Νικόλας Σεβαστάκης: “Η μετριοπάθεια δεν είναι το αντίθετο της ισχύος αλλά της βίας”

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στο Prime Time στον Amagi συζητήσαμε με τον καθηγητή Πολιτικής Θεωρίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Νικόλα Σεβαστάκη με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου “Φαντάσματα του καιρού μας. Αριστερά, Κριτική, Φιλελεύθερη Δημοκρατία” (ΠΟΛΙΣ).

Συζητήσαμε πολλά.
Η ανάγκη για διακρίσεις κατά την περιγραφή των φαινομένων και εν τέλει και της πραγματικότητας παρουσιάζεται από τον συγγραφέα ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για να κατανοήσουμε την πραγματικότητα και να σκεφτούμε λύσεις στα προβλήματα.
Μαζί με την ανάγκη για διακρίσεις αναδεικνύεται και η ανάγκη για μετριοπάθεια. Σ’αυτό ο Σεβαστάκης είναι απολύτως σαφής: “Η μετριοπάθεια δεν είναι αδυναμία, δεν είναι το αντίθετο της ισχύος, είναι το αντίθετο της βίας. Στην πολιτική χρειάζεται να παράγεις ισχύ αλλά δεν χρειάζεται να παράγεις βαναυσότητα. Η βία είναι αδυναμία διαπραγμάτευσης το υπάρχον στην πολυπλοκότητά του. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ, οπότε φτιάχνω κάτι χοντροκομμένο για να μπορέσω να βρω απλά ταξινομικά σχήματα και να το ηθικοποιήσω. Παράδειγμα ο λαός ως θρησκεία και όχι ως πολιτική έννοια” (στο 11′:17”).

Επισημαίνει την καταχρηση της ιδεολογίας από την πλευρά της αριστεράς (θεωρεί λάθος τη χρήση της λέξης “ιδεοληψία”) και την τάση της δεξιάς να φυσικοποιεί τα πράγματα, ν’αφήνει πολλά φαινόμενα ως αυτονόητα (12′:50”).

Εξηγεί γιατί το πολιτικό Κέντρο δεν μπορεί να αποκτήσει πολιτική εκπροσώπηση μέσα από ένα κόμμα (19′:45”). Το δίλημμα μεταξύ ενός πιο σοσιαλφιλελεύθερου δρόμου και μιας παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας δημιουργεί μια “διάσπαση” στο χώρο. Και οι δύο δρόμοι έχουν αρκετά προβλήματα και αναφέρεται σ’αυτά διεξοδικά. Σ’αυτό το σημείο κάνουμε και μια αναφορά στο πώς τοποθετούνται τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα εν όψει των εκλογών στην Κεντρική Ευρώπη.

Στη συνέχεια συζητούμε για το ρόλο της ευημερίας στην ριζοσπαστικοποίηση ή μη του λαού. Είναι άραγε η περιθωριοποίηση από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων ή οι απώλειες στο εισόδημα που οδηγούν τους λαούς σε πολιτικες επιλογές που θέτουν σε ευθεία αμφισβήτηση τη δημοκρατία; (24’21”).

Γιατί ένας κεντροαριστερός δεν μπορεί στην πραγματικότητα να βρει πολιτική στέγη στη Νέα Δημοκρατία (από το 29′:00”).

Το ερώτημα πότε μια κοινωνία συμφιλιώνεται έλαβε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα απάντηση. Ο Νικόλας Σεβαστάκης πιστεύει πως έχει επέλθη μια ψυχολογική μετατόπιση από εκεί που βρισκόμασταν τα προηγούμενα χρόνια απλώς δεν εκφράζεται (από το 35′:30”)

Για τον Πούτιν ως πρόβλημα συζητάμε από το 45′:00 και ειδικά το flair που έχει κυρίως η ελληνική δεξιά, πιο πολύ από την αριστερά, με τον ρωσικό παράγοντα για πάμε στη γαλλική δεξιά και στις γαλλικές εκλογές όπου μας εξηγεί γιατί ο Φρανσουά Φιγιόν δεν πρέπει να θεωρείται “τελειωμένη” υποψηφιότητα και εξηγεί την ιδιάζουσα υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν.

Η κοινωνική ενσωμάτωση των μουσουλμάνων και όλη η ρητορική των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στο πλαίσιο της φιλελεύθερης δημοκρατίας μπαίνει ως λογική αλληλουχία στη συζήτηση (55′:50”)

“Η Ελλάδα στη Δεκαετία του ’80”, συζητάμε για την έκθεση και εαν αναπαράγει τη νοσταλγία και τί πραγματικά άλλαξε στην κοινωνία κατά τη δεκαετία του ’80 (στο 1:02′:00).

Και τελειώνουμε με τα περίφημα cultural wars που αρεσκόμαστε να παίζουμε διαρκώς και καθημερινά στην κοινωνία και τα social media.

 

 

Fact-check: Δήλωση Προέδρου της Βουλής για τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης.

Μας έκανε εντύπωση ο τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος τη Βουλής κ.Νίκος Βούτσης επιχείρησε να “κόψει κάθε συζήτηση” για την μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης για τα πολιτικά πρόσωπα που αποφάσισε η Βουλή πέρυσι τον Μάιο.

Σύμφωνα με το τηλεγράφημα του ΑΠΕ όπως το αναπαράγει η “Ναυτεμπορική” ο ΠτΒ δήλωσε:

Ούτε η Βουλή, ούτε βουλευτές και πολιτικό προσωπικό ζήτησαν τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, δήλωσε ο πρόεδρος του σώματος Νίκος Βούτσης, ερωτηθείς για τη διάταξη που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάιο και αφορά τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης για πολιτικούς, γενικούς και ειδικούς γραμματείς, διοικητές και μέλη δ.σ. ΝΠΔΔ, αλλά και μέλη ανεξάρτητων Αρχών.

Ο κ. Βούτσης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι πρόκειται για μια σκανδαλώδη ρύθμιση που απαιτήθηκε από το πολιτικό προσωπικό. «Η διάταξη αυτή είναι μέρος του φορολογικού νομοσχεδίου που είχε έρθει στη Βουλή, και η οποία ψηφίστηκε όχι κατόπιν απαιτήσεως των βουλευτών ή του πολιτικού προσωπικού. Είναι στο πλαίσιο γενικότερης ισορροπίας μέσα στα δημόσια οικονομικά», σημείωσε.

Περίεργη δήλωση. Μας δημιουργήθηκε η απορία για το ποιος το αποφάσισε.

Η συγκεκριμένη διάταξη ψηφίστηκε με προσθήκη στο Νόμο Κατρούγκαλου. Τον εισηγήθηκε η κυβέρνηση και τον ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία. Αυτό είναι το μόνο που απαντά στην ερώτηση: ποιος είχε την πρωτοβουλία για τη ρύθμιση.

Το Σιν Φέιν ο πραγματικός νικητής των εκλογών στη Β.Ιρλανδία.

Η ηγέτης του Sinn Fein Michelle O’Neill πανηγυρίζει για τα αποτελέσματα σε κέντρο καταμέτρησης ψήφων στην πόλη Ballymena στη Βόρεια Ιρλανδία. Φωτογραφία: Niall Carson/PA

Με διαφορά μόλις 1.000 ψήφων και 1 βουλευτικής έδρας, το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (DUP) της Βόρειας Ιρλανδίας κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν την Πέμπτη (FACT). Μεγάλος νικητής το Σιν Φέιν που αύξησε θεαματικά τις δυνάμεις του εκμηδενίζοντας τη διαφορά των 10 εδρών που είχε από το DUP.

Θεαματική και η προσέλευση στις κάλπες. Η συμμετοχή έφτασε το 64,8% που είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό μετά τις εκλογές που ακολούθησαν τη συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής το 1998 και κατά 10 μονάδες υψηλότερο από τη συμμετοχή στις εκλογές του Μαίου του 2016.

Τώρα τα δύο κόμματα έχουν στη διάθεσή τους τρεις εβδομάδες για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Εφόσον δεν τα καταφέρουν είτε θα προκηρυχθούν νέες εκλογές είτε, το πιθανότερο, θα αρθεί το αυτοδιοίκητο της περιοχής και η διοίκηση θα επιστρέψει στο βρετανικό κοινοβούλιο του Westminster, για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια.

Πηγές: BBC, Independent, The Guardian.

Τί συζητάει η κυβέρνηση με τους δανειστές (3/03/2017)

Τα ζητήματα που συζητιούνται στο Χίλτον είναι τα εξής:
1) Κοστολόγηση μέτρων ύψους 2% (3,6 δις) του ΑΕΠ. Σίγουρα θα περιλαμβάνουν τη μείωση του αφορολόγητου και την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στους παλιούς συνταξιούχους. Η πρόθεση της κυβέρνησης είναι οι περικοπές να πάνε όσο το δυνατόν πιο μακριά χρονικά.  Έτσι διεκδικεί το αφορολόγητο όριο να περικοπεί από το 2019 και οι συντάξεις από το 2020 και μετά.

2) Η κυβέρνηση θα ήθελε τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος να προσδιοριστούν τώρα έτσι ώστε τα νέα μέτρα να ψηφιστούν πιο εύκολα από τους βουλευτές της συμπολίτευσης.  Είναι όμως αρκετά πιθανό να δεχτεί να γίνει άμεσα η νομοθέτηση των μέτρων για να κλείσει η αξιολόγηση στο επόμενο Eurogroup και να ανοίξει σε δεύτερο χρόνο η συζήτηση για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους που θα οδηγήσουν σε ένταξη της χώρας στην ποσοτική χαλάρωση.

2) Η διαφορά στην ερμηνεία των αντισταθμιστικών μέτρων. Οι θεσμοί επιμένουν ότι τα “θετικά αντίμετρα” δεν πρέπει να αφορούν ενισχύσεις προς κοινωνικές ομάδες αλλά άλλου τύπου παρεμβάσεις (για παράδειγμα, η μείωση του αφορολόγητου να μην συνοδεύεται από μείωση του ΕΝΦΙΑ αλλά από μείωση των φορολογικών συντελεστών για επιχειρήσεις και υψηλά εισοδήματα).

3) Οι υπόλοιπες εκκρεμότητες της 2ης αξιολόγησης που αφορούν τα εργασιακά, τα ενεργειακά, τον τραπεζικό τομέα και τις ιδιωτικοποιήσεις. (Θ.Π)

Ένα τυπογραφικό λάθος έριξε ένα μεγάλο κομμάτι του Ίντερνετ.


Πριν μερικές μέρες, ένας μεγάλος αριθμός σημαντικών διαδικτυακών υπηρεσιών (όπως το Quora, το Trello κ.α.) βρέθηκαν εκτός λειτουργίας για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αιτία; Το σύστημα εξυπηρετητών της Amazon που φιλοξενεί αυτές τις υπηρεσίες, με την ονομασία S3, “έπεσε” κατά το κοινώς λεγόμενο, περιορίζοντας την πρόσβαση σε αυτές.

Η Amazon εξέδωσε ανακοίνωση για το συμβάν, αναφέροντας ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε εξαιτίας ενός λάθους στην πληκτρολόγηση κάποιων κομματιών κώδικα. Πιο συγκεκριμένα, στον κώδικα που είχε την ευθύνη να επανεκκινήσει έναν συγκεκριμένο αριθμό εξυπηρετητών για λόγους συντήρησης του συστήματος προστέθηκε κατά λάθος ένα σετ εντολών που επανεκκινούσε ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό μηχανημάτων τα όποια ωστόσο δεν έπρεπε να πειραχτούν καθώς εκείνη την ώρα έτρεχαν τις διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες.

Είναι σε κάθε περίπτωση εκπληκτικό, το πως μπορεί να επηρεαστεί η καθημερινότητα και η εργασία εκατομμυρίων ανθρώπων από ένα μικρό λάθος σε μερικές γραμμές κώδικα που έκανε ένας μηχανικός.

Χρήστος Λόλας

Τέλος στον “νεποτισμό” υπόσχεται ο Μακρόν.

“Θα απαγορεύσουμε στους κοινοβουλευτικούς να απασχολούν τους δικούς τους, ή μέλη της οικογένειάς τους, προκειμένου να δοθεί τέλος στον νεποτισμό”, δηλώνει ο Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του στην εφημερίδα LeParisiene που δημοσιεύεται σήμερα.

Είναι το ζήτημα που έχει πλήξει τον υποψήφιο της Κεντροδεξιάς Φρανσουά Φιγιόν, μάλλον ανεπανόρθωτα αφού χθες, σε έκτακτη συνέντευξη τύπου, είπε πως έχει κληθεί να καταθέσει σε έρευνα που ξεκίνησε σε βαρος του η Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ο Μακρόν είναι ο επικρατέστερος νικητής των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία και σήμερα αναμένεται να παρουσιάσει σε 300 περίπου δημοσιογράφους ένα προγραμματικό κείμενο έκτασης κάπου τριάντα σελίδων.

Κι ένα FACT.

Πάντως, την εξαγγελία που έκανε σήμερα ο Μακρόν έχει γίνει πράξη (Το Βημα) στην Ελλάδα το 2012 επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά όταν ο τότε ΥΠΟΙΚ Γιάννης Στουρνάρας με τροπολογία που κατάθεσε στη Βουλή απαγόρευσε τον διορισμό συζύγου ή συγγενούς α’ ή β’ βαθμού υπουργών και υφυπουργών στο Δημόσιο.

Για να λαμβάνετε τις σημαντικότερες και πραγματικές ειδήσεις της ημέρας στο εμέηλ σας εγγράφεστε εδώ.

Εκλογές στην Ευρώπη (22/02/2017): “Ιεροσυλίες” στη Γερμανία, κρίσιμη εβδομάδα στη Γαλλία, “χαβαλές” στην Ολλανδία.

Γράφει η Μαρία Χούκλη.

*Γερμανία: Ο Σουλτς τα βάζει με τα “τοτέμ” της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας.

url-12

Η Μέρκελ πέρασε μπροστά (news247) από τον “άνθρωπο που κάνει ευτυχισμένους τους Σοσιαλιστές” όπως αποκαλεί τον Σούλτς το περιοδικό Focus. Μην φανταστείτε, όμως, ότι άνοιξε πολύ η ψαλίδα. Τα αδελφά κόμματα CDU/CSU, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσίευσε πάλι η Bild, όμως άλλης εταιρείας από εκείνη που έδινε προβάδισμα στο SPD, προηγούνται με μια μονάδα των κυβερνητικών εταίρων. Μέτρα σαν αυτό που αποκάλυψε το Reuters (DW), ότι οι υπηρεσίες ασφάλειας θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης στις ηλεκτρονικές συσκευές (κινητών τηλεφώνων, tablet και laptop) των προσφύγων που θα αιτούνται άσυλο, εκτιμάται πώς θα ενισχύσουν τα πανιά της Μέρκελ.

Αντιθέτως, ο Σούλτς ποντάρει στην μετακίνηση των Σοσιαλιστών αριστερότερα, με γενναίες υποσχέσεις στο πεδίο των κοινωνικών παροχών. Ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιτέθηκε στον Γκέρχαρντ Σρέντερ (euro2day), ένα από τα τοτέμ της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, επικρίνοντας τις φιλελεύθερης εμπνεύσεως μεταρρυθμίσεις του στην αγορά εργασίας που πραγματοποιήθηκαν από το 2003 έως το 2005 . Τα μέτρα αυτά, γνωστά με την ονομασία “Ατζέντα 2010”, αποτελούσαν για καιρό ένα λάβαρο για το SPD, καθώς περιλάμβαναν μειώσεις των κοινωνικών επιδομάτων και αύξαναν την πίεση στους ανέργους για να επιστρέψουν στην εργασία.

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτο Forsa εξηγεί στην Handelsblatt γιατί ματαιοπονεί ο υποψήφιος του SPD και δεν θα καταφέρει να κερδίσει τους ψηφοφόρους που έχασε το κόμμα του. “Οι Γερμανοί προτιμούν διασφαλισμένες θέσεις εργασίας έστω και με συγκρατημένες απολαβές, από αλόγιστες δαπάνες που θα βάλλουν σε κίνδυνο την απασχόληση”. Είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, προειδοποιούν οι σοβαροί αναλυτές. Οι κάλπες απέχουν επτά ολόκληρους μήνες, χρόνος που στην πολιτική ισοδυναμεί με αιώνα, ιδίως σε καιρούς μεγάλης ρευστότητας, σαν αυτούς που διανύει ακόμη και η πειθαρχημένη γερμανική κοινωνία.

*Γαλλία: Η κρίσιμη εβδομάδα των εκλογών.

url-13

Αν επιβεβαιωθούν και αυτή τη φορά τα στατιστικά δεδομένα, τότε μπορεί να βρεθούμε ενώπιον μιας ανατροπής της ανατροπής. Η πρωτιά της Μαρίν Λεπέν δεν αμφισβητείται. Η ηγέτης του Εθνικού μετώπου αποδεικνύεται “αδιάβροχη” ακόμη και όταν κατηγορείται ότι καρπώθηκε χρήματα του Ευρωκοινοβουλίου για να πληρώσει κομματικούς συνεργάτες.  Δεν θα προέλθει από εκεί η είδηση. Έρευνα της Opinionway (Ημερησία)για την εφημερίδα Les Echos, εμφανίζει τα ποσοστά του Μακρόν να υποχωρούν σε όλες τις προνομιακές για εκείνον κοινωνικές ομάδες και να σταθεροποιείται άν όχι να βελτιώνει την δυναμική του ο Φιγιόν. Και οι δύο εξασφαλίζουν ποσοστό 20% στον πρώτο γύρο, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση.

Η τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου είναι η αποφασιστική στιγμή, όπως την αποκαλεί ο πολιτικός αναλυτής Ολιβιέ Ντυαμέλ στην εφημερίδα Le Monde. Η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία εισέρχεται σιγά-σιγά στη φάση της αποκρυστάλλωσης της δυναμικής των κυρίων υποψηφίων για το Μέγαρο των Ηλυσίων, με βάση την ιστορία των προεδρικών αναμετρήσεων. Οι ψηφοφόροι έχουν σχηματίσει πλέον άποψη τι θα πουν στην κάλπη, τουλάχιστον στον πρώτο γύρο. Το παιχνίδι μπαίνει στην πιο σκληρή του φάση.

 

*Ολλανδία: Kamergotchi

geert_wilders_party_may_win_the_most_seatsx_but_will_it_govern_-_wolfgang_rattay_-_reuters.jpg_108505876
O Geert Wilders

Εικοσιδύο ημέρες μας χωρίζουν από τις βουλευτικές εκλογές στην Ολλανδία, το πρώτο μετά Βrexit και μετά-Τράμπ crash test σε χώρα του ευρωπαϊκού πυρήνα. Προεξοφλείται πρωτιά του Ακροδεξιού κόμματος του Χέιρτ Βιλντερς με δεύτερο τους κεντροδεξιούς του Μαρκ Ρούτε. Ο νυν πρωθυπουργός εξακολουθεί να έχει τη στήριξη του επιχειρηματικού κόσμου αλλά στις κάλπες θα προσέλθουν και οι πολίτες που ακούν με ευχαρίστηση τα συνθήματα του Βίλντερς με τελευταίο το “Δεν μισώ τους Μουσουλμάνους, μισώ το Ισλάμ” καθώς και τα πύρινα κηρύγματά του κατά του ευρώ. Οι πιθανότητες να γίνει πρωθυπουργός είναι σχεδόν μηδενικές αλλά ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού από όλα τα άλλα κόμματα δεν θα είναι περίπατος, εκτιμά αναλυτής του think tank CER.

Εν τω μεταξύ, κυκλοφόρησε ψηφιακή εφαρμογή που ζητεί από τους χρήστες να επιλέξουν ποιον υποψήφιο θα “διατηρήσουν ζωντανό” μέχρι τις 15 Μαρτίου. H εφαρμογή ονομάζεται kamergotchi , από το ιαπωνικό ηλεκτρονικό παιχνίδι tamagotchi και τη λέξη kamer (Tweede Kamer-Κάτω Βουλή).Το έχουν κατεβάσει εκατό χιλιάδες χρήστες και ο αριθμός αυξάνει συνεχώς.

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ.

Το Ασφαλιστικό στον Amagi (09/02/2017)

Στοιχειώνει την πολιτική συζήτηση από τη δεκαετία του ’90 το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας και όσα ποτέ δεν καταφέρνουμε ν’αλλάξουμε σ’αυτό.

Η αλήθεια είναι το ξέραμε ότι αυτή θα ήταν μια δύσκολη εκπομπή γιατί επιλέξαμε προσκεκλημένους που γνωρίζουν πολύ καλά το ζήτημα, έχουν εργαστεί και εργάζονται για τη μεταρρύθμισή του, οι Υπουργοί που μιλούν έδωσαν μάχες και διαπραγματευθηκαν και με την Τρόικα.

Ακούστε την εκπομπή, πιστεύουμε ότι είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική όχι μόνο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα αλλά των γενναίων αποφάσεων που πρέπει να παρθούν.

Στο 19′:36” παραμβαίνει ο Διονύσης Ρίζος, δικηγόρος, ειδικός στα θέματα κοινωνικής ασφάλισης και εργατικού δικαίου. Ως μάχιμος δικηγόρος, ο Διονύσης Ρίζος περιγράφει το εύρος του προβλήματος. Το παράδοξο σήμερα να εκδικάζονται προσφυγές του 2010 όταν έχουν ήδη ψηφιστεί έξι νόμοι που έχουν αλλάξει τους νόμους για το θέμα. Το φαινόμενο το δημόσιο να μην έχει προσκομίσει πλήρη φάκελλο για να εκδικαστεί μια αγωγή, με αποτέλεσμα οι υποθέσεις να παίρνουν διαρκώς αναβολές και να εκδικάζονται έξι και οκτώ χρόνια μετά. Είναι αδύνατον να υπάρχει μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό χωρίς να έχει προηγηθεί μια μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη. Η κυβέρνηση με τον τελευταίο νομο δημιούργησε αντικίνητρα ανάπτυξης δεδομένου ότι αυτό που απαιτείται είναι η δημιουργία νέων θέσεων μόνιμης εργασίας ώστε να καταβάλλονται οι εισφορές και να είναι γεμάτα τα ταμεία. Μας εξηγεί επίσης ποιες ειναι οι πολιτικές της ενεργού γηράνσεως και πώς λειτουργούν. Ο Διονύσης Ρίζος τελος προτείνει  να ξεχωρίσουμε λίγο το ασφαλιστικό από το δημοσιονομικό. Λύσεις υπάρχουν αλλά απαιτούν πολιτική βούληση.

Στο 55.27′ μέχρι το 1.04.00 παρεμβαίνει ο πρώην Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Κουτρουμάνης ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη να αποκτήσουμε δικό μας σχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση καθώς δεν είναι δυνατόν να φτάνουμε στο “παρα πέντε” κάθε αξιολόγησης για να αρχίσουμε να συζητάμε τι πρεπει να κάνουμε στο ασφαλιστικό. Επεσήμανε οτι λείπει ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Ο κ.Κουτρουμάνης εξέφρασε την άποψη ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί εφόσον ξεπεράσουμε τις παθογένειες των τελευταίων ετών.  Απαιτείται σχέδιο και συνεννόηση. Τα πολιτικά κόμματα δεν θα πάψουν ποτέ να έχουν ιδεολογικές διαφορές όμως, αυτό είναι ένα ζήτημα που επιβάλλεται να συμφωνήσουν σ’ενα σχέδιο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα σύμφωνα με τον κ.Κουτρουμάνη είναι ότι αρνούμαστε να παραδεχτούμε την πραγματικότητα.

Στο 1:14:00 παρεμβαίνει ο πρώτη Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ.Γιάννης Βρούτσης. Κάνει μια αποτίμηση του έργου της κυβέρνησης Σαμαρά στον τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης με μια εκτενή αναφορά στο διαφορετικό μείγμα πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας με έμφαση στην ανάπτυξη του ιδιωτικό τομέα και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Εξήγησε τη σημασία του εργαλείου της “Εργάνης” τόσο στον σχεδιασμό πολιτικών για την εργασία όσο και στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Δεσμεύθηκε για την επανεργοποίηση του “Ήλιου” ώστε να μπορούν οι πολίτες να παρακολουθούν ζητήματα εισφορών και θέσεων εργασίας. Κατέληξε  ότι η λύση του ασφαλιστικού είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Όσο λειτουργεί ως προνιακό σύστημα χωρίς ανταποδοτικό χαρακτήρα είναι καταδικασμένο να αποτυγχάνει.

Νέα δεδομένα για την κατάσταση της ύλης στο κέντρο της Γης.

 

url-11

Μία νέα έρευνα (nature.com) του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (KTH) της Σουηδίας προτείνει την αναθεώρηση της τρέχουσας γεωφυσικής μας αντίληψης περί της κατάστασης της ύλης στο κέντρο της Γης.

Έως τώρα, γνωρίζαμε ότι η φάση της συνιστώσας ύλης του πυρήνα είναι στερεά -βάσει της διάδοσης των καταγραφόμενων σεισμικών κυμάτων. Το γεγονός αυτό προκαλεί έκπληξη, δεδομένων των ακραίων συνθηκών που επικρατούν 6.400 χλμ κάτω από την επιφάνεια της Γης: 3.500.000 φορές η πίεση της επιφάνειας και θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 6.000 ° C – υψηλότερες ακόμη και από την επιφάνεια του Ήλιου!

Επίσης, γνωρίζουμε ότι το κυριότερο στοιχείο που συναποτελεί τον πυρήνα της Γης είναι ο σίδηρος. Σε θερμοκρασία δωματίου και υπό κανονική πίεση, τα άτομα του συναρμόζονται σε κρυσταλλική διάταξη κυβικού τύπου, ενώ υπό υψηλή πίεση/θερμοκρασία αναδιατάσσονται σε κρυσταλλική δομή εξαγωνικού πλέγματος.

Μέχρι πρότινος, εθεωρείτο ότι ο σίδηρος λαμβάνει εξαγωνική διάταξη στον πυρήνα της Γης, λόγω των ακραίων συνθηκών που επικρατούν. Εντούτοις, τα αποτελέσματα της νέας έρευνας προτείνουν ότι ο κρυσταλλικός σίδηρος λαμβάνει μία απρόσμενη και ιδιαίτερη κρυσταλλική δομή εκεί κάτω.

Αναλυτικά, η ομάδα χρησιμοποίησε έναν από τους μεγαλύτερους υπερ-υπολογιστές της χώρας, για να προσομοιώσει τις ατομικές διεργασίες που επιτελούνται στον πυρήνα και διαπίστωσε ότι η κυβική δομή όχι απλώς δεν είναι αδύνατη υπ’ αυτές τις συνθήκες, αλλά αντιθέτως ενισχύεται!
Αν και τα άτομα του σιδήρου αναδιατάσσονται συνεχώς, το μοτίβο εξαγωνικής αρχιτεκτονικής παραμένει άθικτο, εξου και η στερεά φάση του πυρήνα. Ένα τέτοιο μετασταθερό μοτίβο ατομικής διάχυσης δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ πριν σε εργαστηριακές συνθήκες.

Αν οι ερευνητές έχουν δίκιο, θα μπορούσε να επιλυθεί ένα μυστήριο που ταλανίζει τους γεωεπιστήμονες για δεκαετίες:

Για ποιο λόγο τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν με υψηλότερη ταχύτητα μεταξύ των πόλων, απ’ ότι μεταξύ ισημερινών πλατών; Οι ιδιότητες του πυρήνα με αυτή την απρόσμενη ατομική δομή του σιδήρου, οδηγούν σε ανισοτροπία, η οποία μπορεί να ερμηνεύσει επαρκώς το φαινόμενο!

Επιπροσθέτως, η περαιτέρω επεξεργασία των δεδομένων έδειξε, ότι ο πυρήνας της Γης μάλλον αποτελείται από 96% σίδηρο, ποσοστό μεγαλύτερο από υποδείξεις προηγούμενων εκτιμήσεων, με το νικέλιο και άλλα ελαφρά στοιχεία να συνθέτουν το υπόλοιπο.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτές οι υποθέσεις βασίζονται σε προσομοιώσεις. Αν δεν φτάσουμε με κάποιον ασύλληπτο, για τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, τρόπο στο κέντρο της Γης, δε θα μπορέσουμε να συλλέξουμε τις αποχρώσες ενδείξεις.

Τέτοιες έρευνες, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα σημαντικές, διότι η αναβάθμιση του πλαισίου κατανόησης των εσωτερικών διεργασιών στη Γη, μπορεί να παράσχει πιο αξιόπιστες προβλέψεις για το μέλλον του Πλανήτη μας, και να προσδώσει ακόμη μεγαλύτερη προβλεπτική αξία στα υπάρχοντα σεισμολογικά μοντέλα.

Παναγιώτης Μποζέλος

Ελλάδα και Κοινή Αγροτική Πολιτική.

rff

Γράφει η Ντίνα Σπυροπούλου*

Οι προοπτικές του αγροτικού τομέα βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων ειδικά εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων και αναλύσεων (μελέτη McKinsey Ελλάδα 2020, τοποθετήσεις κομμάτων σχετικά με την ανάπτυξη στην Ελλάδα, εκδόσεις τραπεζών για τον αγροτικό τομέα). Ο προβληματισμός εντάθηκε τα χρόνια της κρίσης και συνδέεται, κυρίως, με τις προτεραιότητες, τις πολιτικές, αλλά και με τη γνώση των εξελίξεων που επηρεάζουν ορισμένες κρίσιμες πλευρές του. Αυτές οι πλευρές αφορούν  στο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο ο τομέας αλλά και συνολικά η χώρα λειτουργεί και πιο συγκεκριμένα στο αγροτικό εισόδημα, στην παραγωγή και στην απασχόληση, στο εξωτερικό εμπόριο, στη χρηματοδότηση και στις επενδύσεις, στην εφοδιαστική αλυσίδα και την αγορά, αλλά κυρίως στις επιπτώσεις από τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολίτικης μετά το 2020.

Η σημασία της γεωργικής δραστηριότητας είναι τέτοια που ξεπερνά κατά πολύ την απλή παραγωγή προϊόντων διατροφής ή προϊόντων για λοιπή βιομηχανική χρήση (βαμβάκι, καπνά κλπ). Η πρωτογενής παραγωγή αποτελεί σήμερα αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Στην Ελλάδα, η αγροτική παραγωγή έχει σχεδόν διπλάσιο ποσοστό συμβολής στην εθνική ΑΠΑ (Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία) από τον μέσο όρο της ΕΕ-28 και μεγαλύτερο όλων των μεσογειακών οικονομιών, συμπεριλαμβανομένης τηςΓαλλίας. Επίσης, η αξία των εξαγόμενων αγροτικών προϊόντων παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια συνεχή αυξητική τάση. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι στις ιδιαίτερα δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, ο πρωτογενής τομέας δείχνει να αντιδρά καλύτερα, διατηρώντας μιαδυναμική και προοπτικές ανάπτυξης που προσελκύουν το επιχειρηματικό και επενδυτικό ενδιαφέρον. Η έλλειψη όμως υποδομών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία του συνόλου της αγροδιατροφικής αλυσίδας αποτελεί ίσως το σοβαρότερο μειονέκτημα.

Από την άλλη πλευρά, στο διάστημα των τελευταίων ετών ακόμα και πριν την οικονομική κρίση, το καθαρό αγροτικό εισόδημα μειώνεται διαρκώς. Τα αίτια της μείωσης του αγροτικού εισοδήματος είναι σύνθετα και πρέπει να αναζητηθούν σε βάθος χρόνου στη συνεχή μείωση των τιμών παραγωγού σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών των εισροών της αγροτικής εκμετάλλευσης (πετρέλαιο, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κ.α.) και βέβαια εντείνονται από τη μεγάλη έλλειψη πιστώσεων που διαχρονικά υπήρχε στον πρωτογενή τομέα. Αν μάλιστα τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχε η διεθνής διατροφική κρίση, οι τιμές του παραγωγού κυρίως των μονοετών καλλιεργειών θα είχαν μειωθεί ακόμη περισσότερο. Η αύξηση στις τιμές των εισροών οφείλεται κυρίως στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου και γενικότερα της ενέργειας τα πρώτα χρόνια λόγω αστάθειας στις χώρες παραγωγής και στην συνέχεια στην συνεχόμενη αύξηση της εθνικής φορολογίας. Οι εισροές δεν επηρεάζουν  μόνο το κόστος παραγωγής λόγω της αυξανόμενης τιμής τους, αλλά ήταν έτσι κι αλλιώς υψηλές μιας και η απόδοσή τους στην ελληνική αγροτική παραγωγή είναι πολύ χαμηλότερη από όσο θα έπρεπε, ιδιαίτερα και σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.  Αυτό οφείλεται κυρίως στα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, όπως στο μικρό μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, στον πολυτεμαχισμό τους, στον αναποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης και οργάνωσης τους από τους αβοήθητους και ελάχιστα καταρτισμένους αγρότες μας αλλά και στο κακό τεχνολογικό εξοπλισμό τους.

Τα αίτια της μείωσης του εισοδήματος του παραγωγού δεν εξαντλούνται όμως στην άνοδο των τιμών των εισροών και στα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, αλλά εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες θεσμικούς και πολιτικούς. Η δυσπραγία ή καλύτερα η αποδόμηση του συνεταιριστικού κινήματος ειδικότερα μετά τον νόμο Σκανδαλίδη, σε συνδυασμό με τα ανεξέλεγκτα εμπορικά δίκτυα, η μείωση της στήριξης του αγροτικού εισοδήματος  από την Κοινή Αγροτική Πολιτική, η οποία μετά την αναθεώρηση της το 2005-6 εξασφαλίζει μόνο ένα εισόδημα επιβίωσης ακόμη και σε παραγωγούς που δεν παράγουν, ενώ ο Εθνικός φάκελος αποτυγχάνει να εξομαλύνει και να στοχεύσει στην ελληνική πραγματικότητα είναι κάποιοι από αυτούς.  Ειδικότερα η επίδραση της ΚΑΠ είναι ιδιαίτερα σημαντική μιας και αποτελεί διαχρονικά το μεγαλύτερο και τώρα πια μάλλον το μοναδικό εργαλείο πολιτικής για τον Αγροτικό τομέα.

Στο διάστημα λοιπόν, των τελευταίων ετών πλην των αποτελεσμάτων της ύφεσης, η ευρωπαϊκή και κατά συνέπεια η ελληνική γεωργία κινήθηκαν σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον, χαρακτηριζόμενο, κυρίως, από τη ριζική αλλαγή των στοχεύσεων της Κοινής Αγροτικής Πολίτικης, μετά το 2003 με κορύφωση για το μετά 2013 (εφαρμόζεται τώρα στην ΕΕ) αλλά και από το ευρύ φάσμα πολιτικών και διαχειριστικών μεταρρυθμίσεων της που ακολούθησαν στη συνέχεια, από το 2008 και έπειτα.

Ας δούμε τώρα τι σημαίνει ΚΑΠ. Η Κοινή Αγροτική Πολίτικη είναι αναμφισβήτητα η μακροβιότερη και η πιο ολοκληρωμένη πολίτικη της ΕΕ. Η ανάγκη θέσπισης της εμφανίστηκε στην ατζέντα των ιδρυτικών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας στην δεκαετία του 1950. Τότε είχε σαν στόχο την εξασφάλιση επάρκειας τροφίμων στη δύσκολη περίοδο της ανασυγκρότησης της Ευρώπης μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν αναγκαία η αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας, η σταθεροποίηση των αγορών και η βελτίωση του επίπεδου ζωής του αγροτικού πληθυσμού.

Η εφαρμογή της ΚΑΠ τα τελευταία 40 χρόνια απέδειξε ότι η επιτυχής διαχείριση μιας οριζόντιας πολίτικης απαιτεί την ύπαρξη κοινών τιμών, κοινών εργαλείων διαχείρισης, κοινή χρηματοδότηση των μέτρων στήριξης, μηχανισμούς εμπορικής προστασίας και κοινά μέτρα αντιμετώπισης των διαρθρωτικών προβλημάτων της Ευρωπαϊκής γεωργίας και της Ευρωπαϊκής υπαίθρου γενικότερα.

Πράγματι βασιζόμενη αρχικά στις τρεις θεμελιώδεις αρχές (ενιαία εσωτερική αγορά, κοινοτική προτίμηση, χρηματοδοτική αλληλεγγύη) η ΚΑΠ:

έχει καταστεί η πιο ολοκληρωμένη Κοινή πολιτική της ΕΕ. Αν και αποτελεί μία πολιτική επί της αγοράς των γεωργικών προϊόντων, οι κανόνες της διέπουν ολόκληρο τον πρωτογενή τομέα, τόσο ως προς την λειτουργία των αγορών (από το χωράφι μέχρι τον τελικό καταναλωτή) όσο και ως προς τις αγροτικές δομές.
μέχρι και σήμερα είναι η σημαντικότερη τομεακή πολιτική της ένωσης από θεσμικής, κανονιστικής και δημοσιονομικής πλευράς
η θέσπιση και εξέλιξη της υπήρξε και εξακολουθεί να είναι το ισχυρότερο θεμέλιο της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η εφαρμογή της ΚΑΠ προϋποθέτει εξ αρχής ότι κρίσιμες αρμοδιότητες των κρατών -μελών σε ένα ολόκληρο παραγωγικό τομέα εκχωρούνται στα κοινοτικά όργανα.
Τον Ιούνιο του 2013, μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περισσότερο από δύο χρόνια επιτεύχθηκε μεταξύ των τριών θεσμικών Ευρωπαϊκών Οργάνων – Κοινοβούλιο, Συμβούλιο, Επιτροπή- πολιτική συμφωνία ως προς την μεταρρύθμιση της ΚΑΠ μετά το 2013. Οι διαπραγματεύσεις ήταν πρωτόγνωρες μιας και για πρώτη φορά έλαβε μέρος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτρέποντας πολλές φορές αποφάσεις δυσμενείς για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας. Το βασικό χαρακτηριστικό της νέας τότε ΚΑΠ είναι ότι έπαψε να είναι τόσο “κοινή”. Οι τέσσερις βασικοί κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου οι οποίοι αφορούν τις άμεσες ενισχύσεις, την ενιαία Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ), την αγροτική ανάπτυξη και την χρηματοδότηση, διαχείριση και έλεγχο της ΚΑΠ, έδωσαν στα κράτη μέλη πληθώρα κρίσιμων επιλογών για την εφαρμογή των προτεινόμενων ρυθμίσεων. Οι επιλογές αυτές κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή από τα κράτη-μέλη την 1η Αυγούστου 2014 ενώ η οριστική διαμόρφωση των κανονισμών έγινε μέσα στο 2014.

Δυστυχώς η Ελλάδα δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και αυτήν την φορά, παρουσιάζοντας έναν εθνικό φάκελο που δεν ανταποκρίνεται σε μία ολοκληρωμένη στρατηγική- σχέδιο για τον ελληνικό Αγροτικό Τομέα.

Αυτό είχε φανεί και στην απάντηση που είχε λάβει τότε ο έλληνας ευρωβουλευτής κ. Κύρκος σε ερώτηση προς τον Επίτροπο Μοσκοβισί. Συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2015 ο κ. Κύρκος ζήτησε να ενημερωθεί που βρίσκεται η εκπλήρωση των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει η τότε κυβέρνηση το 2014, προκειμένου να μην απολεσθούν τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά κονδύλια λόγω αδράνειας της χώρας μας.

Η απάντηση που έλαβε ο κ. Κύρκος από τον επίτροπο κ. Μοσκοβισί ανέφερε μεταξύ άλλων ότι:

• σημαντικό μέρος των σχεδίων του ΠΑΑ (Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης) δεν έχει προχωρήσει.
• δεν επετεύχθη ο στόχος για τις απαιτήσεις πληρωμών στην απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΓΤΑΑ για το 2014.
• δεν υποβλήθηκαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την εξασφάλιση εθνικής συμπληρωματικής χρηματοδότησης.
• το σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας του ελληνικού προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης (ΠΑΑ) για την περίοδο 2014-2020, που υποβλήθηκε το 2014, κρίθηκε υπερβολικά ασαφές.
• το σχέδιο δράσης για τη δημιουργία δικτύου συμβουλευτικών και τεχνικών υπηρεσιών και ηλεκτρονικού συστήματος συζητήθηκε με τις υπηρεσίες της Επιτροπής το 2014.

Αυτό τελικά είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο το ελληνικό ΠΑΑ 2014-2020, να εγκριθεί με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με των υπόλοιπων κρατών-μελών της ΕΕ και να τεθεί τελικά σε εφαρμογή στις 11.12.2015, αλλά και να φανεί ότι διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν τον αγροτικό τομέα περιστασιακά και χωρίς σχέδιο.

Υπενθυμίζεται ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) διαθέτει για την ελληνική γεωργία την προγραμματική περίοδο 2014-20 εγκεκριμένους πόρους άνω των 19 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που ξεπερνά το σύνολο των πόρων που θα λάβουν μαζί όλοι οι άλλοι τομείς της ελληνικής οικονομίας και -αναλογικά προς το γεωργικό ΑΕΠ- αυτά που λαμβάνει κάθε άλλο κράτος μέλος. Όμως, η αδυναμία έγκαιρου και αποτελεσματικού προγραμματισμού εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, που συνεχίζει να λειτουργεί εν μέσω της κρίσης με τους ρυθμούς και τα πρότυπα του παρελθόντος, δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες για την απορροφητικότατα των πόρων. Αυτό δε, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι λόγω της κατασπατάλησης πόρων με αδιαφανή κριτήρια και της συστηματικής παραβίασης κοινοτικών κανόνων στην Ελλάδα επιβλήθηκαν μόνο την τελευταία τετραετία πρόστιμα άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, κάνει την εικόνα ακόμη πιο εφιαλτική.

Τελικά, ωφεληθήκαμε από την ΚΑΠ;

Κατά την 36χρονη ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θεσμικά και οικονομικά η ελληνική γεωργία θα μπορούσε να έχει ωφεληθεί πολύ περισσότερο, αν οι κυβερνήσεις είχαν πετύχει να παρουσιάζουν ένα σχέδιο που θα περιέγραφε την στόχευση, τα ζητούμενα, τα μέσα και τα εργαλεία επιτυχίας για τον τομέα. Τέτοιο σχέδιο δεν υπήρξε ποτέ γενικά για την Ελλάδα πόσο μάλλον για τον τομέα αυτό. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από την πελαγοδρόμηση του ίδιου του τομέα τόσα χρόνια, αλλά αποδεικνύεται κιόλας από τους φακέλους που κάθε φορά οι Ελληνικές Κυβερνήσεις υποβάλλουν για την αξιοποίηση του μεγαλύτερου εργαλείου πολιτικής που έχουν. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αναδειχτεί ποτέ ως «διαμορφωτής» της αγροτικής πολιτικής αλλά παρέμεινε συνήθως παθητικός δέκτης των πολιτικών που διαμορφώνονταν στην ΕΕ.

Σήμερα, εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων και καθώς ξεκινάνε εκ νέου οι συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική μετά το 2020, ελπίζουμε και ευχόμαστε (πιθανά χωρίς ανταπόκριση) το ελληνικό πολιτικό σύστημα να συζητήσει σοβαρά την υιοθέτηση ενός μακρόχρονου σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα και να μην μείνει σε διαπιστώσεις, ευχολόγια και τελικά σε απλά μέτρα ανακούφισης των πληττόμενων αγροτών. Τέτοια μέτρα, που προφανώς υπάρχουν, όπως χαμηλότερη φορολογία και εισφορές, ο έλεγχος των τιμών εισροών και μέτρα για την μείωση τους (πχ αγροτικό πετρέλαιο), η εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων είτε από δάνεια είτε από δράσεις του πυλώνα 2 της αγροτικής ανάπτυξης κ.ά. αποτελούν πάγια συνδικαλιστικά αιτήματα των αγροτών και συνοδεύουν εδώ και χρόνια τις κινητοποιήσεις τους. Όμως το πρόβλημα του αγροτικού τομέα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς δομικές και θεσμικές αλλαγές που εκκρεμούν δεκαετίες και αδυνατούν τα βρουν λύση από τους διαρκώς εναλλασσόμενους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και παλιότερα Γεωργίας. Οι αλλαγές αυτές ενδεικτικά περιλαμβάνουν την πολιτική νερού και γης, την θεσμοθέτηση ενός οριζόντιου νόμου για τους συνεταιρισμούς και των άλλων μορφών οργάνωσης των παραγωγών που θα τους χειρίζεται ως ιδιωτικούς οργανισμούς (όπως δηλαδή πραγματικά είναι) την ενίσχυση των Διεπαγγελματικών οργανώσεων, την εκπαίδευση των παραγωγών, τη συμβολαιακή σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τη μεταποίηση μέσω του ΠΑΑ, την αλλαγή του καθεστώτος των αγροτικών ασφαλίσεων κ.ο.κ. Οι δομικές και θεσμικές αλλαγές όμως προϋποθέτουν την ύπαρξη του  προαναφερόμενου σχεδίου  για τον αγροτικό τομέα στην Ελλάδα. To αγροτικό ζήτημα τελικά, είναι σύνθετο αλλά ζωτικό για το μέλλον της Ελλάδας. Μετά από 36 χρόνια πουμετέχουμε στην Ένωση και υλοποιούμε την ΚΑΠ με τις διαφορετικές μορφές της, συνεχίζουμε ακόμη και σήμερα να έχουμε υπαρξιακά ζητήματα για το πώς θα προχωρήσει ο πρωτογενής τομέας. Σε αυτό δυστυχώς έχει βοηθήσει και η δαιμονοποίηση του αγρότη και των επιδοτήσεων κάθε τέτοια εποχή που γίνονται οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Θα έπρεπε όλα αυτά, και ειδικά μετά την παρατεταμένη ύφεση της ελληνικής οικονομίας να ανήκουν σε άλλη εποχή, και να είχαμε αρχίσει να δουλεύουμε όλοι μαζί για το καλό του τόπου μας.

Στοιχεία για την Αγροτική Οικονομία της ΕΕ-28 εδώ.

Στοιχεία για την Ελληνική Αγροτική Οικονομία, εδώ.

*Ντίνα Σπυροπούλου, γεωπόνος, αντιπρόεδρος της πολιτικής κίνησης ΜΠΡΟΣΤΑ