Σημειώσεις

Τι ισχύει για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι μετά τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας.

Picture 30

Ζητήσαμε από τον δικηγόρο και ειδικο για θέματα κοινωνικής ασφάλισης κ.Διονύση Ρίζο να μας μας απαντήσει στις βασικές ερωτήσεις που προκύπτουν από την εγκύκλιο για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι.

Υπαγόμενα Πρόσωπα.
Οι ασφαλισμένοι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι υπαγόμενοι στην ασφάλιση του ΟΑΕΕ (αυτοαπασχολούμενοι) ή του ΕΤΑΑ (γιατροί, φαρμακοποιοί, οδοντίατροι, κτηνίατροι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι) οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Αντισυμβαλλόμενοι.
Για την εφαρμογή της ρύθμισης προϋπόθεση είναι η παροχή υπηρεσιών από τον ασφαλισμένο σε εργοδότη που μπορεί να είναι φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο (εταιρεία) ή όμιλος εταιρειών ή περισσότερα από 1 νομικά ή φυσικά πρόσωπα, τα οποία επιδιώκουν κοινό οικονομικό σκοπό, και συνήθως πρόκειται για επιχειρήσεις που ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο, έχουν κοινές εγκαταστάσεις.

Πότε οι ασφαλιστικές εισφορές επιμερίζονται σε 2/3 για τον εργοδότη και 1/3 για τον εργαζόμενο;
Για την εφαρμογή της ρύθμισης που χαρακτηρίζει τον απασχολούμενο ως «οιονεί μισθωτό» και επιμερίζει τις ασφαλιστικές εισφορές σε 2/3 που υποχρεούται να καταβάλλει ο εργοδότης και 1/3 που υποχρεούται να καταβάλλει ο εργαζόμενος θα πρέπει η παροχή υπηρεσιών να γίνεται σε 1 ή 2 το πολύ πρόσωπα/αντισυμβαλλόμενους φυσικά ή νομικά, η σχέση που συνδέει τους αντισυμβαλλόμενους θα πρέπει να έχει χαρακτήρα πάγιας συνεργασίας και διάρκειας στο χρόνο, να είναι αποκλειστική και θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι η εν λόγω σχέση δεν είναι ευκαιριακή. Έτσι το 100% του εισοδήματος του εργαζομένου από την πηγή της θα πρέπει να προέρχεται από 1 ή 2 το πολύ εργοδότες.

Πως κατανέμεται η ασφαλιστική εισφορά;
Ο αντισυμβαλλόμενος εργοδότης έχει υποχρέωση καταβολής μέρους της ασφαλιστικής εισφοράς του ασφαλισμένου και συγκεκριμένα τα 2/3 αυτής. Το ποσοστό αυτό αφορά στην κύρια σύνταξη, την υγειονομική περίθαλψη καθώς επίσης και την επικουρική σύνταξη και το εφάπαξ (όπου προβλέπονται). Το υπόλοιπο 1/3 το καταβάλλει ο ίδιος ο εργαζόμενος.

Τι ποσά εισφορών καταβάλλονται;
Για επαγγελματίες  ασφαλισμένους στον πρώην ΟΑΕΕ  καταβάλλονται εισφορές σε  ποσοστό 26,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος  επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3

Για γιατρούς, φαρμακοποιούς, οδοντιάτρους, κτηνιάτρους κλπ και μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ χωρίς επικουρικό ασφαλισμένους στο πρώην ΕΤΑΑ καταβάλλονται εισφορές σε ποσοστό 30,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3

Για μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ ασφαλισμένους στο πρώην ΕΤΑΑ καταβάλλονται εισφορές σε ποσοστό 37,95% επί του μηνιαίου εισοδήματος επιμερισμένες σε 2/3 και 1/3.

Οι δικηγόροι που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών θεωρούνται εξ’ ολοκλήρου ελεύθεροι επαγγελματίες και καταβάλλουν μόνοι τους τις σχετικές εισφορές υπολογισμένες σε ποσοστό 37,95% επί του εισοδήματος τους από τη δραστηριότητα.

Ποια είναι η ελάχιστη και η μέγιστη εισοδηματική βάση υπολογισμού των εισφορών;
Η ελάχιστη βάση υπολογισμού των εισφορών είναι μηνιαίο εισόδημα 586 €. Στην περίπτωση που η αμοιβή του απασχολούμενου με μπλοκάκι είναι κάτω από αυτό το ποσόν τότε ο ασφαλισμένος υποχρεούται να καταβάλλει εξ ιδίων τη διαφορά στις εισφορές.

Παράδειγμα : Επαγγελματίας απασχολείται σε αποκλειστική και μοναδική απασχόληση με μπλοκάκι σε εργοδότη με αμοιβή 400 € / μήνα. Οι μηνιαίες του εισφορές είναι 107,8 € και θα πρέπει να καταβάλλει 71,8 € ο εργοδότης και 36 € ο ίδιος. Επειδή όμως οι ελάχιστες μηνιαίες εισφορές είναι σύμφωνα με το νόμο 157,9 €, ο ίδιος με δική του επιβάρυνση θα πρέπει να καταβάλλει επιπλέον 50,1 € ως συμπλήρωμα.

Το ανώτατο μηνιαίο εισόδημα επι του οποίου υπολογίζονται εισφορές είναι τα 5.860 €. Για αποδοχές πλέον αυτού του ποσού δεν υπολογίζονται εισφορές.

Παράδειγμα : Επαγγελματίας απασχολείται σε αποκλειστική και μοναδική απασχόληση με μπλοκάκι σε εργοδότη με αμοιβή 6.000 € / μήνα. Οι μηνιαίες του εισφορές είναι 1.579,2 € και θα πρέπει να καταβάλλει 1.052,8 € ο εργοδότης και 526,4 € ο ίδιος.

Το ανώτατος ετήσιο εισόδημα επί του οποίου υπολογίζονται ασφαλιστικές εισφορές ορίζεται σε 70.320 €, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το μηνιαίο πλαφόν των 5.860 €. Σε περιπτώσεις που η σύμβαση μεταξύ των μερών είναι μικρότερη του έτους, η ασφαλιστική εισφορά οριοθετείται σε μηνιαία βάση, και έτσι υπολογίζεται ανώτατη βάση υπολογισμού τις 5.860 €

Πώς γίνεται η καταγραφή και η δήλωση στον ΕΦΚΑ;
Ο ασφαλισμένος/εργαζόμενος είναι υπεύθυνος για την υπαγωγή του στη ρύθμιση αυτή της παρ. 9 του άρθρου 39 του ν. 4387/2016, καθώς καλείται ο ίδιος να αναγράφει πάνω στο ΔΠΥ ότι υπάγεται στις διατάξεις αυτές, ώστε να λαμβάνει γνώση ο αντισυμβαλλόμενος. Ο τελευταίος (εργοδότης) υποχρεούται να υποβάλλει ΑΠΔ στο τέλος κάθε μήνα, αναγάγοντας σε μηνιαία βάση την αμοιβή ώστε να προκύπτει το ποσό των εισφορών.

Αν ο αποδέκτης των υπηρεσιών (εργοδότης) δεν υποβάλλει ΑΠΔ παρά τη σχετική αναγραφή στο ΔΠΥ, τότε ο ασφαλισμένος/εργαζόμενος έχει δυνατότητα υποβολής υπεύθυνης δήλωσης στον ΕΦΚΑ περί της υπαγωγής του στην ειδική ρύθμιση αυτοδίκαια.Κατόπιν ο αντισυμβαλλόμενος (εργοδότης) λαμβάνει ενημέρωση από τον ΕΦΚΑ σχετικά με την οφειλή του, την οποία δύναται να αμφισβητήσει υποβάλλοντας αντιρρήσεις ενώπιον των αρμόδιων οργάνων του ΕΦΚΑ. Η διαδικασία αυτή θυμίζει σε αρκετά σημεία την διαδικασία ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ενώπιον του ΙΚΑ, ΣΕΠΕ κλπ. Μέχρι την επίλυση της διαφοράς ο ασφαλισμένος καταβάλει το σύνολο της ασφαλιστικής του εισφοράς.

Πότε εκπίπτει ο ασφαλισμένος από το δικαίωμα επιμερισμού των εισφορών;
Εάν μέσα στο έτος ο ασφαλισμένος απασχοληθεί και σε 3ο αντισυμβαλλόμενο/εργοδότη χάνει το δικαίωμα της καταβολής εισφορών ως μισθωτός και έχει υποχρέωση γνωστοποίησης της μεταβολής στον ΕΦΚΑ. Το ίδιο συμβαίνει και αν παύσει η παροχή υπηρεσιών με ΔΠΥ.

Ποιοι εξαιρούνται από την ρύθμιση :
-Οι απασχολούμενοι με έμμισθη εντολή δικηγόροι οι οποίοι καταβάλλουν εισφορές με βάση το άρθρο 38 παρ. 3.

-Οι (μη μισθωτοί) εταίροι και συνεργάτες δικηγορικών εταιρειών, δικηγορικών γραφείων, νομικών υπηρεσιών που απασχολούνται με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Οι εν λόγω υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές με βάση το 39 ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

-Οι ασφαλισμένοι που απασχολούνται ως μισθωτοί και αμείβονται ταυτόχρονα από τον ίδιο εργοδότη για τις υπηρεσίες τους ΚΑΙ με ΔΠΥ. Για τους εν λόγω ασφαλισμένους η εισφορά τους υπολογίζεται επί του συνόλου των αμοιβών ως να είναι μισθωτοί με βάση το άρθρο 38.

-Οι ασφαλισμένοι που απασχολούνται από έναν εργοδότη ως μισθωτοί (ασφάλιση ΙΚΑ, αρ. 38) και που απασχολούνται σε άλλο εργοδότη με ΔΠΥ. Οι εν λόγω ασφαλισμένοι για την δεύτερη δραστηριότητα καταβάλλουν εισφορές εξ ολοκλήρου ως ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς να επιβαρύνεται ο εργοδότης.

Η δικηγορική εταιρεία Διονύσης Ρίζος-Νεφέλη Σωτηροπούλου και Συνεργάτες είναι οι σύμβουλοι του FACT για θέματα εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Η εταιρεία τους θεωρείται ως η κορυφαία στα θέματα Εργατικού και Ασφαλιστικού Δικαίου. 

Δείκτης Εμπιστοσύνης της Edelman 2017

 

Για 17η συνεχή χρονιά η εταιρεία Edelman δημοσιεύει τον “Δείκτη Εμπιστοσύνης” μια αξιόπιστη έρευνα κοινής γνώμης που αποτυπώνει τη στάση των πολιτών ανά τον πλανήτη απέναντι στα πρόσωπα και τους οργανωμένους θεσμούς της κοινωνίας. Είθισται η δημοσίευση του Δεικτη Εμπιστοσύνης κάθε χρονιά να δημοσιεύεται την παραμονή της έναρξης του World Economic Forum από τον ίδιο τον R.Edelman στο Νταβός της Ελβετίας.

Η φετινή έρευνα και μετά τα θυελλώδη πολιτικά γεγονότα του 2016 αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ήρθε να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους μας.

Καταγράφεται κι  άλλη, μεγαλύτερη υποχώρηση της εμπιστοσύνης προς κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, media, ΜΚΟ

Το 71% δηλώνει ότι δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη σε κυβερνητικά στελέχη, ενώ το 63% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τους διευθύνοντες συμβούλους επιχειρήσεων. Η καθίζηση του κλίματος εμπιστοσύνης συμπληρώνεται από τα ποσοστά στα media, αλλά και στις ΜΚΟ, που και αυτές έχασαν μέρος της εκτίμησης του γενικού κοινού.

Τα δύο τρίτα των απαντήσεων δείχνουν ότι οι πολίτες πιστεύουν ότι το σημερινό σύστημα λειτουργεί εναντίον των απλών πολιτών. Μάλιστα το 50% των πολιτών υψηλού μορφωτικού επιπέδου δηλώνουν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα.

Η υποχώρηση σε όλους σχεδόν τους δείκτες εμπιστοσύνης ήταν συνεχής τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά η φετινή είναι ακόμα μεγαλύτερη και έρχεται σε συνέχεια εκλογικών αποτελεσμάτων του 2016, που πιστοποίησαν και με αυτό τον τρόπο τα ευρήματα των ερευνών και του Trust Barometer.

Εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις έχει λιγότερο από to 43% στις αναπτυσόμενες χώρες και κάτω από to 25% στις ανεπτυγμένες. Η αξιοπιστία των διευθυνόντων συμβούλων έπεσε κατά 12% μέσα σε ένα χρόνο. Η εμπιστοσύνη σε κάποιο ‘πρόσωπο σαν και μένα’ έχει φθάσει το επίπεδο αυτής προς πανεπιστημιακούς ή ειδικούς, που είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν προς κυβερνητικά στελέχη ή διευθύνοντες συμβούλους. Η υποχώρηση των ΜΚΟ αποδίδεται στο ότι θεωρούνται καλές στο να βοηθούν τους πιο αδύνατους, αλλά δεν έχουν πετύχει στο να υποστηρίζουν τα μεσαία στρώματα.

Το 60% του γενικού πληθυσμού έχει ανησυχία μήπως χάσει τη δουλειά του λόγω παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία, μαζί με τις γρήγορες τεχνολογικές αλλαγές, τη διαφθορά και τη μετανάστευση αποτελούν τα κύρια θέματα που απασχολούν τους πολίτες του κόσμου.

Tα στοιχεία του Trust Barometer, όπως κάθε χρόνο, δίνουν υλικό σε σημαντικά Μέσα όπως Financial Times, New York Times, Reuters, Bloomberg κλπ για να δημοσιεύσουν αναλύσεις σχετικά με την κρίση εμπιστοσύνης, την πόλωση, το λαϊκισμό και τις τάσεις που θα επηρεάσουν τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (Γαλλία, Γερμανία κλ)

Τα πλήρη στοιχεία της έρευνας εδώ.

Ζητήσαμε το σχόλιο του κ.Στάθη Χαϊκάλη, Προέδρου της Communication Effect που εκπροσωπεί στη χώρα μας και σε χώρες της ΝΑ Ευρώπης την εταιρεία Edelman

“Η έρευνα της Edelman καταγράφει ότι η διαχείριση της κρίσης της Ελλάδας πριν 6 χρόνια ήταν η απαρχή της συνεχούς υποχώρησης της εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας είχε το δυσάρεστο προνόμιο να προηγείται χρονικά στην πορεία μείωσης της εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς. Τώρα που η τάση αυτή ενισχύεται αισθητά στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, τα περιθώρια να επικαλείται η Ελλάδα ιδιαιτερότητες φαίνεται να στενεύουν”.

 

Η Βιβλιοθήκη του FACT στον Amagi (12/01/17): Γιάννης Παπαδογιάννης

Papadogiannis

Στην πρώτη εκπομπή για το 2017 συζητάμε στον Amagi Radio με τον Γιάννη Παπαδογιάννη, συγγραφέα του βιβλίου “Από το μεγάλο πάρτι στη χρεοκοπία” (Εκδόσεις Παπαδόπουλου). Το βιβλίο είναι μέσα σ’αυτά που έχουμε επιλέξει για τη “Βιβλιοθήκη του FACT” και το έχουμε εντάξει στην 4η ενότητα της Βιβλιοθήκης μας: “Θεσμοί και Συμπεριφορές στην ελληνική Οικονομία”.

Ο Γιάννης Παπαδογιάννης είναι δημοσιογράφος, εργάζεται στην εφημερίδα “Καθημερινή” (άρθρα του διαβάζετε εδώ ). Έχει σπουδάσει Οικονομικά και εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στον ημερήσιο Τύπο από το 1994. Στα τέλη του 1914 αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο που θα εξηγεί πώς φτάσαμε στην κρίση και την κατάρρευση του κράτους.

Πιάνει το νήμα της ιστορίας από το 1980 ώστε να αποκτήσει ο αναγνώστης μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης. Σύμφωνα με τον συγγραφέα στο ’80 μπορεί κανείς να εντοπίσει κάποιες από τις ρίζες του ελληνικού προβλήματος. Δεν στέκεται βέβαια στη δεκαετία του 1980 αλλά πάει και πιο πίσω, στη συζήτηση για το αναπτυξιακό πρότυπο που ξεκίνησε μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο (“Εκθεση Βαρβαρέσου”, “Έκθεση Πόρτερ”). Στόχος του συγγραφέα ήταν να αφηγηθεί την ιστορία με τρόπο που οι αναγνώστες να καταλάβουν τί συνέβη στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και τί φταίει τέλος πάντων.

Στα πρώτα 20′ της εκπομπής συζητάμε την ιστορία του βιβλίου και τη μέθοδό του καθώς και την κεντρική του ιδέα.

Βασική ιδέα του βιβλίου είναι ότι στη μεταπολιτευτική ιστορία μια σειρά από πολιτικές συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται προκαλούν προβλήματα που δεν επιλύονται. Κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα βρέθηκε μπροστά στο πρόβλημα του γύρισε την πλάτη γιατί δεν θέλησε να το επιλύσει.

Η διόγκωση του κράτους και στη συνέχεια ο υπέρμετρος δανεισμός για να συντηρηθεί αυτό το τεράστιο κράτος, το πελατειακό σύστημα των σχέσεων που δημιουργησε μια διαπλοκή που ενέπλεξε ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας, από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις μέχρι τον Τύπο και τις Τράπεζες  και βέβαια η πεισματική άρνηση του πολιτικού συστήματος να κάνει ό,τι έπρεπε κάθε φορά ήταν η βασική αιτία της αποτυχίας, σύμφωνα με τον συγγραφέα.

Κάθε φορά που βρισκόταν κάποιος πρόθυμος ν’αλλαξει τα πάντα (ο συγγραφέας αναφέρει την περίπτωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη) αντιμετώπιζε ισχυρές αντιδράσεις και πολιτικές πιέσεις από το σύνολο του συστήματος και το ίδιο του το κόμμα.
Στην περίοδο Σημίτη ενώ είχαμε το μεγάλο κατόρθωμα της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ διογκώθηκε η διαφθορά και υπήρξε και το μεγάλο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου που πέραν όλων των άλλων δημιούργησε μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα.
Η Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή μπορεί να μην είναι η βασική υπαίτια για την κρίση αλλά αντί να πατήσει το φρένο, πάτησε το γκάζι και η χώρα συνεντρίβη πάνω στον τοίχο της πραγματικότητας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε να αντιμετωπίσει μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης από τους εταίρους. Η “απογραφή” Αλογοσκούφη που είχε προηγηθεί αλλά και η αλλαγή των δημοσιονομικών στοιχείων τρείς φορές έκαναν την Ελλάδα αναξιόπιστη στα μάτια των εταίρων που υιοθέτησαν μια τιμωρητική στάση εναντίον της επιβάλλοντας ένα εισπρακτικό παρά μεταρρυθμιστικό μνημόνιο.
Διαπραγματεύθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου; Δεν μπορούσε να κάνει πολλά.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα, μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρει ο Αντώνης Σαμαράς, μοιραίο πρόσωπο για τη δημιουργία του “αντιμνημονιακού μετώπου”. Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτήρισε το μνημόνιο ως το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να γίνει και αρνήθηκε να το στηρίξει.

Μέχρι το τέλος της 1ης ώρας της εκπομπής. Συζητούμε όσα έγιναν πριν την έλευση του ΔΝΤ και όσα έκαναν οι πρώτες κυβερνήσεις.

Συμπεράσματα: έλλειψη συναίνεσης, απροθυμία για μεταρρυθμίσεις, άγνοια της πραγματικότητας και λαϊκισμός οδήγησαν στην καταστροφή.

Η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε σε θέση κλειδί ένα μοιραίο πρόσωπο στην ιστορία: τον Γιάνη Βαρουφάκη. Σύμφωνα με τον συγγραφέα οι ευθύνες του Γιάνη Βαρουφάκη για όσα συνέβησαν το καταστροφικό 2015 είναι τεράστιες και ξεπερνάνε αυτές του Πρωθυπουργού. Ο Βαρουφάκης παραπλάνησε συστηματικά την κοινή γνώμη και βέβαια και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ο οποίος βέβαια φαίνεται ότι ως ένα βαθμό ήθελε να παραπλανηθεί γιατί την επομένη ημέρα μετά το δημοψήφισμα του Ιουλίου, κατάλαβε τις συνέπειες που θα είχε η ρήξη με τους δανειστές και υπαναχώρησε.

Στην τελευταία μισή ωρα συζητάμε για τα επικοινωνιακά λάθη του φιλοευρωπαϊκού μετωπου. Για την καταστροφική ρητορική του “Μαζί τα φάγαμε” και βέβαια συζητούμε για το εαν θα κλείσει η αξιολόγηση.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Παπαδογιάννη 4ο μνημόνιο σημαίνει αυτόματα και 4η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και αυτό σημαίνει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας κούρεμα των καταθέσεων.

Εαν δεν κλείσει άμεσα η αξιολόγηση η χώρα μέχρι το τέλος του χρόνου θα βρίσκεται, πάλι, σε οριακό σημείο και αντιμέτωπη με κάθε είδους παραλογισμό: απο τη δραχμή μέχρι τους ψευδοπροφήτες τύπου Αρτέμη Σώρρα.

Ακούστε την εκπομπή! Διαβάστε το βιβλίο.

Νεο πρότζεκτ: “Η Βιβλιοθήκη του FACT”

IMG_1797

Το νεο πρότζεκτ του FACT απαντά στην επιθυμία μας να διευρύνουμε το αναγνωστικό μας κοινό με τρόπους που ξεπερνούν τους παραδοσιακούς που ειναι βέβαια η διαφήμιση και η επικοινωνία. Η παραγωγή περιεχομένου που αφορά περισσότερους και διαχέεται στην κοινή γνώμη και με αλλα κανάλια πλην του Διαδικτύου, ήταν μονόδρομος για να υλοποιηθεί η συγκεκριμένη στρατηγική.

Ταυτόχρονα, η παραγωγή του περιεχομένου, θα έπρεπε να υπακούει στην καταστατική αρχή λειτουργίας του μικρού μας Μέσου: Στην εποχή της μετα-αληθειας και των ψευδών ειδησεων προσπαθουμε να προάγουμε την εξακριβωμένη ενημερωση και τη σε βάθος γνώση των θεμάτων.
Φτιάξαμε λοιπον μια “Βιβλιοθήκη” που αποτελείται απο έξι ράφια και τη γεμίσαμε με βιβλία που οποιος τα διαβασει, θα εχει αποκτήσει μια καλη και κυριως πραγματική εικόνα για τη χώρα που λεγεται Ελλαδα και οσα την απασχολούν σε βάθος χρόνου.
Η “Βιβλιοθήκη του FACT” θα ειναι η πηγή απο την οποια θα αντλούμε τα θεματα για την εκπομπή μας στον Amagi Radio καθώς και για μια σειρά εκδηλώσεων που θα διοργανώσουμε με τον Amagi και σε συνεργασία με think tanks, φορείς και οργανισμούς.
Η “Βιβλιοθήκη του FACT” θα εμπλουτίζεται. Για αρχή παρουσιάζουμε τον “Κανόνα”.
Η “Βιβλιοθήκη του FACT” λειτουργεί ως ενα αφηγημα με σαφές ιδεολογικό πρόσημο. Ομως, τοσο στις εκπομπές οσο και στις εκδηλώσεις, θα επιδιώξουμε τη “ζύμωση” με τους χώρους που ο προοδευτικός κοσμος της χώρας εχει συγκρουστεί και συγκρούεται και παράγει γεγονότα και ιστορια δηλαδή τοσο με την παραδοσιακή δεξια οσο και με τη ριζοσπαστική αριστερα. Παράλληλα, αναζητούμε τρόπους οι αναγνώστες μας να αποκτήσουν εύκολη πρόσβαση στα ίδια τα βιβλία και κυριως να τα αποκτήσουν για να τα διαβάσουν και εκεινοι. Θα το λύσουμε κι αυτο γιατι θεωρούμε σημαντικό τα βιβλία αυτα να διαβαστούν.
Οι ενότητες της Βιβλιοθήκης του FACT για την ώρα ειναι οι εξης έξι:
1. Το Έθνος 2. Οι Θεσμοί 3. Τα Ραντεβού με την Ιστορια 4. Θεσμοί και συμπεριφορές στην ελληνική οικονομία. 5. Οι Πρωταγωνιστες 6. Οι κώδικες της επικοινωνίας και τα Φαινόμενα.
Η λίστα των βιβλίων διαμορφώνεται ως εξης:

1. To Έθνος

* Αντώνης Λιάκος, Πώς στοχάστηκαν το Έθνος αυτοί που ήθελαν ν’αλλάξουν
τον κόσμο. (Πόλις)
* Χάρης Μυλωνάς, Οικοδομώντας το Έθνος. (Επίκεντρο)
* Δημήτρης Τζιόβας, Ο Μύθος της Γενιάς του ’30. (Πόλις)
* Γιάννης Χαμηλάκης, Το Έθνος και τα ερείπιά του.(Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)

2. Οι Θεσμοί

* Νίκος Αλιβιζάτος, Το Σύνταγμα και οι εχθροί του. (Πόλις)
* Κώστας Κωστής, Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας.(Πατάκης)

3. Τα Ραντεβού με την Ιστορία.

* Στάθης Καλύβας, Καταστροφές και θρίαμβοι.(Εκδόσεις Παπαδόπουλος)
* Γιώργος Δερτιλής, Επτά Πόλεμοι, Τέσσερις Εμφύλιοι, Επτά Πτωχεύσεις.(Πόλις)

* Τάκης Σ.Παππάς, Σε τεντωμένο σκοινί. Εθνικές κρίσεις και πολιτικοί ακροβατισμοί από τον Τρικούπη έως τον Τσίπρα. (Ίκαρος)

4. Θεσμοί και συμπεριφορές στην ελληνική οικονομία.

* Αρίστος Δοξιάδης, Το Αόρατο Ρήγμα. (Ίκαρος)
* Μάνος Ματσαγγάνης, Η κοινωνική πολιτική σε δύσκολους καιρούς.(Κριτική)
* Γιάννης Παλαιολόγος, Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή. (Εστία)
* Γιάννης Παπαδογιάννης, Από το μεγάλο πάρτυ στη Χρεοκοπία.(Παπαδόπουλος)
* Γιώργος Παγουλάτος, Το νησί που φεύγει.(Παπαδόπουλος)

5. Οι Πρωταγωνιστές

* Λύντια Τρίχα, Χαρίλαος Τρικούπης. (Πολις)

 

6. Οι Κώδικες της Επικοινωνίας και τα Φαινόμενα.

* Βασίλη Βαμβακά, Ο Λόγος της Κρίσης.(Επίκεντρο)
*Γιάννης Βούλγαρης, Η Μεταπολιτευτική Ελλάδα 1974-2009 (Πόλις)
* Η Ελλάδα στη Δεκαετία του 80. Πολιτικό, Κοινωνικό Λεξικό.(Επίκεντρο)
* Γ.Σταυρακάκης, Ν.Σεβαστάκης, Λαϊκισμός, Αντιλαϊκισμός και Κρίση.(Νεφέλη)
*Α.Πανταζόπουλος, Ο αριστερός εθνολαϊκισμός. (Επίκεντρο)

*Από τη φωτογραφία λείπουν κάποια από τα βιβλία για τεχνικούς λόγους.

 

Υπουργός της κυβέρνησης ζήτησε από το Συμβούλιο της Ευρώπης να καταδικαστεί η χώρα

Το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ είναι σταθερή πηγή πληροφόρησης για εμάς. Κάνουμε πάντα τον κόπο και το διαβάζουμε ολόκληρο και δεν περιοριζόμαστε στην περίληψη του συνοδευτικού δελτίου τύπου.

Έτσι λοιπόν, σήμερα το πρωί κι ενώ διαβάζαμε το αναλυτικό δελτίο ανακαλύψαμε, έκπληκτοι, ότι ο Υπουργός Εργασίας κ.Γιώργος Κατρούγκαλος, στα τέλη του Οκτωβρίου και εκπροσωπώντας τη χώρα που είχε βρεθεί εναγόμενη στο Συμβούλιο της Ευρώπης από τη ΓΣΕΕ ζήτησε από το δικαστήριο να καταδικάσει τη χώρα ώστε να φανεί υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζόμενων!

Το απόσπασμα το διαβάζετε στην τελευταία παράγραφο της α’ενότητας.

Έτσι φθάσαμε στο σημείο, ο εκπρόσωπος της ελληνικής
κυβέρνησης που ήταν η εναγόμενη πλευρά και στην ακρόαση στο
Συμβούλιο της Ευρώπης, δηλαδή ο Υπουργός Εργασίας, να ζητά με το
ίδιο του το στόμα την καταδίκη της χώρας του, ώστε να εμφανισθεί ως
υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όντως, μία τέτοια
προσέγγιση υπογραμμίζει με τον κατηγορηματικότερο τρόπο το
έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας μας. Δεν είναι λοιπόν, παράξενο γιατί
η χώρα μας αντιμετωπίζεται με δυσπιστία στη διεθνή κοινότητα. Και
χωρίς την αξιοπιστία αυτή όχι μόνο δεν θα μπορέσουμε να έχουμε
προσέλκυση νέων επενδύσεων, αλλά θα διώξουμε από την Ελλάδα και
όσους ακόμη μπορούν να φύγουν.

Το θέμα βέβαια είναι τεράστιο. Υπουργός να ζητά την καταδίκη της χώρας του ενώ η κυβέρνησή του προσπαθεί να πείσει για την αξιοπιστία της προκειμένου να προσελκυσει επενδυτές. Και όλα αυτά για το τρίτο μνημόνιο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισε και ο ίδιος ο κ.Κατρούγκαλος.

Μας φαίνεται απίστευτο.

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το newsletter με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ

Πώς θα παρακολουθήσουμε τ’αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών.

Την Τρίτη 8 Νοεμβρίου ανοίγουν οι κάλπες για τις αμερικανικές εκλογές. Σε 33 από τις 50 πολιτείες (και στην Περιφέρεια της Κολούμπια) η ψηφοφορία ξεκινά πριν την ημέρα των εκλογών. Σε κάποιες πολιτείες η ψηφοφορία ξεκινά 50 ολόκληρες ημέρες πριν την Τρίτη των εκλογών. Στο πέρασμα των χρόνων μεγαλώνει ο αριθμός όσων ψηφίζουν πριν την ημέρα των εκλογών. Το 2012 σχεδόν μία στις τρεις ψήφους ρίχτηκε πριν την Τρίτη των εκλογών.

Αποτελέσματα μπορεί και να γνωρίζουμε γύρω στις 2.00 με 3.00 τα ξημερώματα της Τετάρτης (ώρα Ελλάδος). Εαν και, σύμφωνα με τα περισσότερα ειδησεογραφικά πρακτορεία, φέτος θα μπορούμε να μιλήσουμε με βεβαιότητα για τον νικητή αρκετά αργότερα. Ίσως και να χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι τις 5.00 το πρωί της Τετάρτης (ώρα Ελλάδος).

Πώς μπορούμε να παρακολουθήσουμε τ’αποτελέσματα:

Ελληνικά Μέσα:

  • Εμείς εδώ στο FACT θα καλύπτουμε μέσω του λογαριασμού μας στο twitter επιλεκτικά πηγές. Όπως κάνουμε και στο καθημερινό μας δελτίο, δηλαδή. Το twitter account μας είναι το @FACT_gr. Στην ίδια λογική θα χρησιμοποιήσουμε και τη σελίδα μας στο facebook. Είναι αυτή.
  • Η Naftemporiki.gr θα καλύψει σε διαρκή ροή αποτελέσματα σε όλη τη διάρκεια της νύχτας. Όπως μας πληροφόρησαν μετά από αίτημά μας, τα αποτελέσματα θ’αποτυπώνονται σε interactive γράφημα.
  • Το Kathimerini.gr μας πληροφόρησε ότι θα καλύψει κι αυτό τα αποτελέσματα σε διαρκή ροή από την Αθήνα αλλά και μέσω του ανταποκριτή της εφημερίδας “Καθημερινή” στις ΗΠΑ, Αθανάσιου Έλις.
  • Το CNN Greece μας ενημέρωσε ότι θα μεταδίδει αποτελέσματα σε διαρκή ροή και θα έχει και προσκεκλημένους στο studio του.

Διεθνή Μέσα:

  • To Twitter θα φιλοξενεί το “Elections Night” του δημοφιλούς Buzzfeed. Οι χρήστες μπορούν να το παρακολουθήσουν από το elections.twitter.com.
  • Το YouTube θα ξεκινήσει live μεταδόσεις στις 2.00 μετά τα μεσάνυχτα της Τρίτης (ώρα Ελλάδος) κι από τα συνεργαζόμενα, με την πλατφόρμα, κανάλια: NewsNBC, PBS, MTVNews, Bloomberg, Telemundo  και πιο εναλλακτικά The Young Turks , Complex News.
  • Στο Facebook βέβαια θα υπάρξει μεγάλη κίνηση. Η δική μας επιλογή και πρόταση αφορά τις εξής σελίδες:
    – Οι New York Times θα ξεκινήσουν τα Live μέσω facebook στις 23.00 ώρα Ελλάδος.
    – Η Washington Post θα έχει live το newsroom της από τις 23.00 ώρα Ελλάδος.
    – Το Vox θα μεταδίδει live από το επιτελείο της Χίλαρι Κλίντον στη Νέα Υόρκη.
    – Πιο εναλλακτικά, το Al Jazeera θα μεταδίδει κι αυτό live μέσω facebook από κάποια ώρα και μετά.

Αμερικανικές εκλογές: Τί έδειξε το τρίτο debate.

Είναι μια παρατήρηση που επανέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα και στις δύο καμπάνιες που έκανε και σίγουρα από την πρώτη στιγμή που ο Ντόναλντ Τράμπ εμφανίστηκε ως διεκδικητής πρώτα του χρίσματος του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών και στη συνέχεια του αξιώματος του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών: “Δεν είναι δυνατόν να τα κάνει όλα αυτά. Θέλει να χάσει τις εκλογές”.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε οποιονδήποτε να δεχτεί ότι πολλά από τα καμώματα του Τραμπ κατά τον προεκλογικό αγώνα είναι προϊόν κάποιου σχεδίου που εκπονήθηκε από κάποια ομάδα policy makers του Ρεπουμπλιανικού Κόμματος σε συνεργασία μ’ενα πλήθος ειδικών στη στρατηγική της επικοινωνίας και τη διαχείριση Τύπου. Παρ’όλη τη μυθοποίησή τους από την ποπ κουλτούρα, οι προεκλογικές καμπάνιες στις ΗΠΑ είναι πράγματι ένας κανονικός στρατός στη μάχη για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, καθώς στελεχώνονται από τους καλύτερους ειδικούς στον τομέα τους, συνεπικουρούμενους από ολόκληρες ομάδες στατιστικών και data analysts, πλέον.

Μετά και το τρίτο debate, λοιπόν τα πράγματα είναι απολύτως σαφή: ο Ντόναλτ Τραμπ δεν εφαρμόζει κάποια στρατηγική που εκπόνησε το σοφιστικέ του επιτελείο, δεν προσποιείται τίποτα για να κερδίσει από τη δεξαμενή της οργής, δεν παριστάνει τον εκκεντρικό ή τον εκρηκτικό χαρακτήρα, δεν προσποιείται ότι περιφρονεί τους θεσμούς και το Σύνταγμα της χώρας τους. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι όντως αυτό που βλέπουμε.  Κι αν πρέπει να επισημάνουμε μόνο μία επιτυχία της Χίλαρι Κλίντον σ’αυτά τα τρία debates θα ήταν ακριβώς αυτή: όπως και στα δύο προηγούμενα debates έτσι και σ’αυτό η Κλίντον κατάφερε να αποδείξει ότι ο Τραμπ είναι απολύτως ακατάλληλος στο επίπεδο της πνευματικής και ψυχικής συγκρότησης να αναλάβει μια δουλειά που ανάμεσα στις αρμοδιότητές της είναι η διαχείριση ενός πυρηνικού οπλοστασίου.

Ο Τραμπ όπως και στα δύο προηγούμενα debate άρχισε καλά. Έδειξε ψύχραιμος και συγκροτημένος. Μας έδινε την εντύπωση ότι έστω και στο τελευταίο debate θα έδειχνε να υπηρετεί ένα συγκεκριμένο στρατηγικό στόχο που δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από το να συγκρατήσει το ρεύμα φυγής των στελεχών του ρεπουμπλικανικού κόμματος και να περιορίσει τις απώλειες σε προπύργια των Ρεπουμπλικανών όπως αυτές καταγράφονται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Όμως όχι. Μετά από 45′ λεπτά έχασε για άλλη μια φορά το focus του και την ψυχραιμία του. Άρχισε να βρίζει και να παραλογίζεται μέχρι να δώσει, στην καμπάνια του το τελικό χτύπημα: Όταν ρωτήθηκε εαν θα αποδεχτεί το αποτέλεσμα των εκλογών εκείνος απάντησε: “Θα το αποφασίσω εκείνη τη στιγμή. Θα σας κρατήσω σε σασπένς”.

Για να το δούμε λίγο αυτό. Η απροθυμία του να σπεύσει να δηλώσει ότι θ’αποδεχτεί την ειρηνική μετάβαση στην εξουσία, θέμα ταμπού για τη δημοκρατική παράδοση των ΗΠΑ και ειδικά του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, πέραν από άλλη μια επίδειξη περιφρόνησης προς το πολίτευμα θα έχει απολύτως απτές και μετρησιμες συνέπειες. Τα τελευταία στελέχη των Ρεπουμπλικανών που έχουν απομείνει να τον στηρίζουν είναι βέβαιο ότι τις επόμενες ημέρες θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση καθώς ο Τύπος θα τους κυνηγήσει ανελέητα για να πάρουν θέση απέναντι σ’αυτή την εξωφρενική δήλωση.

Για τη Χίλαρι Κλίντον ήταν η καλύτερη από τις τρεις εμφανίσεις στις τηλεμαχίες. Έδειξε ότι έχει πλέον μάθει τη φόρμουλα εξουδετέρωσης του Τραμπ, την δοσολογία του πότε θα αγνοήσει τον Τραμπ και πότε πρέπει να μπει σε καυγά μαζί του. Σημειώνουμε εδώ και το εξής φαινόμενο: για τους δημοσιογράφους ήταν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να καλύπτουν ψύχραιμα όλο αυτό που κάνει ο Τραμπ και για να εξισορροπήσουν τα ρεπορτάζ, έγιναν υπερβολικά σκληροί απέναντι στην Κλίντον σφυροκοπώντας την ξανά και ξανά με ερωτήσεις για θέματα που έχει ήδη απαντήσει με επάρκεια. Έτσι και εχθές. Απάντησε από την αρχή για τα πάντα. Μέχρι και για τα λεγόμενα “αδικαιολόγητα”, τη χρήση του προσωπικού της εμέηλ, το Ίδρυμα Κλίντον και όλα αυτά που την έχουν χρωματίσει ως διαπλεκόμενη. Αλλά το έκανε για άλλη μια φορά ήρεμα με επάρκεια. Η στρατηγική του να σταθεί ήρεμη, ψύχραιμη, σταθερή απέναντι στον Τραμπ φαίνεται ότι απέδωσε καρπούς.

Εαν η Χίλαρι Κλίντον κερδίσει τις εκλογές, δεν θα έχει κερδίσει μόνον η Δημοκρατία, όπως εκτιμούν οι πολιτικοί αναλυτές. Στο επίπεδο της στρατηγικής της επικοινωνίας θα είναι μια νίκη της ευπρέπειας, της συγκρότησης, της μετριοπάθειας, απέναντι στην οξύτητα, τον ακραίο λαϊκισμό και το λόγο μίσους, όλα αυτά που κάποιοι, είτε από άγνοια είτε από δόλο, διαφημίζουν ως δηλωτικά αληθινα δυναμικού πολιτικού. Πέραν όλων των άλλων είναι και μια μάχη ύφους και τακτικών επικοινωνίας. Είναι η μάχη της μετριοπάθειας απέναντι στην πολωση με τακτικές όξυνσης. Και η νίκη θα είναι στην κυριολεξία επί των επικοινωνιακών σημείων.

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, Σύμβουλος Στρατηγικής στην Επικοινωνία.

 

Αμερικανικές εκλογές: Ώρα για το τρίτο και τελευταίο debate.

Απόψε στις 9.00 μ.μ. (ώρα Ανατολικών Ακτών) και 4.00 π.μ ώρα Ελλάδος, θα διεξαχθεί το τρίτο και τελευταίο debate μεταξύ των δύο υποψηφίων για τον θώκο του Προέδρου των ΗΠΑ.

Το ντιμπέιτ θα διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα στο Λας Βέγκας (UNLV) και θα διαρκέσει, περίπου, μιάμιση ώρα και μπορούμε να το δούμε στα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά σάιτ μέσω ίντερντετ.

Τη διαδικασία θα συντονίσει ο δημοσιογράφος του Fox News Chris Wallace, πολυβραβευμένος ως άνκορμαν στο Fox στο οποίο εργάζεται από το 2003. Έχει καλύψει για λογαριασμό του καναλιού κάθε σημαντικό πολιτικό γεγονός και είναι γνωστός για το επιθετικό ύφος των ερωτήσεών του τόσο προς τους Ρεπουμπλικανούς όσο και προς του Δημοκρατικούς.

Το debate θα αποτελείται από έξι (6) δεκαπεντάλεπτες ενότητες ερωτήσεων. Κάθε υποψήφιος θα έχει στη διάθεσή του δυο λεπτά για ν’απαντήσει σε κάθε ερώτηση και μια ευκαιρία στον αντίπαλό του. Οι έξι ενότητες θα καλύπτουν την μετανάστευση, το χρέος, την πλήρωση των κενών θέσεων στο Ανώτατο Δικαστήριο, την Οικονομία και την Εξωτερική Πολιτική.

Πληροφορίες από το Politico.

Διαβάστε τις αναλύσεις για τα δύο προηγούμενα debates που δημοσιεύσαμε στο FACT.

Για το πρώτο έγραψε ο Ευτύχης Βαρδουλάκης (Σύμβουλος Στρατηγικής- Stratego Communications)
Για το δεύτερο έγραψε ο Άκης Γεωργακέλλος (Σύμβουλος Στρατηγικής – Stratego Communications)
Για το τρίτο θα γράψει η υπογράφουσα, Σύμβουλος Στρατηγικής και επιμελήτρια του Fact )

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου.

 

Το κόστος της διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη, επανέρχεται.

Το πόσο κόστισε η “Διαπραγμάτευση Τσίπρα-Βαρουφάκη” κατά το α’εξάμηνο το 2015 που τελικά οδήγησε στο τρίτο  μνημόνιο, είναι ένα θέμα που επανέρχεται κατά καιρούς. Στο FACT έχουμε ανθολογήσει τις ειδήσεις για το θέμα όταν παράγονται από θεσμικά πρόσωπα που είχαν κάποια εμπλοκή στην ιστορία.

Συγκεντρώσαμε όλες τις δηλώσεις που έχουν γίνει, μέχρι σήμερα, για το θέμα και θα ενημερώνουμε εάν προκύψει κάτι σχετικό.

Τον Μάιο του 2016 και μιλώντας στο LSE ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ.Γιάννης Στουρνάρας, απαντώντας στα σχόλια που έκανε στην ομιλία του ο τότε προέδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Οικονομικών (και νυν προέδρος του Μεγάρου Μουσικής) Νικ. Θεοχαράκη είπε τα εξής:

“Και λυπάμαι πολύ που πρέπει να παρατηρήσω ότι η ομιλία του Νίκου Θεοχαράκη, πριν από τη δική μου, ήταν ένα τέτοιο παράδειγμα κομματικοποιημένης πολιτικής ανάλυσης αφού ήμουν υπουργός στην κυβέρνηση που περιέγραψε στον κομματικό λόγο που εξεφώνησε, ως αποικιοκρατική. Απέφυγε όμως να παραδεχτεί ότι η “υπερήφανη” διαπραγμάτευση που έκανε εκείνος και ο Γιάνης Βαρουφάκης που κατάφερε ναλλάξει το όνομα της “Τρόικας” σε “θεσμούς” και να μετακομίσει τους δανειστές από τα υπουργεία, στο Χίλτον, είχε ένα κόστος. Αν υποθέσουμε ότι όσα περιέγραψε στην ομιλία του ήταν οφέλη τότε είχαν κόστος: 86 δις. Τόσο κόστισε το τρίτο μνημόνιο και τα κάπιταλ κοντρόλ που επιβλήθηκαν μετά την εκροή 45δις σε καταθέσεις. Και αυτά τα κάπιταλ κοντρολ επεβλήθησαν για να εξασφαλίσουν την χρηματοπιστωτική σταθερότητα που κλονίστηκε εξαιτίας της “γενναίας διαπραγμάτευσης” που έκανε ο κ.Θεοχαράκης με τον κ.Βαρουφάκη. Λυπάμαι αλλά ήθελα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους”.

Πηγή: FACT 19/05/2016.

Στο θέμα του κόστους της “Διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη” αναφέρθηκε και ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ στις 23/06/2016. Απαντώντας σε ερώτηση για το πόσο τελικά κόστισε αυτή η διαπραγμάτευση είπε:

Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει κανείς. Γνωρίζω ότι η ΤτΕ έχει υπολογίσει ένα ποσό ύψους 80 δις ευρώ αν δεν κάνω λάθος. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί και στις προβλέψεις για την ανάπτυξη, που πριν αλλάξει η κυβέρνηση, η εκτίμηση του ΔΝΤ το Δεκέμβριο του 2014, είναι δημοσιοποιημένη, μιλούσε για ανάπτυξη στην Ελλάδα 2,5% το 2015 και 3,5% το 2016. Άρα αυτό αθροιστικά μας κάνει ανάπτυξη 6%. Αντιθέτως, αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μικρή ύφεση, αυτό θα μπορούσε επίσης να μετρηθεί για να υπολογίσεις το κόστος. Έξι μονάδες του ΑΕΠ, άρα αυτό κάνει περισσότερο από 100 δις ευρώ. Όπως είπα δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος, αλλά το κόστος ήταν πολύ μεγάλο.

Στη δήλωση αυτή του Κλάους Ρέγκλινγκ απήντησε το ΥΠΟΙΚ δια στόματος Γιώργου Χουλιαράκη:

“Δεν μπορώ να καταλάβω από πού προκύπτει αυτό που λέει, είναι επιστημονικά αδόκιμο”.

Το θέμα επανήλθε στη συνέντευξη που έδωσε χθες, 16/10/2016 στην “Καθημερινή” και την Ελένη Βαρβιτσιώτη, ο πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπέι.

“Δεν υπολόγισε σωστά ο κ. Τσίπρας εξαιτίας της έλλειψης διεθνούς εμπειρίας, νόμιζε ότι οι αριστερές κυβερνήσεις θα τον στηρίξουν”. Γι’ αυτό και “πήγαινε στο Παρίσι και στη Ρώμη μόλις εκλέχθηκε για να αποσπάσει την στήριξη των Σοσιαλιστών αλλά στην πραγματικότητα ήταν αντίπαλος των παραδοσιακών Σοσιαλιστικών κομμάτων” λέει. “Ηταν τελείως λάθος υπολογισμοί” και προσθέτει ότι “ο ανεύθυνος υπουργός Οικονομικών” εννοώντας τον κ. Βαρουφάκη, “χάλασε το παιχνίδι αλλά κατέστρεψε μαζί και την εικόνα της Ελλάδας για να χτίσει τη δική του” λέει σε πολύ έντονο ύφος – πρώτη φορά στο γεύμα μας. “Στοίχισε στη χώρα δισεκατομμύρια ευρώ”. Και αφού το σκέφτεται για λίγα δευτερόλεπτα προσθέτει “Δεκάδες δισεκατομμύρια!”.

Δεύτερο debate μεταξύ Κλίντον- Τραμπ. Ποιος κέρδισε;

Γράφει ο Άκης Γεωργακέλλος*

Το τελικό ερώτημα μετά από κάθε debate είναι πάντα ένα: Ποιος νίκησε; Η απάντηση, στην πραγματικότητα, εξαρτάται από το πώς ορίζουμε τη «νίκη». Αν νικητή θεωρούμε αυτόν που μια στροφή πριν το τέλος φαίνεται πιο κοντά στην επικράτηση, τότε νικήτρια του 2ου debate ήταν η Κλίντον, αφού το πέρασε και αυτό χωρίς να χάσει το προβάδισμα που καταγράφεται να έχει στις δημοσκοπήσεις. Αν, όμως, ως νικητή θεωρούμε αυτόν που βελτίωσε τη θέση του σε σχέση με το πού βρισκόταν πριν το debate, τότε τον πόντο τον παίρνει ο Τραμπ, αφού από εκεί που τον βλέπαμε σε ελεύθερη πτώση λόγω του #TrumpTape, τώρα είναι ξανά μέσα στο παιχνίδι.

Προσωπικά είμαι περισσότερο κοντά στη δεύτερη προσέγγιση. Ασφαλώς είναι επιτυχία για την Κλίντον ότι έχουν περάσει 2 από τα 3 debate και αυτή προηγείται. Όμως, ας θυμηθούμε πώς ήταν τα πράγματα για τον Τραμπ πριν τη χτεσινή βραδιά και ας δούμε πώς είναι τώρα: Η όλη συζήτηση ήταν αποκλειστικά γύρω από τα όσα έλεγε στο γνωστό βίντεο –τώρα όχι πια, έβαλε κι άλλα θέματα στο τραπέζι. Κι επιπλέον, σημαντικά στελέχη των Ρεπουμπλικάνων δήλωναν ότι τον εγκαταλείπουν –ως δια μαγείας, αυτό ούτε καν αναφέρθηκε στο debate (κι αυτό ήταν σίγουρα και ένα τακτικό λάθος της Κλίντον). Συνολικά, πάντως, και οι δύο υποψήφιοι ήταν πολύ καλά προετοιμασμένοι και –με λίγες εξαιρέσεις- συνεπείς ως προς τη στρατηγική τους.

Η Κλίντον σίγουρα έδειχνε πολύ περισσότερο «προεδρική». Κι αυτό είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό αν σκεφτούμε πως έχει να ξεπεράσει το γεγονός ότι κανείς δεν είναι εξοικειωμένος με την εικόνα μιας γυναίκας Προέδρου των ΗΠΑ. Ήταν ήρεμη, γεμάτη αυτοπεποίθηση ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της βραδιάς. Δεν διέκοπτε αλλά και δεν δεχόταν εύκολα τις διακοπές. Η ούτως ή άλλως δυνατή εικόνα της, ήταν ακόμα πιο βελτιωμένη –για παράδειγμα, αυτή τη φορά δεν κοιτούσε τις σημειώσεις της, ενώ απευθυνόταν με άνεση στους πολίτες που της έκαναν ερωτήσεις. Πήγαινε το μήνυμά της ως το τέλος, σχεδόν σε κάθε απάντηση, με απόλυτη στοχοπροσήλωση. Έδινε αρκετά συγκεκριμένες απαντήσεις για τις πολιτικές που σκοπεύει να ακολουθήσει και απέφευγε τις γενικολογίες. Με κάθε ευκαιρία προέβαλε τις αξίες που έχουν κεντρική θέση στον πολιτικό λόγο της (συνεργασία, σεβασμός στη διαφορετικότητα, πίστη στο ότι οι ΗΠΑ είναι «το καλό») και, σε αντιδιαστολή, προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τις πρόσφατες αποκαλύψεις κατά του Τραμπ για να υπενθυμίσει πώς αντιμετωπίζει όχι μόνο τις γυναίκες, αλλά σχεδόν κάθε κρίσιμη εκλογικά κοινωνική ομάδα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι –με ποδοσφαιρικούς όρους- η Κλίντον χτες έπαιξε περισσότερο για να μην χάσει. Αν τελικά το αποτέλεσμα των εκλογών δεν είναι υπέρ της, σίγουρα θα θυμηθεί ότι πριν το 2ο debate είχε την ευκαιρία να τελειώσει τον αντίπαλό της, αλλά δεν το έκανε.

Ο Τραμπ, από την πλευρά του, υπηρέτησε με συνέπεια την «ανορθόδοξη» εικόνα που έχει κτίσει από την αρχή της καμπάνιας του. Μπήκε πολύ δυνατά, για να κάνει την αντεπίθεσή του, και ιδίως στο πρώτο κομμάτι αξιοποίησε σχεδόν κάθε απάντησή του για να θέσει νέα θέματα στην ατζέντα. Βρήκε την ευκαιρία να εντάξει το Obamacare στην πρώτη του απάντηση, τον ρώτησαν για τις πρόσφατες αποκαλύψεις εναντίον του και απάντησε για το ISIS και, βέβαια, κορύφωσε αυτή την προσπάθεια βάζοντας στο τραπέζι τις κατηγορίες εναντίον του Μπιλ Κλίντον και, στη συνέχεια, εναντίον της Χίλαρι Κλίντον για το θέμα των email. Επανέλαβε αρκετές φορές την κεντρική του θέση, ότι αυτός μπορεί να κάνει πράξεις, σε αντίθεση με την αντίπαλό του και γενικώς τους παλαιότερους πολιτικούς που είναι όλο λόγια. Χρησιμοποίησε πολύ σκληρές εκφράσεις, όπως ότι η Κλίντον «έχει μίσος στην καρδιά της». Στην πορεία της βραδιάς κουράστηκε κάπως, δεν ξέφυγε πάντως από τη στρατηγική του. Και βέβαια, δεν υπάρχει τίποτα πιο χαρακτηριστικό της όλης ανορθόδοξης παρουσίας του, από το γεγονός ότι πέρασε σχεδόν το μισό debate κόβοντας βόλτες πίσω από την Κλίντον την ώρα που μιλούσε –και κυριολεκτικά προσπάθησε να μην της χαρίσει ούτε μισό πλάνο 100% δικό της…

Οι μόνες απαντήσεις που έδωσαν και οι δύο και φάνηκαν εκτός στρατηγικής, ήταν στην τελευταία ερώτηση («πείτε κάτι θετικό για τον αντίπαλό σας»). Και οι δύο, λέγοντας κάτι καλό για τον άλλον, έδειξαν υπεράνω και δυνατοί. Όμως, άθελά τους, επέλεξαν να αναγνωρίσουν στον αντίπαλο στοιχεία που συγκρούονται με όλη την κριτική που του κάνουν. Η Κλίντον εξήρε τα παιδιά του Τραμπ (το οποίο τον δείχνει καλό οικογενειάρχη και αποδυναμώνει τη σεξιστική εικόνα του) και ο Τραμπ τη μαχητικότητα της Κλίντον (σε αντίθεση με όσα έλεγε επίμονα στο προηγούμενο debate ότι δεν έχει σθένος και αντοχές – «stamina»).

Σε επίπεδο συμβολισμών, έχει τη σημασία του το γεγονός ότι οι δύο υποψήφιοι δεν αντάλλαξαν χειραψία όταν συναντήθηκαν στο ξεκίνημα. Αυτό ήταν μάλλον πρωτοβουλία της Κλίντον στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του Τραμπ μετά τις σεξιστικές του δηλώσεις, αφού βλέποντας κανείς προσεκτικά το βίντεο, θα μπορούσε να διακρίνει ένα κάπως αμήχανο βήμα του Τραμπ προς την Κλίντον, η οποία όμως δεν ανταποκρίνεται και τελικά μένουν και οι δύο στις θέσεις τους. Αντιθέτως, στο τέλος, με επίσης αμήχανη πρωτοβουλία του Τραμπ, δίνουν τα χέρια. Έχουν προφανώς παίξει ρόλο και οι απαντήσεις στην τελευταία ερώτηση.

Λίγο πριν την τελική ευθεία, λοιπόν, η Κλίντον καταγράφεται μπροστά. (Ας βάλουμε πάντως και έναν αστερίσκο γιατί διεθνώς στις εκλογικές μάχες των τελευταίων ετών, οι πιο αντισυστημικές και λαϊκίστικες υποψηφιότητες συχνά καταγράφουν μεγαλύτερα του αναμενομένου ποσοστά –αποτέλεσμα της διεθνούς κατάστασης αλλά ίσως και του διαφορετικού πολιτικού λόγου που ευνοεί η νέα πραγματικότητα των social media.)  Συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό του κλισέ που ισχύει και για τους δύο αντιπάλους, αλλά κυρίως για τον Τραμπ: στο debate του Λας Βέγκας θα παίξει τα ρέστα του!

*Ο Άκης Γεωργακέλλος είναι Σύμβουλος Στρατηγικής στην Επικοινωνία και managing partner στην εταιρεία Stratego.