Τί συμβαίνει με τον αμερικανικό εθνικό ύμνο;

 

San Francisco quarterback Colin Kaepernick, center, kneels during the national anthem before a preseason game against the San Diego Chargers. (Chris Carlson / Associated Press)

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι σίγουρο ότι θα έχει περασει μπροστά από τις οθόνες σας το controversy που έχει ξεσπάσει γύρω από τον αμερικανικό εθνικό ύμνο και αυτούς που στο άκουσμα του πέφτουν στα γόνατα ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Μάλιστα χθες είχαμε μια κορύφωση της έντασης (σίγουρα δεν θα είναι η μόνη) όταν ο αμερικανός Αντιπρόεδρος Μάιλ Πένς αποχώρησε από αγώνα της National Football League στην Indianapolis όταν κάποιοι παίκτες γονάτισαν μέσως μόλις άρχισε η ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Της αποχώρησης ακολούθησε τουίτ του Ντόναλντ Τραμπ στο οποίο δήλωνε ότι εκείνος είχε δώσει εντολή στον αντιπρόεδρο να αποχωρήσει αν κάποιοι παίκτες έδειχναν ασέβεια προς τον εθνικό ύμνο και τη σημαία.

Τί συμβαίνει με τον Εθνικό Ύμνο;

Όλα ξεκίνησαν το Σεπτεμβριο του 2016 όταν ο παίκτης των 49rs Colin Kaepernick γονάτισε κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, πριν την έναρξη ενός αγώνα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αυξανόμενη αστυνομική βία σε βάρος των μειονοτήτων.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά και κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του ο Πρόεδρος Τραμπ άσκησε κριτική στους παίκτες που γονατίζουν στον εθνικού ύμνου αλλά και τους ιδιοκτήτες των ομάδων που δεν απολύουν αυτούς που το κάνουν.

Φυσικά τα σχόλια του προέδρου Τραμπ προκάλεσαν ένα πολύ μεγάλο debate για την ελευθερία της έκφρασης κι έτσι καθώς είναι μάστορας στο να διχάζει την κοινή γνώμη το θέμα αναμένεται να… αναφλέγεται όλα τα σαββατοκύριακα της αγωνιστική περιόδου.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός αναλυτής για να καταλάβει ότι η κίνηση ήταν προσχεδιασμένη. Λίγο πριν τον αγώνα ο αντιπρόεδρος Πενς είχε τουϊτάρει ότι ανυπομονεί να δει το παιχνίδι αν και είχε σκοπό να αποχωρήσει αφού προφανώς γνώριζε ότι θα υπήρχαν παίκτες που θα γονάτιζαν κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου όπερ και εγένετο.

Γιατί ο Τραμπ ξεκινάει ένα νέο διχασμό.

Σύμφωνα με την ανάλυση του BBC, στις δημοσκοπήσεις, οι αμερικανοί πολίτες εμφανίζονται διχασμένοι. Οι περισσότεροι δηλώνουν δυσαρεστημένοι με τη στάση των παικτών αλλά την ίδια στιγμή δεν εγκρίνουν καθόλου και τις αντιδράσεις του Τραμπ.
Με τα εσωτερικά και τα εξωτερικά προβλήματα να συσσωρεύονται ο Ντόναλντ Τραμπ θεώρησε καλή ιδέα να στρέψει την προσοχή αλλού ρίχνοντας λάδι σε μια εξαιρετικά εύφλεκτη κοινή γνώμη.

Κάποια FACTS

  • Τέσσερις είναι οι εθνικοί ύμνοι χωρών που δεν έχουν καθόλου στίχους. Οι Ισπανοί ερίζουν ακόμα για το ποιοι πρέπει να είναι οι στίχοι του δικού τους ύμνου. Ίσως όχι η καλύτερη περίοδος να το επιλύσουν.
  • Ο ελληνικός έθνικός ύμνος με τις 158 στροφές του Ύμνου στην Ελευθερία του Διονύσιου Σολωμού είναι ο εκτενέστρερος στον κόσμο.
  • Ο αρχαιότερος εθνικός ύμνος είναι αυτός των Ολλανδών. Ο “Wilhelmus” γράφτηκε γύρως στα 1570 για να γίνει ο εθνικός ύμνος της Ολλανδίας το 1932.
  • Η Ιαπωνία που κατέχει το ρεκόρ του πιο σύντομου εθνικού ύμνου έχει και το ρεκόρ και των αρχαιότερων στίχων. Ο Kimigayo βασίζεται σ’ενα ποίημα του 10ου αιώνα.
  • Το καλύτερο για το τέλος. Ο συντάκτης του αμερικανικού εθνικού ύμνου δανείστηκε την διάσημη μελωδία του (όλοι γνωρίζουμε τον αμερικανικό εθνικό ύμνο τουλάχιστον από τους Ολυμπιακούς Αγώνες) από ένα βρετανικό τραγούδι του ποτού.

National Anthems Info.

Τρία βασικά σημεία για την Καταλονία

 

A woman is grabbed by riot police near a a polling station for the banned independence referendum in Barcelona.
REUTERS/Enrique Calvo

Λίγη ιστορία.
Για τους αυτονομιστές (independistas) το αίτημα της αυτονομίας της Καταλονίας είναι πολύ παλιό. Συγκεκριμένα πάει πίσω τρεις ολόκληρους αιώνες, στο 1714, όταν ο Φίλιππος ο 5ος της Ισπανίας κατέλαβε τη Βαρκελώνη.
+Ακόμα και σήμερα, τρεις αιώνες μετά, οι Καταλανοί, όταν θέλουν να προσβάλλουν κάποιον Ισπανό τον αποκαλούν “Botifler” δηλαδή υπήκοο του Φιλίππου του 5ου!
Το 1932 και με τη σύμφωνη γνώμη της ισπανικής κυβέρνησης οι Καταλανοί πέτυχαν ένα καθεστώς αυτονομίας το οποίο όμως καταλύθηκε με την κατάληψη της εξουσίας από τον Φράνκο.
Οι διώξεις του Φράνκο σε ολόκληρη της περιοχή της Καταλονίας ήταν απηνείς. Κατά την περίοδο της ειδεχθούς και αιμοσταγούς δικτατορίας του δεν υπήρξε οικογένεια την Καταλονία που δεν θρήνησε έστω και ένα θύμα.
Μετά το θάνατο του Φράνκο ξεκίνησε πάλι ο αγώνας για την ανεξαρτησία.
Το 2006 η κυβέρνηση της Ισπανίας αναγνώρισε την Καταλονία ως “έθνος” και της παραχώρησε φορολογική αυτονομία.
Το 2010 όμως το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας απεφάνθη ότι ενώ οι Καταλανοί είναι εθνότητα, η Καταλονία δεν είναι έθνος. Αυτό οδήγησε σε μαζικές διαδηλώσεις στις οποίες πήραν μέρος πάνω από 1εκ άτομα (Washington Post)

Ποιοι είναι οι αυτονομιστές.

Η ανάλυση του Monkey Cage της Washington Post είναι αρκετά διαφωτιστική.

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, τη δεκαετία του ‘70, τα αποσχιστικά κινήματα είχαν μικρή απήχηση. Το βασικό αυτονομιστικό κόμμα της Καταλονίας ήταν το συντηρητικό/κεντροδεξιό CiU το οποίο αρχικά τασσόταν υπέρ της αυτονομίας αλλά εντός της Ισπανίας.
Όπως αναφέρουμε και πιο πανω το 2010 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανία αναίρεσε το καθεστώς αυτονομίας του 2006. Το 2012 η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας ζήτησε από το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα της κεντρικής κυβέρνησης να γίνουν διαπραγματεύσεις για το οικονομικό καθεστώς της περιοχής, πρόταση που η κεντρική κυβέρνηση απέρριψε.
Αυτή ήταν η στιγμή που το μετριοπαθές CiU τάχθηκε πλέον ανοιχτά υπέρ της ανεξαρτησίας με αποτέλεσμα να διασπαστεί.
Από τη διάσπαση αυτή προήλθε η Δημοκρατική Σύγκλιση η οποία μαζί με αυτονομιστικές ομάδες στην κοινωνια των πολιτών αλλά και το ακροαριστερό κομματίδιο ERC δημιούργησαν τον συνασπισμό Junts per Si, Μαζί για το Ναι.
Ο συνασπισμός αυτός στις τοπικές εκλογές δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των εδρών του τοπικού κοινοβουλίου γιαυτό και συμμάχησε με ακροαριστερούς ριζοσπάστες βουλευτές οι οποίοι, για να συμμετάσχουν στον σχηματισμό κυβέρνησης έθεσαν όρο τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ακόμα κι αν η ισπανική κυβέρνηση το αρνηθεί.
Το Αίτημα

Η Καταλονία σήμερα απολαμβάνει μια αρκετά μεγάλη αυτονομία στη διαχείριση της οικονομίας της. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για τους Καταλανούς. Όπως επισημαίνουν και στην ανάλυσή τους οι ΝΥΤ οι περισσότεροι Καταλανοί έχουν μεγαλώσει με την πεποίθηση ότι δεν είναι Ισπανοί.
Η οικονομική κρίση του 2012 επανέφερε στο προσκήνιο τη γκρίνια ότι η περιοχή πληρώνει περισσότερους φόρους απ’όσους της αναλογούν.
Όπως όμως εξηγεί στην ανάλυσή του το BBC το φορολογικό σύστημα της χώρας και η πολυπλοκότητα στην κατανομή της φορολογίας δεν επιτρέπει να προσδιοριστεί με ακρίβεια αν ο ισχυρισμός των Καταλανών ότι παίρνουν πίσω λιγότερα απ’όσα πληρώνουν είναι ακριβής

+Κάποια νούμερα.

Μέχρι τα γεγονότα της Κυριακής οι Καταλανοί ήταν διχασμένοι στο θέμα της ανεξαρτησίας από την Ισπανία.
Μεγάλη δημοσκόπηση τον Ιούλιο εμφάνιζε το 49% να είναι κατά της ανεξαρτησίας ενώ υπέρ το 41%

Το 2014 διεξήχθη ένα ακόμα “ανεπίσημο δημοψήφισμα” το οποίο η τοπική κυβέρνηση το βάφτισε άτυπη δημοσκόπηση με σκοπό να ανιχνευθούν οι διαθέσεις των πολιτών.
Στο δημοψήφισμα του 2014 συμμετείχε το ⅓ του εκλογικού σώματος και το 80% εξ αυτών τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας.
Στις εθνικές εκλογές του 2015 τα καταλανικά αυτονομιστικά κόμματα έλαβαν το 48% ενώ τα φιλοϊσπανικά κόμματα περίπου το 40%.

Σημαντικό. Οι οπαδοί του ΟΧΙ (στην ανεξαρτησία) είχαν μποϋκοτάρει το δημοψήφισμα της Κυριακής οπότε ακόμα κι αν αυτό είχε διεξαχθεί κανονικά το αποτέλεσμα θα επηρρεαζόταν ανάλογα. (BBC)