Τουρκία: Άλλο βουλευτικές άλλο προεδρικές εκλογές

του Άλκη Κούρκουλα

 Στην πορεία προς τις τουρκικές εκλογές της 24ης Ιουνίου, πρέπει να ξεχωρίσουμε δύο πράγματα: την προεδρική εκλογή και τις βουλευτικές εκλογές. Στην προεδρική εκλογή η απουσία κοινού υποψηφίου της αντιπολίτευσης και η δυναμική της  πόλωσης της τουρκικής κοινωνίας ευνοεί τον πρόεδρο Ερντογάν και δημιουργεί προϋποθέσεις για την ανάδειξη του από τον πρώτο γύρο.  Η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική για τις βουλευτικές εκλογές όπου η εντυπωσιακή συνεργασία της αντιπολίτευσης δημιουργεί τις προϋποθέσεις κυριαρχίας της αντιπολίτευσης στην εθνοσυνέλευση.
Στο ενδεχόμενο αυτό το οποίο δεν επιτρέπει την ομαλή λειτουργία του συστήματος που έχει δημιουργήσει ο Ταγίπ Ερντογάν. Πρόκειται για μια -επτέλους αποτεσματικη στρατηγική της αντιπολίτευσης;
Αν ο Ερντογάν χάσει τον έλεγχο της εθνοσυνέλευσης, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο ίδιος θα προκαλέσει ξανά εκλογές, όπως  έκανε άλλωστε και 2014. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να καταδειχθεί η κακοδιοίκηση και οικονομικές συνέπειες που έχει η εχθρική προς τον πρόεδρο εθνοσυνέλευση όπως άλλωστε έγινε και το 2014.  Μόνο αυτού του τύπου η τρομοκράτηση της κοινωνίας μπορεί να επιτρέψει την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών. Αυτή η στρατηγική ανησυχεί ακόμα περισσότερο τους οικονομικούς παρατηρητές που δυσκολεύονται να εξηγήσουν την περίεργη θεωρία που αναπτύσσει ο Ταγίπ Ερντογάν για τη σχέση επιτοκίων και πληθωρισμού.  Ενώ είναι προφανές ότι πρέπει να αφήσει την Κεντρική Τράπεζα να αυξήσει τα επιτόκια για να μπορέσει να ελέγξει και το νόμισμα και τον πληθωρισμό, συνεχίζει να ασκεί πιέσεις και αναγγέλλει ότι αυτές θα αυξηθούν όταν κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές, για να μειώσει τα επιτόκια υποστηρίζοντας ότι η μείωση των επιτοκίων θα οδηγήσει και σε μείωση του πληθωρισμού.  Η συμπεριφορά αυτή που καταδείχθηκε με πολύ θεαματικό τρόπο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής στο Λονδίνο και τις δηλώσεις και συνεντεύξεις που έκανε στο Blοomberg, έχουν τροφοδοτήσει ακατάσχετες θεωρίες που πιστεύουν ότι με κάποιο τρόπο προετοιμάζει ένα είδος καμένης γης για να νικήσει πολιτικά τους αντιπάλους του.
Όλη αυτή η συζήτηση γίνεται βέβαια ενόψει απουσίας πραγματικών δημοσκοπικών δεδομένων Αφού είναι προφανές ότι η πόλωση και η τρομοκρατία δεν επιτρέπουν ειλικρινείς απαντήσεις σε ερωτήσεις για την πολιτική συμπεριφορά. Εν τω μεταξύ η Ισραηλινή  εκδοχή  της επιβολής του νόμου και της τάξης στην Γάζα  και η ρητορική  Νετανιάχου/Trump, δίνουν μία (ακόμα) αναπάντεχη ευκαιρία στον Ερντογάν να  να προβάλει δημοφιλή για το ακροατήριό του, χαρακτηριστικά της ηγεσίας του. (Άλκης Κούρκουλας)

Για να λαμβάνετε στο εμέηλ σας το δελτίο με τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας γραφτείτε εδώ

5 facts κι 1 fake για τη Βρετανική Βασιλική Οικογένεια

Του Θύμιου Τζάλλα

1.God Save the Queen

Εφτά στους δέκα Βρετανούς θεωρούν ότι η μοναρχία είναι καλή για τη χώρα τους. Οι άνω των εξήντα είναι λίγο πιο ενθουσιώδεις, αλλά η υποστήριξη προέρχεται από όλα τα ηλικιακά στρώματα, και είναι επίσης υπερκομματική. Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι που θεωρούν την ύπαρξη του θεσμού παρωχημένη και αχρείαστη. Και υπάρχουν επίσης οι Ρεπουμπλικάνοι, εκείνοι δηλαδή που πιστεύουν ότι μία δημοκρατία δεν μπορεί να έχει, έστω και συμβολικά, ως αρχηγό κράτους έναν μονάρχη που βρίσκεται στη θέση του κληρονομικώ δικαίω. Όμως, οι Ρεπουμπλικάνοι, εκφράζουν μία αιρετική άποψη, χωρίς δημόσια απήχηση.

  1. Λανθιμική Ελισάβετ

Η Βασίλισσα μπορεί να στείλει πίσω στη Βουλή έναν νόμο με τον οποίο διαφωνεί. Αυτή είναι μία θεωρητική, τυπική εξουσία που δεν έχει ασκηθεί εδώ και 300 χρόνια από βασιλιά. Την τελευταία φορά συνέβη το 1707, όταν η Βασίλισσα Άννα άσκησε βέτο σε νόμο του κοινοβουλίου. Μάλιστα, την ιστορία της Queen Ann θα διηγηθεί στους Βρετανούς ο Γιώργος Λάνθιμος στην επόμενη ταινία του. Η Ελισάβετ δεν έχει πλέον λόγο στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, παρόλα αυτά τις εκφωνεί κάθε χρόνο στη Βουλή, με τρόπο που θα ζήλευε κάθε αυθεντικός πρωταγωνιστής του Λάνθιμου.

  1. Βρετανία χωρίς Βασιλιά

Η Βρετανία υπήρξε κοινοβουλευτική και όχι βασιλευόμενη δημοκρατία, για έντεκα χρόνια στα μέσα του 17ου αιώνα. Το 1642, ο Βασιλιάς Τζέιμς, είχε προσπαθήσει να συλλάβει βουλευτές που τον αμφισβητούσαν, αλλά τον σταμάτησε ο τότε πρόεδρος της Βουλής Γουίλιαμ Λένθαλ. Είναι μία ιστορική στιγμή χειραφέτησης του κοινοβουλίου από τη βασιλική εξουσία. Η διαφωνία λύθηκε τελικά με την προσωρινή κατάργηση της βασιλείας τo 1649. Η λύση δεν ήταν και πολύ ειρηνική. Ο Τζέιμς έχασε το κεφάλι του. Η βασιλεία αποκαταστάθηκε το 1660. Ξέθαψαν μάλιστα τον Όλιβερ Κρόμγουελ, πολιτικό ηγέτη που είχε διατάξει τον αποκεφαλισμό του Τζέιμς, τον κρέμασαν και παρουσίαζαν το κεφάλι του ως έκθεμα στο κοινοβούλιο.

  1. Το σόου στη Βουλή

Για να εκφωνήσει τον λόγο της η Ελισάβετ, πηγαίνει στο κοινοβούλιο του Westminster, αλλά δεν μπαίνει στην αίθουσα της Βουλής των Κοινοτήτων. Σύμφωνα με το εθιμοτυπικό οι βουλευτές κλείνουν κατά πρόσωπο την πόρτα αίθουσας τους σε εκείνον που αναγγέλλει την άφιξη της. Είναι μία διαρκής υπενθύμιση της χειρονομίας του Λένθαλ. Αμέσως μετά όλοι οι βουλευτές βαδίζουν προς την αίθουσα των Λόρδων όπου ακούνε την ομιλία. Ταυτόχρονα, ένας βουλευτής διανυκτερεύει στη βασιλική κατοικία, ως όμηρος υποτίθεται του παλατιού, ώστε να μην συμβεί κάτι κακό στην Ελισάβετ, όσο εκείνη βρίσκεται στη Βουλή.

  1. Κάρολος ο λομπίστας

Κατά καιρούς ο πρίγκηπας Κάρολος πιέζει την εκάστοτε κυβέρνηση για δημόσια ζητήματα που τον απασχολούν: από την τύχη της ομοιοπαθητικής στα δημόσια νοσοκομεία μέχρι την αγορά κατάλληλων ελικοπτέρων από τις ένοπλες δυνάμεις. Οι επιστολές είναι μία μορφή πολιτικής παρέμβασης της βασιλικής οικογένειας. Η ύπαρξή τους αποκαλύφθηκε από τον Guardian το 2005. H κυβέρνηση ξόδεψε 400 εκατομμύρια λίρες και δέκα χρόνια στα δικαστήρια ώστε οι επιστολές να μην δημοσιευτούν, αλλά έχασε τη μάχη το 2015.

+1 fake story

Τουλάχιστον οι επιστολές υπήρχαν, σε αντίθεση με την υποτιθέμενη παρέμβαση της Ελισάβετ υπέρ του Brexit την οποία επινόησε πριν το δημοψήφισμα ο Μάικλ Γκόουβ, ηγετικό στέλεχος της καμπάνιας για το Leave.

*Ο Θύμιος Τζάλλας είναι πολιτικός επιστήμονας και καταγράφει για το FACT τις ειδήσεις από τη Μεγάλη Βρετανία. Άρθρα του δημοσιεύονται στην Καθημερινή, το Inside Story και τη LIFO.
Για να λαμβάνετε στο ε-μέηλ σας τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας εγγράφεστε εδώ