βεβαιωθεί φόροι και πρόστιμα ύψους 225,4 εκατ. ευρώ ή διαφορετικά 1,27 εκατ. ευρώ κατά μέσον όρο για την κάθε μία. Στα ταμεία του κράτους έχουν εισέλθει περί τα 37,6 εκατ. ευρώ.
• Εμβάσματα εξωτερικού. Συνολικά μέχρι σήμερα έχουν ολοκληρωθεί 623 υποθέσεις, χωρίς να είναι γνωστό εάν κάποια από τα ποσά των 308,8 εκατ. ευρώ που έχουν βεβαιωθεί έχουν εισπραχθεί. Μέχρι και το 2015 είχαν ξεκινήσει οι έλεγχοι σε 1.482 υποθέσεις και είχαν ολοκληρωθεί σε 584 εξ αυτών, με τα συνολικά βεβαιωθέντα ποσά να ανέρχονται στα 263,7 εκατ. ευρώ.
• Λίστα Μπόργιανς. Παρελήφθη στα τέλη του 2015, αλλά μόλις τον Απρίλιο του 2016 ξεκίνησε ο έλεγχος σε 55 υποθέσεις και συνολικά έως τον Αύγουστο σε 60, ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα καμία υπόθεση.

Από τον Ιανουάριο του 2015 και μέχρι τον Οκτώβριο του 2016 είχαμε τα εξής:

Από το 2015 έχουν βεβαιωθεί περίπου 561 εκατ ευρώ
Για  286 εκατ ευρώ επί κυβερνήσεων Σαμαρά και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Τα σίγουρα που βεβαιώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι λοιπόν 275 εκατ
Αυτά που έχουμε εισπράξει σίγουρα είναι 37,6 εκατ (από λίστα λαγκάρντ και υποθέσεις που σχετίζονται με αυτή)
Η λίστα Μπόργιανς παρελήφθη στα τέλη του 2015 και μέχρι τον Αύγουστο του 2016 ξεκίνησε ο έλεγχος σε 60 υποθέσεις. Μέχρι τον Οκτώβριο δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμα καμία υπόθεση.

Θανάσης Παναγόπουλος.

Γνώμη: “Πρόωρη Γήρανση”

Γράφει ο Γρηγόρης Φαρμάκης.

Στα δεδομένα του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Στατιστικών Κοινωνικής Προστασίας (ESSPROS) παρατηρεί κανείς ότι περισσότερο από το ήμισυ των κοινωνικών δαπανών στην χώρα μας αφορά συντάξεις γήρατος. Από τα 45,4 δις που ήταν οι συνολικές κοινωνικές παροχές στην χώρα μας το 2014, το 55%, σχεδόν 25 δις, πήγαν σε συντάξεις γήρατος. Το κόστος των συντάξεων γήρατος αυξάνεται σταθερά σε όλα χρόνια της κρίσης, ως ποσοστό των κοινωνικών δαπανών (από περίπου 47%-48% που ήταν σταθερά στα χρόνια πριν την χρεωκοπία μας), αλλά και παραδόξως, παρά τις περικοπές, σκαρφάλωσε μέχρι τα 28 δις το 2012 από 25 δις το 2008, για να ξαναπέσει στα 25 δις το 2014.

Φαίνεται ότι το «γήρας» είναι η νάρκη της οικονομίας μας. Γιατί το συνταξιοδοτικό αδιέξοδο, όχι μόνο δεν έχει αντιμετωπιστεί μετά από τόσα μνημόνια, μέτρα και περικοπές, αλλά «πνίγει» σταδιακά και όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές παροχές. Έμεινε στα 25 δις ενώ όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές παροχές (ανεργίας, ασθένειας, αναπηρίας κλπ.) μειώθηκαν κατά 8 δις στην περίοδο της κρίσης.

Αλλά δεν είναι μόνο η κοινωνική πολιτική που στραγγαλίζεται από τις συντάξεις. Στραγγαλίζεται και η πραγματική οικονομία, από τις ήδη δυσβάσταχτες εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, που ακυρώνουν οποιαδήποτε ανταγωνιστικότητα κερδήθηκε με την μείωση του κόστους εργασίας. Όμως οι εισφορές αυτές, λόγω ανεργίας και μείωσης μισθών, ίσα που μπορούν πια να καλύψουν μόνο το συνταξιοδοτικό κόστος χωρίς να αφήνουν πια τίποτα για παροχές πχ ασθένειας, αναπηρίας κλπ. Ενώ μέχρι το 2010 ήταν 34 δις, τώρα δεν είναι παρά 25 δις, όσο δηλαδή και οι συντάξεις. Το σύστημα έχει προφανώς καταρρεύσει, και σε λίγο οι εισφορές δεν θα φτάνουν ούτε για την καταβολή των τρεχουσών συντάξεων. Είναι προφανές ότι ακόμη κι αν οι λιτανείες για να βρέξει ανάπτυξη εισακουσθούν, η ασφαλιστική χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη.

Όπως και η ηθική του χρεωκοπία, καθώς με αυτά τα νούμερα ο χαρακτήρας του συστήματος έχει ήδη γίνει πια αποκλειστικά φορολογικός. Πληρώνουμε εισφορές κάθε μήνα πάνω από το ένα τρίτο του συνολικού προϊόντος της εργασίας μας (μαζί με τις εισφορές για ασθένεια και με τις εργοδοτικές εισφορές) απλά για να καλύψουμε τις συντάξεις κάθε μήνα, χωρίς κανένας να μπορεί να μας εγγυηθεί ότι θα πάρουμε κάποτε τα χρήματά μας πίσω όταν θα τα χρειαζόμαστε. Χωρίς να περισσεύει τίποτα, όχι μόνο για να κεφαλαιοποιηθεί και να επενδυθεί, όπως είναι ο σκοπός των συνταξιοδοτικών ταμείων, αλλά ούτε καν για να καλύψει τα έξοδά μας αν αρρωστήσουμε. Ο οποιοσδήποτε ανταποδοτικός χαρακτήρας του συστήματος είναι μύθος.

Πως όμως εξηγείται αυτή η ανελαστικότητα του συνταξιοδοτικού κόστους; Πως εξηγούνται αυτά τα ακατέβατα 25 δις, όταν υπάρχουν γηραιοί συμπολίτες μας που μετά βίας μπορούν να επιβιώσουν μετά τις περικοπές των συντάξεων; Γέρασε τόσο πολύ ο ελληνικός πληθυσμός μέσα σε λίγα χρόνια, ώστε αυξήθηκε τόσο πολύ το πλήθος των γερόντων;

Όταν μιλάμε για «συντάξεις γήρατος», η απάντηση φοβάμαι ότι είναι στον «ασφαλιστικό» ορισμό της λέξης «γήρατος», που είναι μάλλον διαφορετικός από αυτόν που θα βρει κανείς σε ένα λεξικό. Σύμφωνα με τα στατιστικά της ΗΔΙΚΑ (της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κοινωνικής Ασφάλισης), 720.000 συμπολίτες μας, νεότεροι των 65 ετών, εισπράττουν κάθε χρόνο 8,6 δις από αυτά τα 25 δις των συντάξεων γήρατος, και σύμφωνα με τα δημογραφικά στατιστικά, θα συνεχίσουν να τα εισπράττουν κατά μέσον όρο για άλλα τριάντα τουλάχιστον χρόνια, δηλαδή σε πολλές περιπτώσεις περισσότερα από όσα χρόνια εργάστηκαν. Το ένα τρίτο δηλαδή του συνολικού κόστους. Από αυτούς, 200.000 άνθρωποι είναι νεότεροι από 55 ετών και προφανώς οι περισσότεροι βγήκαν στην σύνταξη τα τελευταία χρόνια.

Μία μητέρα ανήλικων τέκνων στα 50 της, μπορεί να είναι ακόμη πολύ νέα για να αναζητήσει την προσωπική της ευτυχία από την αρχή, απαλλαγμένη από το εργασιακό στρες. Ειδικά αν είναι έξυπνη (και προνομιούχα) και το κάνει εις βάρος των συνομηλίκων της. Αν είναι μάλιστα πολύ έξυπνη θα βρει έναν επίσης έξυπνο (και προνομιούχο) σύντροφο, που θα ζει κι αυτός εις βάρος των συνομηλίκων του, και θα έχουν όλον τον χρόνο να ξοδεύουν μαζί τα εφ’ άπαξ τους, όσο οι συνομήλικοι και οι νεότεροί τους θα επιτελούν το κοινωνικό τους καθήκον να πληρώνουν τις συντάξεις τους, από μισθούς συχνά χαμηλότερους από τις συντάξεις αυτές (1.000 € κατά μέσον όρο, ενώ οι μη προνομιούχοι που βγαίνουν στην σύνταξη μετά τα 65 κατεβάζουν τον μέσο όρο στα 800 €). Ή να συμπληρώνουν τις συντάξεις αυτές παράνομα με εισοδήματα από την γκρίζα ή μαύρη περιοχή της οικονομίας. Θα έχουν την συνείδησή τους ήσυχη γιατί θα νομίζουν ότι αυτά τα λεφτά τα έχουν πληρώσει. Και δεν θα τους πειράζει καθόλου που στα στατιστικά του συστήματος ESSPROS θα καταχωρούνται, πενήντα χρονών άνθρωποι, ως γέροντες. Ποιος κοιτάει άλλως τε τα στατιστικά.

Δημοσιεύθηκε στην “Καθημερινή της Κυριακής” 5 Φεβρουαρίου 2017
Ο Γρηγόρης Φαρμάκης είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στατιστικής και πληροφορικής Agilis.

 

 

Ο Γρηγόρης Φαρμάκης είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στατιστικής και πληροφορικής Agilis.

Αυτή τη χρονιά θα το καταφέρω.

url-4

Τα τελευταία χρόνια, πλήθος ερευνών της ανθρώπινης συμπεριφοράς, καταγράφουν κάτι που οι περισσότεροι γνωρίζουμε εμπειρικά: ελάχιστοι καταφέρνουμε να κρατήσουμε τις “υποσχέσεις” που δίνουμε στον εαυτό μας στο ξεκίνημα κάθε νέας χρονιάς. Οι περισσότερες υποσχέσεις αφορούν το βάρος, το fitness, το κόψιμο του τσιγάρου.

Με τον πρώτο μήνα το έτους να τελειώνει τις ερχόμενες ημέρες σκεφτήκαμε να σας προτείνουμε να διαβάσετε τη σειρά άρθρων της ψυχοθεραπεύτριας Νάσιας Ευθυμιοπούλου στα οποία εξετάζει τους τρόπους για να κρατήσουμε τις υποσχέσεις που δίνουμε στον εαυτό μας στην αρχή κάθε χρονιάς.

Στο πρώτο άρθρο της σειράς με τον τίτλο “Αυτή τη χρονιά θα τα καταφέρω” υποστηρίζει με τρόπο κατηγορηματικό πως κάθε νέα συμπεριφορά μαθαίνεται, εαν γνωρίζουμε τον τρόπο και στη συνέχεια εξετάζει τους λόγους που δεν καταφέρνουμε να κρατήσουμε τις υποσχέσεις μας προς τον εαυτό μας. Ως βασική αιτία ξεχωρίζει τον φόβο και προτείνει κάποιους τρόπους διαχείρισής του.

Στο δεύτερο άρθρο, επιχειρηματολογεί πάνω στην ιδέα ότι ο λόγος που συχνά αποτυγχάνουμε να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας είναι γιατί δεν… ξέρουμε τί θέλουμε από τη ζωή μας! Προτείνει κάποιες τεχνικές να βάλουμε τα πράγματα μέσα στο κεφάλι μας στη θέση τους.

Στο τρίτο άρθρο της σειράς καταπιάνεται με τον καθοριστικό ρόλο που έχει στην εκπλήρωση των στόχων μας η εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας. Μας έκανε εντύπωση ο “κανόνας 18/40/60”

“Υπάρχει ο γνωστός “κανόνας” 18/40/60: όταν είμαστε 18 ανησυχούμε για το τι σκέφτεται όλος ο υπόλοιπος κόσμος για εμάς. Στα 40, αδιαφορούμε για το τι σκέφτονται οι άλλοι και στα 60 συνειδητοποιούμε πως κανένας δεν ασχολιόταν μαζί μας”.

Διαβάστε και τα τρία άρθρα στο μπλογκ “Analyse this #not”.  Είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα.

 

Εβδομάδα 23-27 Ιανουαρίου: Τα δύο κρίσιμα ραντεβού για την αξιολογηση

url-3

Δύο είναι τα κρίσιμα ραντεβού που θα καθορίσουν τη στάση της κυβέρνησης στο κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης.

Σήμερα, 23 Ιανουαρίου, συνεδριάζει (Γιάννης Κουτσομύτης-Ευρώπη και Ελλάδα) το Συμβούλιο Διευθυντών του ESM με θέμα την “ενεργοποίηση” των βραχυπρόθεσμών παρεμβάσεων στο χρέος.

Στην πραγματικότητα, όμως στη συνάντηση θα διαφανούν οι προθέσεις των δανειστών. Ανάλογα με την έκβασή της θα διαμορφωθεί η τελική θέση της κυβέρνησης προς τους θεσμούς το αργότερο έως την Τετάρτη.

Δεύτερο κρίσιμο ραντεβού το Eurogroup της Πέμπτης. με πρώτο θέμα και πάλι τη χώρα μας, με την ελπίδα να καταγραφεί πρόοδος που θα ανοίξει τον δρόμο για την επιστροφή της Τρόικας στην Αθήνα και την επανεκκίνηση των συζητήσεων με τους δανειστές. Είναι σαφές πως από την έκβαση του Eurogroup θα εξαρτηθεί και η τύχη της αξιολόγησης.

Η κυβέρνηση όλο αυτό το βαφτίζει “δύσκολη αναμέτρηση” όμως είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας άλλον ένα επώδυνο συμβιβασμό που θα αφορά τη νομοθέτηση μέτρων λιτότητας και πέραν του 2018. Τα μέτρα αυτά αναμένεται να περιλαμβάνουν περικοπές συντάξεων, με πιθανότερο σενάριο την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, που φέρνει μειώσεις έως και 30% στις συντάξεις, αλλά και τη μείωση του αφορολόγητου αν όχι στο επίπεδο των 3.500 ευρώ που επιθυμεί το ΔΝΤ, σίγουρα στο όριο των 6.000 – 7.000 ευρώ, από τα 8.636 ευρώ που περικόπηκε τον περασμένο Μάιο.

Άλλωστε για το τελευταίο, τη μείωση του αφορολόγητου, πήραμε μια πρόγευση από τον Υπουργό Οικονομίας Δημήτρη Παπαδημητρίου ο οποίος στα Τρίκαλα το προανήγγειλε (Naftemporiki.gr) για να το διαψεύσει το ΥΠΟΙΚ (Naftemporiki.gr) με non paper λίγες ώρες αργότερα.

Αυτό ερμηνεύεται από τους περισσότερους ως σημάδι της πρόθεσης της κυβέρνησης να μειώσει το αφορολόγητο όμως εμείς πιστεύουμε ότι απλώς η κυβέρνηση δεν έχει αποφασίσει ακόμα εαν θα κάνει τον συμβιβασμό και θα κλείσει την αξιολόγηση και επιχειρεί να κρατήσει αραγή την εικόνα της σκληρής, σύμφωνα με την επικοινωνιακή φούσκα των “κόκκινων γραμμών”. εφόσον η αξιολόγηση δεν κλείσει και οδηγηθούμε είτε σε ρήξη με τους δανειστές είτε σε εκλογές.

Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή την εβδομάδα η κατάσταση θα ξεκαθαρίσει και όχι γιατί το θέλει η κυβέρνηση αλλά γιατί θα το επιβάλλουν οι δανειστές και ο χρόνος που κυλάει πλέον αντίστροφα σε όλα τα επίπεδα.

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου.

Τι ισχύει για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι μετά τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας.

Picture 30

Ζητήσαμε από τον δικηγόρο και ειδικο για θέματα κοινωνικής ασφάλισης κ.Διονύση Ρίζο να μας μας απαντήσει στις βασικές ερωτήσεις που προκύπτουν από την εγκύκλιο για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι.

Υπαγόμενα Πρόσωπα.
Οι ασφαλισμένοι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι υπαγόμενοι στην ασφάλιση του ΟΑΕΕ (αυτοαπασχολούμενοι) ή του ΕΤΑΑ (γιατροί, φαρμακοποιοί, οδοντίατροι, κτηνίατροι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι) οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Αντισυμβαλλόμενοι.
Για την εφαρμογή της ρύθμισης προϋπόθεση είναι η παροχή υπηρεσιών από τον ασφαλισμένο σε εργοδότη που μπορεί να είναι φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο (εταιρεία) ή όμιλος εταιρειών ή περισσότερα από 1 νομικά ή φυσικά πρόσωπα, τα οποία επιδιώκουν κοινό οικονομικό σκοπό, και συνήθως πρόκειται για επιχειρήσεις που ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο, έχουν κοινές εγκαταστάσεις.

Πότε οι ασφαλιστικές εισφορές επιμερίζονται σε 2/3 για τον εργοδότη και 1/3 για τον εργαζόμενο;
Για την εφαρμογή της ρύθμισης που χαρακτηρίζει τον απασχολούμενο ως «οιονεί μισθωτό» και επιμερίζει τις ασφαλιστικές εισφορές σε 2/3 που υποχρεούται να καταβάλλει ο εργοδότης και 1/3 που υποχρεούται να καταβάλλει ο εργαζόμενος θα πρέπει η παροχή υπηρεσιών να γίνεται σε 1 ή 2 το πολύ πρόσωπα/αντισυμβαλλόμενους φυσικά ή νομικά, η σχέση που συνδέει τους αντισυμβαλλόμενους θα πρέπει να έχει χαρακτήρα πάγιας συνεργασίας και διάρκειας στο χρόνο, να είναι αποκλειστική και θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι η εν λόγω σχέση δεν είναι ευκαιριακή. Έτσι το 100% του εισοδήματος του εργαζομένου από την πηγή της θα πρέπει να προέρχεται από 1 ή 2 το πολύ εργοδότες.

Πως κατανέμεται η ασφαλιστική εισφορά;
Ο αντισυμβαλλόμενος εργοδότης έχει υποχρέωση καταβολής μέρους της ασφαλιστικής εισφοράς του ασφαλισμένου και συγκεκριμένα τα 2/3 αυτής. Το ποσοστό αυτό αφορά στην κύρια σύνταξη, την υγειονομική περίθαλψη καθώς επίσης και την επικουρική σύνταξη και το εφάπαξ (όπου προβλέπονται). Το υπόλοιπο 1/3 το καταβάλλει ο ίδιος ο εργαζόμενος.

Τι ποσά εισφορών καταβάλλονται;
Για επαγγελματίες  ασφαλισμένους στον πρώην ΟΑΕΕ  καταβάλλονται εισφορές σε  ποσοστό 26,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος  επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3

Για γιατρούς, φαρμακοποιούς, οδοντιάτρους, κτηνιάτρους κλπ και μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ χωρίς επικουρικό ασφαλισμένους στο πρώην ΕΤΑΑ καταβάλλονται εισφορές σε ποσοστό 30,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3

Για μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ ασφαλισμένους στο πρώην ΕΤΑΑ καταβάλλονται εισφορές σε ποσοστό 37,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3.

Οι δικηγόροι που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών θεωρούνται εξ’ ολοκλήρου ελεύθεροι επαγγελματίες και καταβάλλουν μόνοι τους τις σχετικές εισφορές υπολογισμένες σε ποσοστό 37,95% επί του εισοδήματος τους από τη δραστηριότητα.

Ποια είναι η ελάχιστη και η μέγιστη εισοδηματική βάση υπολογισμού των εισφορών;
Η ελάχιστη βάση υπολογισμού των εισφορών είναι μηνιαίο εισόδημα 586 €. Στην περίπτωση που η αμοιβή του απασχολούμενου με μπλοκάκι είναι κάτω από αυτό το ποσόν τότε ο ασφαλισμένος υποχρεούται να καταβάλλει εξ ιδίων τη διαφορά στις εισφορές.

Παράδειγμα : Επαγγελματίας απασχολείται σε αποκλειστική και μοναδική απασχόληση με μπλοκάκι σε εργοδότη με αμοιβή 400 € / μήνα. Οι μηνιαίες του εισφορές είναι 107,8 € και θα πρέπει να καταβάλλει 71,8 € ο εργοδότης και 36 € ο ίδιος. Επειδή όμως οι ελάχιστες μηνιαίες εισφορές είναι σύμφωνα με το νόμο 157,9 €, ο ίδιος με δική του επιβάρυνση θα πρέπει να καταβάλλει επιπλέον 50,1 € ως συμπλήρωμα.

Το ανώτατο μηνιαίο εισόδημα επι του οποίου υπολογίζονται εισφορές είναι τα 5.860 €. Για αποδοχές πλέον αυτού του ποσού δεν υπολογίζονται εισφορές.

Παράδειγμα : Επαγγελματίας απασχολείται σε αποκλειστική και μοναδική απασχόληση με μπλοκάκι σε εργοδότη με αμοιβή 6.000 € / μήνα. Οι μηνιαίες του εισφορές είναι 1.579,2 € και θα πρέπει να καταβάλλει 1.052,8 € ο εργοδότης και 526,4 € ο ίδιος.

Το ανώτατος ετήσιο εισόδημα επί του οποίου υπολογίζονται ασφαλιστικές εισφορές ορίζεται σε 70.320 €, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το μηνιαίο πλαφόν των 5.860 €. Σε περιπτώσεις που η σύμβαση μεταξύ των μερών είναι μικρότερη του έτους, η ασφαλιστική εισφορά οριοθετείται σε μηνιαία βάση, και έτσι υπολογίζεται ανώτατη βάση υπολογισμού τις 5.860 €

Πώς γίνεται η καταγραφή και η δήλωση στον ΕΦΚΑ;
Ο ασφαλισμένος/εργαζόμενος είναι υπεύθυνος για την υπαγωγή του στη ρύθμιση αυτή της παρ. 9 του άρθρου 39 του ν. 4387/2016, καθώς καλείται ο ίδιος να αναγράφει πάνω στο ΔΠΥ ότι υπάγεται στις διατάξεις αυτές, ώστε να λαμβάνει γνώση ο αντισυμβαλλόμενος. Ο τελευταίος (εργοδότης) υποχρεούται να υποβάλλει ΑΠΔ στο τέλος κάθε μήνα, αναγάγοντας σε μηνιαία βάση την αμοιβή ώστε να προκύπτει το ποσό των εισφορών.

Αν ο αποδέκτης των υπηρεσιών (εργοδότης) δεν υποβάλλει ΑΠΔ παρά τη σχετική αναγραφή στο ΔΠΥ, τότε ο ασφαλισμένος/εργαζόμενος έχει δυνατότητα υποβολής υπεύθυνης δήλωσης στον ΕΦΚΑ περί της υπαγωγής του στην ειδική ρύθμιση αυτοδίκαια.Κατόπιν ο αντισυμβαλλόμενος (εργοδότης) λαμβάνει ενημέρωση από τον ΕΦΚΑ σχετικά με την οφειλή του, την οποία δύναται να αμφισβητήσει υποβάλλοντας αντιρρήσεις ενώπιον των αρμόδιων οργάνων του ΕΦΚΑ. Η διαδικασία αυτή θυμίζει σε αρκετά σημεία την διαδικασία ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ενώπιον του ΙΚΑ, ΣΕΠΕ κλπ. Μέχρι την επίλυση της διαφοράς ο ασφαλισμένος καταβάλει το σύνολο της ασφαλιστικής του εισφοράς.

Πότε εκπίπτει ο ασφαλισμένος από το δικαίωμα επιμερισμού των εισφορών;
Εάν μέσα στο έτος ο ασφαλισμένος απασχοληθεί και σε 3ο αντισυμβαλλόμενο/εργοδότη χάνει το δικαίωμα της καταβολής εισφορών ως μισθωτός και έχει υποχρέωση γνωστοποίησης της μεταβολής στον ΕΦΚΑ. Το ίδιο συμβαίνει και αν παύσει η παροχή υπηρεσιών με ΔΠΥ.

Ποιοι εξαιρούνται από την ρύθμιση :
-Οι απασχολούμενοι με έμμισθη εντολή δικηγόροι οι οποίοι καταβάλλουν εισφορές με βάση το άρθρο 38 παρ. 3.

-Οι (μη μισθωτοί) εταίροι και συνεργάτες δικηγορικών εταιρειών, δικηγορικών γραφείων, νομικών υπηρεσιών που απασχολούνται με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Οι εν λόγω υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές με βάση το 39 ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

-Οι ασφαλισμένοι που απασχολούνται ως μισθωτοί και αμείβονται ταυτόχρονα από τον ίδιο εργοδότη για τις υπηρεσίες τους ΚΑΙ με ΔΠΥ. Για τους εν λόγω ασφαλισμένους η εισφορά τους υπολογίζεται επί του συνόλου των αμοιβών ως να είναι μισθωτοί με βάση το άρθρο 38.

-Οι ασφαλισμένοι που απασχολούνται από έναν εργοδότη ως μισθωτοί (ασφάλιση ΙΚΑ, αρ. 38) και που απασχολούνται σε άλλο εργοδότη με ΔΠΥ. Οι εν λόγω ασφαλισμένοι για την δεύτερη δραστηριότητα καταβάλλουν εισφορές εξ ολοκλήρου ως ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς να επιβαρύνεται ο εργοδότης.

Η δικηγορική εταιρεία Διονύσης Ρίζος-Νεφέλη Σωτηροπούλου και Συνεργάτες είναι οι σύμβουλοι του FACT για θέματα εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Η εταιρεία τους θεωρείται ως η κορυφαία στα θέματα Εργατικού και Ασφαλιστικού Δικαίου. 

Δείκτης Εμπιστοσύνης της Edelman 2017

 

Για 17η συνεχή χρονιά η εταιρεία Edelman δημοσιεύει τον “Δείκτη Εμπιστοσύνης” μια αξιόπιστη έρευνα κοινής γνώμης που αποτυπώνει τη στάση των πολιτών ανά τον πλανήτη απέναντι στα πρόσωπα και τους οργανωμένους θεσμούς της κοινωνίας. Είθισται η δημοσίευση του Δεικτη Εμπιστοσύνης κάθε χρονιά να δημοσιεύεται την παραμονή της έναρξης του World Economic Forum από τον ίδιο τον R.Edelman στο Νταβός της Ελβετίας.

Η φετινή έρευνα και μετά τα θυελλώδη πολιτικά γεγονότα του 2016 αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ήρθε να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους μας.

Καταγράφεται κι  άλλη, μεγαλύτερη υποχώρηση της εμπιστοσύνης προς κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, media, ΜΚΟ

Το 71% δηλώνει ότι δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη σε κυβερνητικά στελέχη, ενώ το 63% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τους διευθύνοντες συμβούλους επιχειρήσεων. Η καθίζηση του κλίματος εμπιστοσύνης συμπληρώνεται από τα ποσοστά στα media, αλλά και στις ΜΚΟ, που και αυτές έχασαν μέρος της εκτίμησης του γενικού κοινού.

Τα δύο τρίτα των απαντήσεων δείχνουν ότι οι πολίτες πιστεύουν ότι το σημερινό σύστημα λειτουργεί εναντίον των απλών πολιτών. Μάλιστα το 50% των πολιτών υψηλού μορφωτικού επιπέδου δηλώνουν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα.

Η υποχώρηση σε όλους σχεδόν τους δείκτες εμπιστοσύνης ήταν συνεχής τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά η φετινή είναι ακόμα μεγαλύτερη και έρχεται σε συνέχεια εκλογικών αποτελεσμάτων του 2016, που πιστοποίησαν και με αυτό τον τρόπο τα ευρήματα των ερευνών και του Trust Barometer.

Εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις έχει λιγότερο από to 43% στις αναπτυσόμενες χώρες και κάτω από to 25% στις ανεπτυγμένες. Η αξιοπιστία των διευθυνόντων συμβούλων έπεσε κατά 12% μέσα σε ένα χρόνο. Η εμπιστοσύνη σε κάποιο ‘πρόσωπο σαν και μένα’ έχει φθάσει το επίπεδο αυτής προς πανεπιστημιακούς ή ειδικούς, που είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν προς κυβερνητικά στελέχη ή διευθύνοντες συμβούλους. Η υποχώρηση των ΜΚΟ αποδίδεται στο ότι θεωρούνται καλές στο να βοηθούν τους πιο αδύνατους, αλλά δεν έχουν πετύχει στο να υποστηρίζουν τα μεσαία στρώματα.

Το 60% του γενικού πληθυσμού έχει ανησυχία μήπως χάσει τη δουλειά του λόγω παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία, μαζί με τις γρήγορες τεχνολογικές αλλαγές, τη διαφθορά και τη μετανάστευση αποτελούν τα κύρια θέματα που απασχολούν τους πολίτες του κόσμου.

Tα στοιχεία του Trust Barometer, όπως κάθε χρόνο, δίνουν υλικό σε σημαντικά Μέσα όπως Financial Times, New York Times, Reuters, Bloomberg κλπ για να δημοσιεύσουν αναλύσεις σχετικά με την κρίση εμπιστοσύνης, την πόλωση, το λαϊκισμό και τις τάσεις που θα επηρεάσουν τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (Γαλλία, Γερμανία κλ)

Τα πλήρη στοιχεία της έρευνας εδώ.

Ζητήσαμε το σχόλιο του κ.Στάθη Χαϊκάλη, Προέδρου της Communication Effect που εκπροσωπεί στη χώρα μας και σε χώρες της ΝΑ Ευρώπης την εταιρεία Edelman

“Η έρευνα της Edelman καταγράφει ότι η διαχείριση της κρίσης της Ελλάδας πριν 6 χρόνια ήταν η απαρχή της συνεχούς υποχώρησης της εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας είχε το δυσάρεστο προνόμιο να προηγείται χρονικά στην πορεία μείωσης της εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς. Τώρα που η τάση αυτή ενισχύεται αισθητά στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, τα περιθώρια να επικαλείται η Ελλάδα ιδιαιτερότητες φαίνεται να στενεύουν”.