“κ.Σκουρμπουρδή, τι δουλειά έχετε εσείς με την πολιτική;”

Δεν μπορούσα να σκεφτώ πιο ταιριαστό μέρος από το Ζαχαροπλαστείο Désiré στην οδό Δημοκρίτου για να συναντήσω την ξεναγό και ιστορικό τέχνης Άρτεμις Σκουμπουρδή. Η κυρία Σκουμπουρδή είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων με το συνδυασμό “Αθήνα Είσαι Εσύ” του Παύλου Γερουλάνου.

Το Désiré είναι ένα από τα στέκια μου, είναι από τα πιο “αθηναϊκά” σημεία του Κολωνακίου και το αγαπώ γιατί είναι ήσυχο, μοσχοβολάει πάντα βούτυρο από τα κλασικά γλυκά που παρασκευάζουν εκεί και το παρελθόν του το μυρίζεις στην ατμόσφαιρα αφού οι τοίχοι του δεν είναι γεμάτοι από “ιστορικές φωτογραφίες” της πόλης της Αθήνας σε παλαιότερες φάσεις ή με πορτρέτα από τους διάσημους θαμώνες του, κάτι που μου αρέσει πολύ ως προσέγγιση: Στο Désiré συναντάς το παρελθόν αδιαμεσολάβητο.

Η δράση της κυρίας Σκουμπουρδή στην Αθήνα βρίσκεται ακριβώς στο αντίποδα: διαμεσολαβεί το παρελθόν μέσα από τις αφηγήσεις της στις ξεναγήσεις της και στα βιβλία της. Θυμάμαι ακόμα και σήμερα πολύ ζωντανά τον εαυτό μου 17χρονη μαθήτρια το 1987 να ζω με το αυτί κολλημένο στον “Αθήνα 984”. Εκεί η κυρία Σκουρμπουρδή έκανε την εκπομπή “Μια πόλη Μαγική”.

Θεωρώ ότι είναι πασίγνωστη. Της το δηλώνω μόλις κάθεται στην καρέκλα, σχεδόν ντρέπομαι που ζήτησα αυτή τη συνέντευξη από κάποια τόσο γνωστή κυρία της Αθήνας με αυτή την αφορμή αλλά αποφασίσαμε στο FACT να συμβάλλουμε στη γνωστοποίηση της υποψηφιότητάς της.

“Η δραστηριότητά μου στην Αθήνα ξεκινάει το 1981 όταν ιδρύσαμε μια μικρή ομάδα από το Σωματείο Ξεναγών Αθήνας εγκαινιάσαμε τις δωρεάν ξεναγήσεις για τους Αθηναίους τις Κυριακές του χειμώνα. Επί Δημαρχίας Μπέη Δήμος αποφάσισε να “ενσωματώσει” στις δράσεις του τις ξεναγήσεις μας.
Δεν θέλω να αναφερθώ στις περιπέτειες αυτής της δράσης τα τελευταία 6-7 χρόνια αλλά από την πρώτη στιγμή κατάλαβα τη διάσταση που υπάρχει μεταξύ της επιθυμίας των Αθηναίων και της διοίκησης του ΟΠΑΝΔΑ. Πάντα υπήρχαν κάποιοι που δεν δίσταζαν, για τους δικούς τους λόγους, να καταργήσουν τις ξεναγήσεις ενώ ήξεραν πόσο τις αγαπούσαν οι πολίτες της Αθήνας.
Αν είμαι για κάτι σίγουρη είναι ότι αυτό ο Πάνος Γερουλάνος θα το αλλάξει και δεν το λέω επειδή συνδέομαι  με την οικογένειά του και το Μουσείο Μπενάκη (είμαι μέλος του Δ.Σ. Των Φίλων του Μουσείου επί σειρά ετών). Ο Παύλος Γερουλάνος έχει αντίληψη της αξίας των θεσμοθετημένων δράσεων που γίνονται από το Δήμο άσχετα από το ποιος τον διοικεί.
Μπορεί να σας φαίνεται ασήμαντο αλλά για τους Αθηναίους δεν είναι. Οι στιγμές που έζησα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης με πολίτες που είχαν πληγεί από αυτή και έβρισκαν στις ξεναγήσεις μας καταφύγιο, δεν μπορώ να τις περιγράψω.
Αυτό για μένα ήταν εμπειρία και μάθημα ζωής”.

Στην παρατήρησή μου ότι τα βασικά της πόλης των Αθηνών θα έπρεπε να τα ξέρουμε ήδη αν όχι όλοι σίγουρα οι περισσότεροι αντιδρά ακαριαία:

“Ακριβώς το αντίθετο! Μόλις περιγράψατε το λόγο για τον οποίο κατεβαίνω στις εκλογές και ζητώ την ψήφο των Αθηναίων! Φιλοδοξία μου είναι να συνταχθεί η Χάρτα “Αθήνα, μια πόλη μαγική”, που θα υλοποιήσει μια στρατηγική αθηνολατρικών δράσεων, με στόχο να ανακτηθεί  η χαμένη αίγλη της πόλης μας”.

Ζητώ να καταθέσω την υπερσαραντάχρονη γνώση και εμπειρία μου, ώστε να συνταχθεί η Χάρτα των Αθηναϊκών Θησαυρών για όλα τα αξιοθέατα και τα μνημεία της Ιστορικής Αθηναϊκής Διαχρονίας που ρημάζουν βυθισμένα στα σκουπίδια της άγνοιας και της αδιαφορίας μας, να εντοπισθούν, να καταγραφούν, να χαρτογραφηθούν.
Τ
ο όραμα του Παύλου Γερουλάνου είναι η γενική ανάκτησης της χαμένης αίγλης του Κλεινού Άστεως με σύγχρονους όρους, η δική μου συνεισφορά θα μπορούσε να σημειωθεί στο αρχαιολογικό και τουριστικό πεδίο”

Τι την ενοχλεί περισσότερο σήμερα στην πόλη.

“ Με πονάει να βλέπω τους άστεγους της πόλης αλλά και τους τοξικομανείς ειδικά στην περιοχή γύρω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Με ενοχλεί η έλλειψη ασφάλεια και η ελλιπής καθαριότητα, η κατάσταση των πεζοδρομίων και πολλά άλλα”.

Τη ρωτάω να μου πει αγαπημένες της προσωπικότητες της πόλης. Μου απαντά αμέσως χωρίς να το σκεφτεί: ο Άγγελος Δεληβορριάς, αυτός ο τόσο σημαντικός άνθρωπος πόσο θα μας λείψει. Ο αγαπημένος μου Νίκος Βατόπουλος, υπάρχει άλλος σαν τον Νίκο Βατόπουλο; Τον Μανόλη Κορρέ και τη Μαρία Ευθυμίου απαστράπτουσες προσωπικότητες που τιμούν την πόλη και τους αγαπώ πολύ”.

Στην ερώτησή μου αν γνωρίζει και τις ιστορίες των ανθρώπων της Αθήνας εκτός από αυτές των μνημείων χαμογελάει.

“Τις καταγράφω ξέρετε. Όχι μόνο τις σύγχρονες ή αυτές του πρόσφατου παρελθόντος. Ξέρετε ποια ιστορία ανθρώπου με συγκινεί περισσότερο;

Το Εθνικό Πανεπιστήμιο χτίστηκε με δωρεές και εράνους. Στα αρχεία των δωρητών βρήκα την περίπτωση μιας γυναίκας από την Ύδρα, εργαζόταν στην Αθήνα ως εσώκλειστη οικιακή βοηθός και μάζευε χρήματα για την προίκα της όπως έλεγαν τότε. Τα χρήματα που μάζεψε τα έδωσε στην ανέγερση του Εθνικού Πανεπιστημίου.

Μόλις επιστρέψω από την ξενάγηση για την οποία αναχωρώ αύριο, θα την αναζητήσω στις σημειώσεις μου και θα σας πω και το όνομά της”.

 

“κ.Λαζαράκου, είστε η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των αγορών;”

Διαβάζοντας τα βιογραφικά των υποψηφίων ευρωβουλευτών της ΝΔ είναι δύσκολο να μην σταθείς σε αυτό της Βασιλικής Λαζαράκου. Πρώην Α’Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς το διάστημα 2012 έως το τέλος του 2015 έχει εργαστεί για πάνω από 20 χρόνια ως δικηγόρος για χρηματιστηριακάκαι τραπεζικά θέματα.

Δεν έχουν πολλές Ελληνίδες αυτό το βιογραφικό. Ο χώρος των τραπεζών και των αγορών είναι κατεξοχήν ανδροκρατούμενος, μια νέα γυναίκα σε αυτές τις θέσεις οπωσδήποτε προκαλεί το ενδιαφέρον.

“Είστε η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των αγορών;” τη ρωτάω αμέσως μόλις ξεκινάμε τη συνομιλία της.

Φυσικά γελάει αλλά δεν αιφνιδιάζεται.
“Είμαι μια δικηγόρος που παθιάζεται με το Δίκαιο που διέπει τη λειτουργία των τραπεζών και των αγορών καθώς και το Εμπορικό Δίκαιο. Έχω εκπαιδευτεί στις διαπραγματεύσεις και πιστεύω πως αν εκλεγώ Ευρωβουλευτής δεν θα προσφέρω απλώς πολλά, έτσι γενικά και αόριστα αλλά θα έχω συγκεκριμένες και μετρήσιμες επιτυχίες σε όφελος της χώρας μας σε ό,τι αναλάβω να φέρω εις πέρας. Γιαυτό ζητώ την ψήφο των συμπολιτών μου ενώ μέχρι σήμερα δεν είχα εμπλοκή με την πολιτική από αυτή τη θέση. Σκέφτομαι πως ίσως θα μπορούσα να είμαι κατάλληλη γιαυτή τη δουλειά και ζητώ να με ψηφίσουν”.

Είναι η σειρά μου να αιφνιδιαστώ από την άμεση και κοφτή απάντηση πολλώ μάλλον δε επειδή εκφέρεται μ’ενα μεγάλο χαμόγελο.

“Κι αν δεν εκλεγείτε, γιατί πιστεύω να ξέρετε ότι είναι πολύ δύσκολο, τι θα κάνετε τότε;”

“Θα επιστρέψω στη δουλειά μου. Ζούμε σε μια εποχή που είναι ωραίο να είσαι δικηγόρος με τη δική μου εξειδίκευση και με εκπαίδευση στις διαπραγματεύσεις. Είμαι σίγουρη ότι μόλις επέλθει η πολιτική αλλαγή που χρειάζεται η Ελλάδα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει Πρωθυπουργός η Ελλάδα θα αποκτήσει κεντρική θέση στο ενδιαφέρον των επενδυτών. Άνθρωποι με τη δική μου εκπαίδευση θα είναι πολύ χρήσιμοι”.

“Στέλεχος των αγορών, λοιπόν. Για κάποιους ένας “μισθοφόρος”. Θα μπορούσατε δηλαδή να είστε υποψήφια με οποιοδήποτε κόμμα;”

“Α, όχι. Πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα που θέλει και μπορεί να προχωρήσει σε όλα όσα είναι αναγκαία για να πάει η Ελλάδα μπροστά. Οϋτε θα μπορούσα να στρατευθώ με άλλο κόμμα και για να είμαι ειλικρινής, με την εμπειρία που έχω, δεν θα με ενδιέφερε κάτι τέτοιο ακόμα κι αν μου είχαν εξασφαλίσει την εκλογή. Οι μεταρρυθμίσεις είναι βασικό  στοιχείο ταυτότητας  της ΝΔ. Για να προχωρήσεις στις μεταρρυθμίσεις πρέπει να βλέπεις τον εαυτό σου ως μεταρρυθμιστική δύναμη. Πάνω απ’όλα όμως για μένα η Νέα Δημοκρατία είναι η ευρωπαϊκή πατριωτική παράταξη, η δύναμη που προκρίνει πάντα το όφελος της πατρίδας μας”.

Στην ερώτηση αν έχει αντιμετωπίσει προκατάληψη ή ακόμα και σεξισμό ως γυναίκα πάλι χαμογελάει.
“Το πρόβλημα των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών στην εργασία είναι τεράστιο. Είναι πολύ δύσκολο για μια γυναίκα να ανταποκριθεί στους πολλαπλούς της ρόλους. Η δικηγορία που ασκώ από την αρχή της καρριέρας μου είναι εντός ενός διεθνούς περιβάλλοντος όπου υπάρχει αξιοκρατία και η εργατικότητα αμείβεται όχι απλώς υλικά αλλά με σεβασμό. Στην Ελλάδα βρίσκομαι συχνά σε συσκέψεις όπου είμαι η μόνη γυναίκα. Κάποιες φορές διακρίνω στο βλέμμα ορισμένων την απορία “Τι θέλει αυτή εδώ”. Αλλάζουν όμως ύφος μόλις πάρω το λόγο και τοποθετηθώ. Τότε καταλαβαίνουν μια χαρά γιατί βρίσκομαι εκεί”.

Τη ρωτάω αν η καμπάνια τη ζορίζει. Άλλο ένα χαμόγελο.

“Είναι μοναδική εμπειρία. Με στεναχωρεί μόνο ότι ο χρόνος είναι ελάχιστος και δεν μπορώ να επισκεφθώ περισσότερα σημεία της χώρας για να ζητήσω από κοντά την ψήφο των συμπολιτών μου, όπως οφείλω να κάνω”.

Τί θα συμβούλευε μια νέα γυναίκα που θέλει να σταδιοδρομήσει σ’ενα ανδροκρατούμενο επάγγελμα;

“Να συνειδητοποιήσει ότι ως γυναίκα θα υποστεί διακρίσεις και μετά αυτό να το “ξεχάσει” με την έννοια ότι δεν πρέπει να επιτρέψει σε κανένα να ορίσει εκείνος τον τρόπο που θα αποτιμά και θα αξιολογεί τον εαυτό της. Έχω διακρίνει πάμπολλες φορές την καχυποψία στους άλλους. Δεν επιτρέπω σε κανένα να ορίσει τον τρόπο που εγώ θα αποτιμώ την αξία μου”.

Πού τη βρίσκετε
Website
Twitter

“κ.Ελευθεριάδου, γιατί δεν κάθεστε να μεγαλώσετε το μωρό σας;”


Τη Βίκυ Ελευθεριάδου την “εντοπίσαμε” στο facebook. Όχι τώρα, προεκλογικά αλλά εδώ και κάμποσα χρόνια, μας είχε κάνει εντύπωση το γεγονός ότι μια νέα γυναίκα που τότε μόλις είχε επιστρέψει από το εξωτερικό στις Σέρρες παρακολουθούσε το δημοτικό συμβούλιο της πόλης της και ανέβαζε στην προσωπική της σελίδα σχόλια για ό,τι είχε ακούσει εκεί. Ένα φεγγάρι εργάστηκε και εδώ, στο FACT καταγράφοντας ειδήσεις κυρίως από τη Μεγάλη Βρετανία όπου και έχει σπουδάσει και εργαστεί στο Εργατικό Κόμμα Βρετανίας.

Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα νέου ανθρώπου που σπούδασε στο εξωτερικό, φρόντισε να εξοπλιστεί με εμπειρίες και επιστρέφοντας στην ιδιαίτερή της πατρίδα, τις Σέρρες πρέπει να επανεφεύρει, κυριολεκτικά, τον εαυτό της αφού οι συνθήκες εκεί είναι πολύ διαφορετικές.

Σήμερα, μητέρα ενός βρέφους, κατεβαίνει υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στην πόλη των Σερρών με το συνδυασμό “Διάβαση Πεζών”.

“Είμαι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με μεταπτυχιακή ειδίκευση στις πολιτικές της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Ένωση από το Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου. Αγαπώ την Αυτοδιοίκηση. Πήρα μέρος ως ερευνήτρια στην καμπάνια του Εργατικού Κόμματος για τις δημαρχιακές εκλογές του Λονδίνου το 2008 και τις γενικές και αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 στο Κένσινγκτον. Το φθινόπωρο του 2010 εργάστηκα ως εθελόντρια στην προεκλογική εκστρατεία του Δημοκρατικού Κόμματος στη Νέα Υόρκη και την καμπάνια της Ομοσπονδιακής Βουλευτού Κάρολιν
Μαλόνι για τις ενδιάμεσες εκλογές. Στην Ελλάδα επέστρεψα το 2011 και έκτοτε ζω στις Σέρρες, απ’ όπου κατάγομαι, και είμαι ενεργό μέλος στη δημοτική παράταξη “Διάβαση Πεζών”.”.

Τη ρωτάω τι την έμαθε η πολιτική και μάλιστα σε κοινωνίες, όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, με μακρά δημοκρατική παράδοση και υψηλά στάνταρντς στη διεξαγωγή του προεκλογικού αγώνα.

“Νομίζω ότι έμαθα αυτό που χρειάστηκα περισσότερο το διάστημα της εγκυμοσύνης που συνέπεσε με την περίοδο ανεργίας του συζύγου μου: να αντιληφθώ τη σχετικότητα της έννοιας του χρόνου,στο πεδίο, δηλαδή την καθημερινότητά μου καθώς την αξία της υπομονής όχι ως βασανιστική καρτερικότητα αλλά ως διαφορετική αντίληψη του timing. Συνηθίζουμε να λέμε ότι κάθε μέρα που περνάει δεν θα την ξαναζήσουμε ποτέ αλλά βλέπω ότι και οι γιαγιάδες μας είχαν ένα δίκιο όταν επεσήμαναν ότι η ζωή μεν είναι πολύ μικρή αλλά την ίδια στιγμή είναι και πολύ μεγάλη”.

Πώς βίωσε την κρίση ως νέος άνθρωπος στην επαρχία;

“Παραδόξως, η κρίση, οι συνέπειες της οποίας ήταν ορατές γύρω μου με βοήθησε να ξεπεράσω τη φάση εσωστρέφειας. Όλα αυτά που συνέβαιναν και συμβαίνουν ακόμα κάνουν επιτακτική τη συμμετοχή. Να βγούμε από το μικρόκοσμό μας, να σηκώσουμε τα μανίκια και να δούμε πως μπορούμε να εργαστούμε από κοινού για να πάμε παρακάτω”.

Παρ’όλα αυτά όμως, μ’ενα μωρό επτά μηνών γιατί δεν το αφήνετε για τις επόμενες εκλογές;

“Αυτή η ερώτηση μου αρέσει πολύ και με κάνει και γελάω. Μα, το μωρό αφορά η συμμετοχή μου σε αυτές τις εκλογές. Συμμετέχω για το μωρό το δικό μου και κάθε γυναίκας στις Σέρρες. Η συμμετοχή μας λειτουργεί ως επένδυση για το δικό τους μέλλον. Έπειτα, ποιος άλλος από μια νέα μητέρα ξέρει όσα πρέπει να γίνουν στην πόλη μας για τα βρέφη, τα μωρά και τις μητέρες τους από κάποια που είναι ήδη σε αυτή τη θέση; Ποιος άλλος από μια νέα μητέρα μπορεί να αντιληφθεί την ανάγκη μιας πόλης φιλικής προς τα παιδιά; Ποιος άλλος από μια νέα μητέρα μπορεί να αντιληφθεί πόσο σημαντικές είναι οι κοινωνικές παρεμβάσεις στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την οικογένεια και αυτό σε μια περίοδο που επιτέλους, η υπογεννητικότητα έγινε κεντρικό θέμα συζήτησης;

Συμμετέχω για να ζω σε μια όμορφη πόλη”.

Που τη βρίσκετε:
“Διάβαση Πεζών”.

“κ.Αγγελόπουλε, χρειάζεται η πολιτική κι άλλους θεατρίνους;”

Φεύγοντας από τη συζήτηση με τον πολυτάλαντο υποψήφιο Ευρωβουλευτή με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, Γιώργο Αγγελόπουλο σκεφτόμουν ότι πρέπει να θυμηθώ τα Χριστούγεννα να ζητήσω από τον Άγιο Βασίλη να κάνει στη χώρα μας δώρο τη δυνατότητα να συγκεντρώσουμε όλους τους ενδιαφέροντες και άξιους ανθρώπους σ’ενα ψηφοδέλτιο.
Συναντηθήκαμε σε κάποιο από τα ανεκδιήγητα καφέ της Στοάς Χαραγκιώνη στη Σταδίου και πίνοντας ένα άθλιο, ημίγλυκο (;) κόκκινο κρασί εγώ (Μα τι δίνουν στους τουρίστες) κι ένα ζεστό γαλλικό καφέ εκείνος τον οποίο γέμιζε, κάθε τόσο, με παγάκια από μια μικρή παγοθήκη που ζήτησε και του έφεραν, είπαμε πολλά και διάφορα.

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος (43) είναι ευρύτερα γνωστός ως θεατρικός ηθοποιός και ως improv comedian εργάζεται όμως ως διευθυντής δημιουργικού στη δραστήρια ΜΚΟ SciCo η οποία, μεταξύ άλλων, διοργανώνει το όλο και πιο δημοφιλές Science Festival. Σπούδασε Φυσική στην Πάτρα και στη συνέχεια θέατρο.

Μπαίνω αμέσως στο ψητό: “κ.Αγγελόπουλε, ειλικρινά τώρα. Πιστεύετε ότι αυτό που λείπει σήμερα από την πολιτική είναι οι θεατρίνοι;”.

Μου απαντάει αμέσως: “Το έχω σκεφτεί πολλές φορές αυτό και απαντώ ευθέως, ναι. Η πολιτική είναι ένα εργαλείο παραγωγής ιστορίας με το λαό ως δρων υποκείμενο σε ρόλο πρωταγωνιστή. Το θέατρο είναι το κατεξοχήν εργαλείο αναπαράστασης κάθε είδους ανθρώπινης συνθήκης και βέβαια και της πολιτικής. Οι ηθοποιοί μπορούμε να εξηγήσουμε την πολιτική επικαιρότητα στους πολίτες με τρόπο που να καταλάβουν το ρόλο τους ως δρώντα υποκείμενα της ιστορίας”.
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος δηλώνει ευθαρσώς ότι θα ήθελε πάρα πολύ να μπορούσε να εκλεγεί Ευρωβουλευτής αν και γνωρίζει καλά ότι με το κόμμα που πολιτεύεται, τη “Φιλελεύθερη Συμμαχία” κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατον.
Τον ρωτάω λοιπόν γιατί δεν επιδίωξε να χωθεί (έτσι το ρώτησα) σε κάποιο από τα μεγάλα κόμματα που εκλέγουν αρκετούς βουλευτές.
“Ε, όχι δα. Για να πολιτευθείς με κάποιο από τα μεγάλα κόμματα πρέπει να εκπροσωπείς κάτι. Να έχεις κόσμο. Σόγια, ψήφους από συνδικαλιστική δράση”. Επιμένω λέγοντάς του ότι η Νέα Δημοκρατία έψαχνε ανθρώπους σαν κι εκείνον.
“Δεν ήρθε κανείς από τη Νέα Δημοκρατία να μου προτείνει να κατέβω μαζί τους και όσον αφορά το μητρώο, κοιτάξτε. Όσοι βλέπουν Game of Thrones ή έχουν διαβάσει Μεσαιωνική Ιστορία γνωρίζουν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ένα σύγχρονο κόμμα. Αποτελείται από δουκάτα, κληρονομικές καταστάσεις, τα επώνυμα κάποιων υποψηφίων της φτάνουν στις μετεπαναστικές κυβερνήσεις. Κάποιοι άνθρωποι που έχουμε μια φιλελεύθερη οπτική δεν μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας μέσα σ’ενα τέτοιο πολιτικό πλαίσιο”.

Τον ρωτάω πως γίνεται όμως να μην βλέπει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρόβλημα και πρέπει να φύγει με κάθε τρόπο. Στη Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν σκέφτηκαν ότι θα κόψουν ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία; Γελαει.

“Κοιτάξτε. Ακόμα κι αν στις Ευρωεκλογές η ΝΔ πάρει το 100% των ψήφων, την επόμενη ημέρα κυβέρνηση θα συνεχίσει να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του οποίου βλέπω να μένει αμετακίνητη στη στήριξή της προς την κυβέρνηση ακόμα κι αν κάνουν μπροστά στα μάτια τους ανθρωποθυσία μωρού”. Γελάμε.
“Έπειτα, αυτή τη στιγμή κανείς Έλληνας Φιλελεύθερος δεν εκπροσωπείται με βουλευτή στην ομάδα των Φιλελευθέρων Δημοκρατών. Το ασαφές ιδεολογικά Ποτάμι εντάχθηκε στην ομάδα των Σοσιαλιστών”.

“Γιατί κ.Αγγελόπουλε ζητάτε την ψήφο των πολιτών προσωπικά εσείς;”.

“Για μένα έχει πολύ μεγάλη σημασία η πολιτική επικοινωνία. Όχι ως εργαλείο διαμόρφωσης νικηφόρων πλειοψηφιών, αναφέρομαι στην ανάγκη να εξηγηθούν κάποια πράγματα για την ουσία της ΕΕ και τη λειτουργια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλιου. Έπειτα είμαι Φεντεραλιστής. Πιστεύω ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα προχωρήσει όταν αρχίσουμε να δημιουργούμε ως Ευρωπαίοι κοινά βιώματα. Κάτι τέτοιο μέχρι τώρα το έχει καταφέρει μόνο το πρόγραμμα Erasmus.  Η πρακτική του Erasmus πρέπει να μην περιοριστεί στους φοιτητές. Θα θελα οι πολίτες να μου ζητάνε “ρουσφέτι” να υπηρετήσουν σε μια μονάδα στη Σλοβενία ή κάποιοι Σλοβένοι να θέλουν να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία στα ελληνικά νησιά και να νιώθουν ότι υπηρετούν την πατρίδα τους. Πιστεύω στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και γιαυτό ζητώ την ψήφο σας”.

Κλείνοντας μου λέει ότι αυτό που τον εντυπωσιάζει τελευταία είναι οι ερωτήσεις της εξάχρονης κόρης του. Αν και στη δουλειά του έχει εκπαιδευτεί να δίνει απλές και πάντα λογικές εξηγήσεις των φαινομένων, μένει κάθε φορά άναυδος από την ικανότητα των παιδιών να θέτουν τα διάφορα ζητήματα περιγράφοντάς τα με τις απορίες τους.

Φεύγοντας του ζητώ να μην ξεχάσει να μου στείλει μια φωτογραφία του. “Κι εσείς να μου στείλετε τη συνταγή για τον cold brew.  Η παραγγελία ζεστού γαλλικού καφέ με παγάκια ξεπερνά ακόμα και τα όρια ενός improv comedian!”.

Πού τον βρίσκετε
Facebook.
Twitter 
Φιλελεύθερη Συμμαχία, Μανιφέστο για τις Ευρωεκλογές.

* Το FACT είναι ένα δελτίο ειδήσεων. Καθημερινά επιλέγουμε τις σημαντικότερες ειδήσεις φιλτράροντας τα fake news, τα παραπολιτικά και τα κουτσομπολιά και σας στέλνουμε στο email σας ό,τι πρέπει να ξέρετε κάθε μέρα για να είστε ενημερωμένοι. Για να  λαμβάνετε το FACT εγγράφεστε δωρεάν εδώ.

” κ.Δέρβο, έχετε δουλέψει ποτέ στη ζωή σας; “

Διατρέχοντας ξανά τις σημειώσεις μου μετά τη συνομιλία μου με τον υποψήφιο Ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Δέρβο συνειδητοποιώ ότι τον βρίσκω συμπαθητικό γιατί είναι βαρύς τύπος, των αποστάσεων, απόδειξη βέβαια ότι δεν έχει προσβληθεί για την ώρα από τον ιό του πολιτικαντισμού.
“Πρέπει να σας ζορίζει η προεκλογική εκστρατεία δεδομένου ότι απαιτεί πρωϊνό ξύπνημα”, του λέω αμέσως με “τόσο-όσο” περιπαικτικό
Αν και κατάλαβε τι εννοούσα, το αγνόησε.

“Με ζορίζει μόνο  ότι ο προεκλογικός αγώνας στο επίπεδο της επικράτειας είναι αχανής και δεν μπορείς να είσαι ποτέ βέβαιος για το αποτέλεσμα αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι έχω τη μοναδική ευκαιρία να μιλήσω με όλους τους Έλληνες, ελάχιστοι έχουν μια τέτοια ευκαιρία”, μου απαντάει με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Ο Κώστας Δέρβος είναι ο πρώτος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ μετά τη διάλυση της οργάνωσης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη εν μια νυκτί.
“Ο πρόεδρος ζήτησε μόνο δύο πράγματα από την ΟΝΝΕΔ από την πρώτη μέρα: να δώσει έμφαση στην επιμόρφωση των στελεχών και να βάλει στην οργάνωση και σε θέσεις ηγεσίας περισσότερες γυναίκες. Ότι θα φερόμαστε με σοβαρότητα το θεωρούσε αυτονόητο”.
“Το στερεότυπο του μπουζουκόβιου ΟΝΝΕΔίτη το γνωρίζετε, όμως”, του λέω.
“Τι να σας πω. Εμένα δεν με αφορά καν αυτή η διασκέδαση. Ούτε το ξενυχτι μου αρέσει. Για να είμαι μάλιστα εντελώς ειλικρινής η δική μου έννοια πάντα ήταν να καταφέρω να γοητεύσω την κοπέλα που μου άρεσε και να φύγουμε για αλλού.Έπειτα ξυπνάω νωρίς”.

Στην ερώτησή μου για το ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που έχει αντιμετωπίσει ως Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ απαντά χωρίς δισταγμό:
“Η προκατάληψη που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι κακοπροαίρετη. Μέχρι κι εσείς που μας ξέρετε από κοντά μας αντιμετωπίζετε με προκατάληψη.Πιστεύω ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για όλα τα κόμματα σήμερα: να αντιμετωπίσουν την καχυποψία και την προκατάληψη.  Ο καλυτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε την καχυποψία είναι οι πράξεις μας”.

Έχει δίκιο βέβαια αλλά από την άλλη πλευρά μέχρι σήμερα οι νεολαίες στελεχώνονταν αποκλειστικά από επαγγελματικα στελεχη τα οποία προχωρούσαν στην πολιτική χωρίς, στην πλειοψηφία τους, να έχουν εργαστεί ποτέ.
“κ.Δέρβο έχετε εργαστεί ποτέ στη ζωή σας;”
Χαμογελάει.
“Μέχρι σήμερα έχω κάνει 18 διαφορετικές δουλειές. Έχω μεγαλώσει σε μια αθηναϊκή οικογένεια της μεσαίας τάξης και ποτέ δεν με έκανε κανείς να πιστέψω ότι θα μπορούσα να μην δουλεύω. Αλλά για να επιστρέψω στην προηγούμενή σας ερώτηση για το ποια ήταν η μεγαλυτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ως πρόεδρος να σας αναφέρω άλλη μια δυσκολία. Στο Πολιτικό Γραφείο της ΟΝΝΕΔ είμαστε όλοι σκληρά εργαζόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες που τελειώνουμε τη δουλειά μας μετά τις 9.00 το βράδυ. Μας είναι δύσκολο να βρούμε ώρα να συνεδριάσουμε γιατί απλώς δουλεύουμε”.

Του ζητώ να μου δώσει ένα λόγο για να τον ψηφίσω.
“Ζητώ την ψήφο σας επειδή πιστεύω πολύ στο αποτέλεσμα. Δεν είμαι πολύ καλός στη θεωρία. Στο Ευρωκοινοβούλιο θα μάθω νέους τρόπους, θα εργάζομαι στις Βρυξέλλες για την Ελλάδα σε μια πολύ σημαντική συγκυρία που τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη όλα θα αλλάζουν, η Ελλάδα θα βγαίνει από τον λαϊκισμό ενώ ακόμα η υπόλοιπη Ευρώπη θα παλεύει με αυτόν. Να με ψηφίσετε γιατί η Ευρώπη χρειάζεται νέους, μετριοπαθείς, δημοκράτες που έχουν αναπτύξει πολιτική συνείδηση σε μια χώρα με βαρύ ιστορικό φορτίο και έχουν αντιμετωπίσει μέσα σε ελάχιστα χρόνια, όλες τις σύγχρονες προκλήσεις”.

Πού τον βρίσκετε:
Ιστοσελίδα
Facebook
Twitter
Instagram

        Βίβιαν Ευθυμιοπούλου

* Το FACT είναι ένα δελτίο ειδήσεων. Καθημερινά επιλέγουμε τις σημαντικότερες ειδήσεις φιλτράροντας τα fake news, τα παραπολιτικά και τα κουτσομπολιά και σας στέλνουμε στο email σας ό,τι πρέπει να ξέρετε κάθε μέρα για να είστε ενημερωμένοι. Για να  λαμβάνετε το FACT εγγράφεστε δωρεάν εδώ.

Πρέπει να το ξέρεις! “Φράουλα στη σαμπάνια”

Λίγες ημέρες έχουν απομείνει μέχρι τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Ευρωκοινοβούλιο και σκεφτήκαμε να συγκεντρώνουμε όσα πιστεύουμε ότι αξίζει να γνωρίζετε με λίγο πιο ελαφρύ ύφος που ταιριάζει και στον άστατο, ανοιξιάτικο καιρό.

Στο διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό Amagi Radio αλλά κι εμείς εδώ στο FACT  από αύριο θα παρουσιάζουμε αξιόλογες υποψηφιότητες απ’όλη την Ελλάδα που κατεβαίνουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και του Ποταμιού. Είμαστε ανοιχτοί στις δικές σας προτάσεις που μπορείτε να μας στείλετε στο info.at.factnews.gr

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία έβγαλε στον αέρα το πρώτο προεκλογικό της σποτ. Για τη Νέα Δημοκρατία οι Ευρωεκλογές έχουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα για την κυβέρνηση γιαυτό και το πρώτο σποτ εστιάζει στα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ με κύρια στόχευση τον κ.Τσίπρα.
Σλόγκαν: “Ως εδώ. Αξίξουμε καλύτερα!”

Νέο σποτ έβγαλε στον αέρα και το ΠΟΤΑΜΙ το οποίο ναι μεν του αρέσει να καταγγέλλει ότι οι υπόλοιποι δεν ασχολούνται με τις Ευρωεκλογές αλλά κι αυτό στη φιλοσοφία και τη στρατηγική δεν απέχει πολύ από τους υπόλοιπους:

 

Μας συγκίνησε η φράουλα στη σαμπάνια. Και στο ΠΟΤΑΜΙ έχουν θητεύσει  στο Nammos της Μυκόνου.

Φράουλα στη σαμπάνια πρότεινε και ο Richard Gere στο Pretty Woman.

Κατά βάθος, είμαστε όλοι ΔΑΠίτες…

Πού πίνουμε αυτές τις μέρες ωραία κοκτέιλ; Ρωτήσαμε τον ρεστοκριτικό του FNL  Τασο Μητσελή που συχνά συνδέουμε τις κριτικές του στο newsletter μας να μας πληροφορήσει τι είναι της μόδας τελευταία.

Chic, αγαπητό FACT (το έχετε θέσει πολύ κατατοπιστικά) και πολύ καλοφτιαγμένα κοκτέιλ αυτές τις μέρες πίνουμε στο Athenee τ(πρώην Zonar’s), στο Brunello στο Κολωνάκι, πάντα στο GB Roof Garden αλλά και στο Barreldier. Το καλύτερο Μανχάτταν της πόλης πάντως το σερβίρει ο Θοδωρής Οικονόμου σε φοβερό ποτήρι, στον κάτω όροφο του CV Distiller. Chic με τα όλα του.

 Κακά τα ψέματα όμως. Το πολιτικό κλίμα είναι πολύ βαρύ. Και δεν αναφερόμαστε μόνο σε όσα θα ζήσουμε το επόμενο τριήμερο κατά τη συζήτηση της πρότασης μομφής που κατέθεσε η ΝΔ για τις δηλώσεις του Παύλου Πολάκη. Σήμερα, βγήκα στη γειτονιά μου στην Αγία Παρασκευή να κάνω δυο δουλειές, πέρασα από το Αρτοποιείο, το Καθαριστήριο και την Κτηνίατρο. Όλως τυχαίως και οι τρεις υποψήφιοι σε συνδυασμούς. Έβριζε ο ένας τον άλλον.

Ζούμε στην ίδιες γειτονιές, βρε παιδιά! Έλεος πλέον!

Γιαυτό και μας ενθουσίασε το εξής κουστομπολιό που το αναδεικνύεουμε ως best campaign practice αυτού του ρεπορτάζ.

Μάθαμε λοιπόν ότι δύο υποψήφιες της ΝΔ στην Α’Αθηνών η κ.κ. Φωτεινή Πιπιλή και Αλεξάνδρα Χαριτάτου αντί να…ξεμαλλιάζονται, έκαναν μαζί εξόρμηση στα Κάτω Πατήσια στην εκδήλωση ενός διαμερισματικού συμβούλου.
Προς τιμήν της, η αρχαιότερη και έμπειρη και πολυαγαπημένη της Αθήνας αλλά και του FACT Φωτεινή Πιπιλή πήρε την εξίσου γνωστή “Γκάγκαρη” αθηναία Αλεξάνδρα Χαριτάτου από το χέρι για να τη δείξει “πώς γίνεται η δουλίτσα”.

Πολιτικό ήθος.

 Worse campaign practice: το περίπτερο του Γιώργου Πατούλη πάνω σε δείκτη τυφλών σε πεζοδρόμιο. Διαβάζουμε ότι διορθώθηκε ήδη.

Σήμερα το Helpis δημοσιεύει σχετικό άρθρο όπου ενημερώνει για μια πραγματικότητα που οι περισσότεροι αγνοούμε.
Πόσοι άνθρωποι με κινητική αναπηρία δεν θα μπορέσουν να ασκήσουν εύκολα ή και καθόλου το δικαίωμα στην ψήφο;


Σημαντική Πρόταση-Εξαγγελία: Ο Παύλος Γερουλάνος, υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων και επικεφαλής του συνδυασμού “Αθήνα Είσαι Εσύ” σε άρθρο του στο Capital.gr αναπτύσσει μια πρόταση-εξαγγελία που τη θεωρούμε σημαντική:

 

Μπορούμε να μειώσουμε τα δημοτικά τέλη αξιοποιώντας την καθαρή ενέργεια. Επενδύοντας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, να μηδενίσουμε σταδιακά το κόστος ενέργειας για τον δήμο, με όφελος για τους δημότες και να εξασφαλίσουμε δωρεάν ενέργεια στις ευπαθείς ομάδες.
Αξιοποιούμε το νομοθετικό πλαίσιο για τις ενεργειακές κοινότητες και τις δυνατότητες χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ, Ταμείου Παρακαταθηκών & ίδιων πόρων. Προτείνουμε εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δημοτικά κτήρια και δημόσια, που δεν πληρώνουν τέλη, και στηρίζουμε ενεργειακές κοινότητες επιχειρήσεων για να μειώσουμε το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της Αθήνας

 

Μεγάλες Αγάπες:

Γιώργος Καμίνης: “Λίγο πριν τις Ευρωεκλογές, πετά το κοστούμι του και μας συστήνει τη σύζυγό του, τις κόρες του ενώ αποκαλύπτει το ταλέντο του στη μαγειρική!” The Caller.

WOW!

Το πιο όμορφο εκλογικό κέντρο που έχουμε δει μέχρι σήμερα βρίσκεται στα Γιάννενα. Την είδηση των εγκαινίων του την αλιεύσαμε από τον Ηπερωτικό Αγώνα. Είναι το εκλογικό κέντρο της παράταξης του Δημάρχου Ιωαννιτών Θωμά Μπέγκα το οποίο σχεδίασε η αρχιτέκτονας Έλενα Σιόντη που είναι και υποψήφια με τον συνδυαμσό του Δημάρχου.

 

Μεγάλο σουξέ:

Το άρθρο που γράψαμε μαζί με τη fashion blogger Γλαύκη Σάσσα Πακάλη για το τι πρέπει να φοράνε οι υποψήφιοι στις καμπάνιες.

Και επειδή μας ρωτάτε διαρκώς και μας συγκινείτε. 
Τι απέγινε το FACT, αυτο το υπέροχο, μοναδικό στο είδος του, ειδησεογραφικό newsletter που καταγράφει ό,τι πρέπει να ξέρετε κάθε μέρα φιλτράροντας κουτσομπολιά, παραπολιτικά και προπαγάνδα;!

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ τις επόμενες ημέρες!

Αν δεν το έχετε κάνει ήδη, γραφτείτε, δωρεάν, εδώ!

Notre Dame: Τι ξέρουμε, τι δεν ξέρουμε, ποιες είναι οι προοπτικές του μνημείου;

“Θα την ξαναχτίσουμε γιατί αυτό αξίζει στην ιστορία μας, γιατί αυτό είναι το πεπρωμένο μας”, δήλωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν χθες το βράδυ, μόλις τέθηκε υπό έλεγχο η πυρκαγιά που έκαψε σημαντικό μέρος του Καθεδρικού Ναού της Notre Dame, της εμβληματικής Παναγίας των Παρισίων.

Τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν άγνωστα, αν και η αστυνομία αντιμετωπίζει το περιστατικό ως ατύχημα που συνέβη κατά τις εγρασίες συντήρησης και αναστήλωσης του ναού που στέκεται στο σημείο αυτό 850 χρόνια τώρα.

Από την πυρκαγιά δεν υπάρχουν θύματα, έχουν τραυματιστεί δυο αστυνομικοί και ένας πυροσβέστης, ο τελευταίος βαριά. 500 πυροσβέστης πήραν μέρος στο έργο της κατάσβεσης.

 

Τι έχει καταστραφεί-τί έχει διασωθεί

Απ’ο,τι γνωρίζουμε μέχρι αυτή τη στιγμή (μεσημέρι Τρίτης) έχουν καταστραφεί τα 2/3 της ξύλινης οροφής και ο πυργίσκος βέλος. Στέκονται τα δύο καμπαναριά.
Έχουν διασωθεί πολύτιμα κειμήλια όπως  το ακάνθινο στεφάνι του Ιησού και ο χιτώνας του Λουδοβίκου του Θ’ ενώ δεν ξέρουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται το εκκλησιαστικό όργανο.

Τι λένε οι ειδικοί

Μέσα στην “ατυχία του” το μνημείο στάθηκε τυχερό, επισημαίνουν οι πρώτοι ειδικοί. Τα γοτθικά μνημεία είναι ιδιαίτερα ανθεκτικές κατασκευές αφού οι λίθινοι, συμπαγείς τοίχοι τους τα απαγορεύουν στις πυρκαγιές να επεκταθούν γρήγορα. Το πλήθος των αντηρίδων (στηριγμάτων) στους εξωτερικούς τοίχους του ναού δημιουργούν ένα “εξωσκελετό” στον οποίο διοχετεύονται οι πιέσεις από τους τοίχους και τη στέγη. Στην πραγματικότητα από κατασκευής του το κτήριο στηρίζεται εξωτερικά.

Ένα άλλο στοιχείο που δημιουργεί αισιοδοξία για το μέλλον του είναι ότι η Παναγία των Παρισίων είναι κτίριο του πρώιμου γοτθικού ρυθμού, όταν τα κτίρια τα κατασκεύαζαν πιο ανθεκτικά, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερους σε όγκο λίθους. Αν είχε χτιστεί 60 χρόνια μετά ίσως και να μην είχε αντέξει τόσο πολύ στο χρόνο.

Παρ’όλα αυτά οι λίθοι του ναού είναι ευαίσθητοι στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες γιατί είναι ασβεστόλιθοι που θριματίζονται σε υψηλές θερμοκρασίες. Ρωγμές στους λίθους μπορεί να προκαλέσει και το νερό κατά τη κατάσβεση έτσι καθώς προκαλεί απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας στην επιφάνεια του πετρώματος.  Γιαυτό και η “ιδέα” που έριξε μέσω τουίτερ ο Ντόναλντ Τραμπ, να χρησιμοποιηθούν πυροσβεστικά αεροπλάνα στην κατάσβεση της πυρκαγιάς δεν ήταν καλή. Είναι εξαιρετικά πιθανό μια τέτοια πυροσβεστική μέθοδος να γκρέμιζε το κτίριο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα καταστροφής μνημείου αυτού του είδους και αναστήλωσής του είναι ο γοτθικός Καθεδρικός Ναός στη Ρεμς που βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς τον Α’Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ναός της Ρέμς θεωρούνταν εφάμιλλος της Παναγίας των Παρισίων και ήταν ο τόπος στέψης των Γάλλων Βασιλιάδων. Τα απομεινάρια του ναού μετά τη φωτιά είχαν προκαλέσει απελπισία αλλά ο ναός τελικά αποκαταστάθηκε.

Ο ρόλος της τεχνολογίας θα είναι καθοριστικός. Διαβάζουμε στο WIRED  ότι ο ναός έχει αποτυπωθεί τέλεια ψηφιακά και στην τελευταία του λεπτομέρεια ενώ το δημοσίευμα δεν παραλείπει να κάνει αναφορά στην ξύλινη οροφή που μέσα σε όλα ήταν ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα παραδείγματα χρήσης ξυλοδοκών σε μνημειακές κατασκευές. Αυτό χάθηκε οριστικά.

Διαβάστε ακόμα τις πρώτες σκέψεις του Πάνου Θεοδωρίδη που ως αρχιτέκτονας έχει ασχοληθεί με τις αποκαταστάσεις μεσαιωνικών μνημείων.

 

ΝΥΤ- Αποκάλυψη: Η αστυνομία έχει πρόσβαση στα location data των χρηστών

 

Μεγάλη αίσθηση έχει προκαλέσει δημοσίευμα των New York Times που αποκαλύπτει ότι η αμερικανική αστυνομία μετά από έκδοση εντάλματος αποκτά πρόσβαση στον ειδικό σέρβερ της Google όπου αποθηκεύονται δεδομένα γεωγραφικού εντοπισμού, τα περίφημα location data που καταγράφουν που βρέθηκε και ποιες διαδρομές ακολούθησε ο κάθε χρήστης.

Εντάλματα αυτού του τύπου εκδίδονταν και κατά το παρελθόν όμως αφού πρώτα προέκυπταν στοιχεία σε βάρος συγκεκριμένων ατόμων. Το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι υπήρξαν περιπτώσεις όπου η αστυνομία, κατά τη διερεύνηση κάποιου εγκλήματος ζήτησε στοιχεία για όσους τυχόν βρέθηκαν στην περιοχή του εγκλήματος! Μάλιστα το ρεπορτάζ καταγράφει επώνυμες περιπτώσεις πολιτών που συνελήφθησαν επειδή βρέθηκαν στην περιοχή την ώρα που τελέστηκε κάποιο έγκλημα, παρέμειναν ένα διάστημα στη φυλακή και αφέθησαν ελεύθεροι μόλις προέκυψαν νέα στοιχεία για την υπόθεση. Από την πλευρά τους οι αρχές ισχυρίζονται ότι δεν αποδίδονται κατηγορίες με μόνα στοιχεία τα location data της Google ωστόσο το ζήτημα είναι μείζον για τον τρόπο που μπορούν να χρησιμοποιηθούν data που παράγουν εκατομμύρια χρήστες.

Ο server στον οποίο η Google αποθηκεύει τα location data ονομάζεται Sensorvault, λειτουργεί από το 2009 και συλλέγει στοιχεία από συσκευές Android και Apple.
To Location History κάθε χρήστη δεν είναι ενεργοποιημένο. Ενεργοποιείται από τον ίδιο τον χρήστη κάθε φορά που κάποιο app του το ζητάει προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα.

Αν το Location History είναι ενεργοποιημένο τότε θα συλλέγει data όσο είστε συνδεδεμένοι σε λογαριασμό της google ή χρησιμοποιείτε κάποιο Android App.

Μπορείτε να δείτε ποιες κινήσεις σας έχουν καταγραφεί εδώ και να διαγράψετε location data ακολουθώντες αυτές τις οδηγίες.

 

Η Ευρώπη ως αυτάρεσκη νησίδα

 

Θα είχαμε τον πειρασμό, βλέποντας «τι τρέχει στην Ευρώπη» στην τελευταία αυτή στροφή των πραγμάτων, να παραπέμψουμε στο πόσο έδειξε αυτή η έννοια/παρουσία της «Ευρώπης» να είναι χλωμή με αφορμή της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου. Όπου η φραστική – αλλά πίσω από την φραστική ουσιωδέστατη – αψιμαχία του Αμερικανού Αντιπροέδρου Μάικλ Πενς με την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, καθώς και οι βαθύτερες θεματικές της ασφάλειας, με ενέργεια/ψηφιακές απειλές/κέντρα έντασης και εκρηκτικότητας/χρηματοδότηση των εξοπλισμών στην πρώτη γραμμή, ανέδειξαν πόσο «πίσω» βρίσκεται ο ρόλος της Ευρώπης. «Μετρήθηκαν» οι απουσίες (Δίας της Γαλλάις, αλλάκαι των λεγόμενων θεσμικών οργάνων). Ή, με διαφορετική διατύπωση, καταδείχθηκε πόσο de facto Γερμανικό είναι το Ευρωπαϊκό αποτύπωμα – κι όχι επειδή η 55 Διάσκεψη Ασφαλείας διεξήχθη στην par excellence Γερμανική-Ευρωπαϊκή αυτή πόλη…

Φρόντισε όμως η προεκλογική εκστρατεία για τις Ευρωεκλογές, εκστρατεία που παρά την Ευρωληθαργικότητα ανεβάζει ταχύτητα, και τάραξε αλλιώς τα νερά. Το μέτωπο ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ Ευρωπαϊστικών/παραδοσιακών δυνάμεων και αντιΕυρωπαϊστών/αμφισβητησιακών του status quo δυνάμεων εντάθηκε μεταξύ του (απερχόμενου) Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ και του (όλο και πιο καθοδηγητικού) Βίκτορ Όρμπαν: το ρηχό προεκλογικό επεισόδιο της καμπάνιας του Ουγγρικού Fidesz, εναντίον της στάσης του συστήματος των Βρυξελλών για το μεταναστευτικό – αφίσα με διακωμώδηση/καταγγελία Γιουνκέρ, με συνωμοσιολογική διάσταση περί Σόρος κοκ – έφερε τον παραδοσιακά μειλίχιο και διπλωματικό Γιουνκέρ σε επίθεση. Προηγήθηκε έντονη αντίδραση του ημετέρου Μαργαρίτη Σχοινά, ως εκπροσώπου της Επιτροπής, κατά «των θεωριών συνωμοσίας» για το θέμα της προστασίας των συνόρων στην Ευρώπη. όμως το πολιτικά ενεργό ρήγμα προκλήθηκε πλέον ευθέως από τον Γιουνκέρ. Ο οποίος έθεσε ζήτημα αποπομπής του Fidesz από το ΕΛΚ/τους Ευρωπαίους Χριστιανοδημοκράτες…

Θα γίνει «παράπλευρη απώλεια» αυτής της φάσης η υποψηφιότητα Μάνφρεντ Βέμπερ – αρχιτέκτονα της διατήρησης Fidesz/Ορμπαν στο ΕΛΚ με λογική «συγκράτησης των άκρων» – για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Θα καταπέσει με αυτήν την αφορμή η μέθοδος επιλογής δια των Spitzenkandidaten,δηλαδή με την επίφαση της ανάδειξης μέσω λαϊκής ψήφου αλλά στην ουσία μέσω παζαριού παρασκηνίου ανάδειξη Προέδρου; Ήδη στις Βρυξέλλες (ξανά) κερδίζει έδαφος η υποψηφιότητα της (Δανέζας) Μαργκρέτε Βεστάγκερ, της θεωρούμενης μοναδικά δυναμικής Επιτρόπου Ανταγωνισμού, του αριστερόστροφου φιλελεύθερου Radikale Venstre στην χώρα της. «Αν η Mutti Ανγκελα ( η Καγκελάριος Μέρκελ, στοργικά) θέλει να διεκδικήσει την Προεδρία της Επιτροπής (δικός της προστατευόμενος, για λόγους ενδοΓερμανικών ισορροπιών, ο Βαυαρός Χριστιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ) να το κάνει για τον εαυτό της» είναι η χαρακτηριστική ατάκα Βρυξελλών.

Δεν θα πλήξουμε! Η αυτάρεσκα λειτουργούσα ως νησίδα «Ευρώπη» κινείται.

Αντώνης Παπαγιαννίδης

 

Η επικείμενη επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία

(Φωτογραφία από παλαιότερη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο.

 

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Κωνσταντινούπολη (ή στην Άγκυρα όπως λέγεται τις τελευταίες ώρες),  δεν θα είναι μία εύκολη ευκαιρία για όσους ψάχνουν να στηρίξουν την υποψηφιότητά του κ. Αλέξη Τσίπρα για το Νόμπελ ειρήνης.  Ολοι οι ανεμοδείκτες που μας πληροφορούν για το τι γίνεται πλέον στην Άγκυρα, αυτο δείχνουν. Η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής (όπως και κάθε άλλης πολιτικής) είναι πλέον τόσο συγκεντρωμένη στο πρόσωπο του προέδρου Ταγήπ Ερντογάν,  που ακόμα και οι προσωπικοί του σύμβουλοι, δεν θεωρούν ότι ξέρουν πού πηγαίνουμε.

Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, παραδοσιακά ο αποκλειστικός διαχειριστής της εξωτερικής πολιτικής, είναι πλέον περιθωριοποιημένο. Εχουν διαμορφωθεί παράλληλες γραμματείες που εμπλέκονται στην Εξωτερική πολιτικής, το 13% των πρέσβεων είναι διορισμένοι από το κυβερνητικό κόμμα   AKP και δεν προέρχονται από την διπλωματική υπηρεσία. H ίδια η διπλωματική υπηρεσία έχει πλέον καταργήσει τις αυστηρές αξιολογήσεις που εξασφάλιζαν την ποιότητα της.

Η  επίσκεψη του κ. Τσίπρα αντιμετωπίζεται ως μία ευκαιρία για να υπογραμμίσει την απομάκρυνση του απερίγραπτου υπουργού Αμύνης που εκνεύριζε επικίνδυνα την Τουρκία. Τώρα (αφου χάσαμε 4 χρόνια) μπορούμε να συζητήσουμε, λένε. Αλλά τωρα  τι θα συζητήσουμε; Δεν υπάρχουν μεγάλες πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να εντυπωσιάσουν. Το Κυπριακό που παραδοσιακά ήταν ο χώρος όπου δοκιμάζονταν οι διαθέσεις της Άγκυρας απέναντι στην Ελλάδα (η γενικοτερα στη Δύση) έχει μπει στο ράφι.  

 

Το Αιγαίο,  -χωρίς Καμμένο- δεν παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα.  Οι δύο χώρες έχουν μάθει τις τελευταίες αρκετές δεκαετίες να ζουν με τις νομικές εκκρεμότητες που δεν έχουν ακόμα λυθεί,  αλλά δεν απειλούν τα συμφέροντα καμιάς πλευράς.

Η μόνη έκπληξη, θα μπορούσε να προέλθει από την ολοκλήρωση και την επισημοποίηση των συμφωνιών που έχουν επεξεργαστεί σιωπηρά τις τελευταίες δεκαετίες οι αρμόδιες επιτροπές του Ελληνικού και του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών. Αλλά οι ανεμοδείκτες στην Άγκυρα δεν υπαινίσσονται μία τέτοια εξέλιξη . Το μόνο που δείχνει προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η ανησυχία που εκφράζεται απ’ όσους ασχολούνται με τα ελληνοτουρκικά, για το ενδεχόμενο να διαλέξει ο Τσίπρας να “τσαλαβουτήσει” και σε αυτό το θέμα.  Αυτό που φοβούνται είναι ότι σε με τέτοια περίπτωση ο πολυ πιο έμπειρος και ισχυρός Ερντογάν θα κατάφερνε να εξασφαλίσει πολύ καλύτερους όρους (για τον εαυτό του) από ό,τι κατάφερε να εξασφαλίσει ο Ζόραν Ζάεφ Ζάεφ με την συμφωνία των Πρεσπών.

 

Το πραγματικό πρόβλημα που θα μπορούσε να συζητήσει η Άγκυρα είναι να διερευνήσει τη σκοπιμότητα που οδηγεί στην απόλυτη ταύτιση της Αθήνας με την Συμμαχία του Φυσικού Αερίου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου (Eastern Mediterranean Gas Forum  (EMGF),  που έχει οργανωθεί με άξονα το Ισραήλ και ιδέες του Πρωθυπουργού Μπενζαμίν Νετανιάχου. Ο  αποκλεισμός της Τουρκίας από τη συμμαχία, αντιμετωπίζεται ως πράξη επιθετική πρός την Τουρκίας . Η προβολή “ελληνικών δικαιωμάτων” στην Ανατολική Μεσόγειο με πλήρη αποσιώπηση των δικαιωμάτων που προκύπτουν από την μαζική γεωγραφική παρουσία της Τουρκίας στην περιοχή – (παρουσία μεγαλύτερη όλων των Συμμάχων)  προκαλει σοβαρα ερωτηματικά.

 

Οι ανησυχίες που εκφράζονται με τελετουργική επαναληπτικότητα για τη Θράκη φαίνεται ότι έχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό διαλυθεί  κατα την την διάρκεια των ατελείωτων διεθνων επισκέψεων των αρμοδίων στελεχών της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης

Ο πρόεδρος ο Ερντογάν αναφέρεται στη Θράκη ως χώρο συνεχιζόμενης δραστηριότητας των αντιπάλων του,  (οπαδών του Φετουλάχ Γκιουλέν) και ζητά την δημόσια εκδήλωση της ελληνικής συμπαράστασης που θα επιβεβαιώσει την καθαρή κυριαρχία του παντού, στην “Πολη και στον Κόσμο” .  

Κατά τα άλλα, η Τουρκική εξωτερική πολιτική έχει βυθιστεί στην κινουμενη άμμο των πρώην βιλαετίων  της οθωμανικής αυτοκρατορίας έχει βυθιστεί για καλά στο χώρο που προσπάθησε να αποφύγει τα τελευταία 100 χρόνια που μας χωρίζουν από την αυτοκρατορία.


Άλκης Κούρκουλας